tag:blogger.com,1999:blog-47462323729806020732012-01-28T19:45:27.337+02:00Morpheus: Let me tell you why you're here. You're here because you know something. What you know you can't explain, but you feel it. You've felt it your entire life, that there's something wrong with the world. You don't know what it is, but it's there, like a splinter in your mind, driving you mad.mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.comBlogger681100tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-78321558821498903652010-03-28T22:02:00.005+03:002010-03-28T23:23:19.460+03:00<div style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br />Ήταν άδειο . Σχεδόν. Μόνο ένα χαρτί.</span></div><div style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:130%;">Ένα απλό χαρτί που δεν το είχα γράψει εγώ , έγραφε ... </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">"</span><em style="color: rgb(204, 0, 0);">Πολλές φορές η πίστη μας χωρίζει, ενώ η αμφιβολία μας ενώνει</em><span style="color: rgb(204, 0, 0);">" σκέψου το...</span><br /><br />αυτά... ένα χρόνο και κάτι πριν...<br />Ο takis μου θύμισε ότι πέρασε ένας χρόνος, μόνο ένας χρόνος...ούτε ένας κόκκος άμμου στην απεραντοσύνη του σύμπαντος, κι΄όμως σαν ολόκληρη ζωή μου φαίνεται ρίχνοντας μια ματιά πίσω.<br /><br />Είναι βράδυ τώρα, και το φεγγάρι σχεδόν γεμάτο. Έχει ησυχία απόψε, και εγώ κάθομαι με μια κούπα καφέ και ένα τσιγάρο μπροστά από την οθόνη.<br />Σκέφτομαι ότι έφυγα, χωρίς να πω ούτε ένα αντίο σε εσάς που με συντροφέψατε εδώ, σε αυτόν τον τόπο...<br />Έφυγα...έτσι...χωρίς να γνωρίζω ότι φεύγω. Έχασα τη φωνή μου μάλλον. Είναι περίεργη αυτή η εσωτερική φωνή. Φλύαρη κατά καιρούς και μετά...σωπαίνει. Ντύνεται το κουκούλι της και αυτή... Πεισμώνει στην σιωπή της...ειλικρινά δεν ξέρω...<br />Την έχασα όμως. Μου θύμωσε.<br />Μου θύμωσε γιατί ερχόταν σε αντίθεση με τις πράξεις μου. Το καταλαβαίνω τώρα.<br />Καταλαβαίνω πόσο καταλυτική στάθηκε εκείνη η φράση στο χαρτί που βρήκα πριν ένα χρόνο περίπου , στο κουτί μου.<br />Δεν γνώριζα λοιπόν ότι έφευγα και ξέχασα να πω εκείνο το αντίο...<br />Άρχισα να ψάχνω, για αυτά που μας χωρίζουν και αυτά που μας ενώνουν. Δεν ήξερα ότι είχα αρχίσει να ψάχνω.<br />Το κατάλαβα, όταν άρχισα να βρίσκω...<br /><br />Δεν ήρθα εδώ για να σας πω τι βρήκα. Και εσείς τα γνωρίζεται αυτά. Απλά είναι...<br />Μόνο η αγάπη μας ενώνει. Μόνο ο φόβος μας χωρίζει.<br /><br />Μιλούσα πολλές φορές για αγάπη γιατί ζούσα μέσα στον φόβο. Ένα είδος εξορκισμού ήταν. Μια άσκηση θάρρους. Μια προετοιμασία τελικά για να αντιμετωπίσω τους δαίμονες μου. Έρχεται και αυτή η στιγμή...<br />Στεκόμαστε μόνοι, ολομόναχοι, μπροστά τους και μέχρι να ξημερώσει είναι βαθιά νύχτα. Το μόνο που υπάρχει είναι η υπόσχεση του ξημερώματος.<br /><br />Ειλικρινά, δεν ξέρω γιατί σας τα λέω όλα αυτά.<br />Ένα αντίο ήρθα να πω, εκείνο το ξεχασμένο...<br />Το όφειλα όμως. Αισθάνθηκα ότι με κάποιο τρόπο το χρωστούσα... Δεν είναι καλό να προχωράς στη ζωή με χρέη. Το γνωρίζουμε πια πολύ καλά όλοι μας.<br />Ούτε είναι καλό, να προχωράς στη ζωή μαζεύοντας άχρηστα που σε κάποια στιγμή μεταμφιέστηκαν σε χρήσιμα. Αυτό συνεχίζω να το μαθαίνω...<br />Στην ουσία, δεν χρειαζόμαστε και πάρα πολλά για να χαμογελάμε...<br />Εκεί έχω πιά καταλήξει.<br /><br />Μια φράση μου έκανε πολύ καλή συντροφιά όλο αυτόν τον καιρό. Είναι ένα από αυτά που βρήκα στον δρόμο μου.<br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">"Η πραγματικότητα δεν δημιουργεί φόβο.<br />Ο φόβος δημιουργεί πραγματικότητα".</span><br /><br />και με αυτό σας αφήνω...<br />Να έχετε όλοι, καλό δρόμο.<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-7832155882149890365?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-30934729382481479882009-02-02T01:48:00.012+02:002009-02-02T15:00:55.525+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SYbmDlB-FOI/AAAAAAAAAqU/GvO2PYA6fQs/s1600-h/lgfib05pirate01824.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298174960802338018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SYbmDlB-FOI/AAAAAAAAAqU/GvO2PYA6fQs/s400/lgfib05pirate01824.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;">Όταν είμουν μικρή, είχα ένα κουτί, μεταλλικό, από μπισκότα.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Μύριζε, όταν το άνοιγα βανίλια και κανέλλα.</span></div><div><div><span style="font-size:130%;">To είχα ονομάσει κουτί των θησαυρών. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Έκρυβα μέσα μικρά αντικείμενα, αναγκαστικά, και χαρτάκια που έκλειναν τις πρώιμες σκέψεις μου, και που φυσικά δεν ήθελα κανείς άλλος να δεί.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Θαμμένο κάτω από ένα πλάτανο στο χωριό του πατέρα μου, με περίμενε τα καλοκαίρια υπομονετικά να το ξεθάψω για μια ακόμη φορά. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Ψήγματα, εκεί μέσα, μιας ύπαρξης που βιαζόταν να μεγαλώσει, ψηλάφιζα την πορεία της μέσα από αντικείμενα και λόγια σαν παρατηρητής, λες και δεν ήταν η δική μου.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Πέρασαν πολλά , πάρα πολλά χρόνια και έπαψα να πηγαίνω στο χωριό.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Ξέχασα και το κουτί μου .</span></div><div><span style="font-size:130%;">Μα έτυχε να πάω πρόσφατα και μοιραία βρέθηκα κάτω από εκείνον τον πλάτανο. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Θυμήθηκα το παιδικό μου παιχνίδι και χωρίς πολλές ελπίδες μετά τόσα χρόνια, έσκαψα για να το βρώ.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Δεν πίστευα στα μάτια μου, όταν το είδα να ξεπροβάλει ανάμεσα στα χώματα.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Το άνοιξα με λαχτάρα, να ξαναβρώ εκεί κάποιο ξεχασμένο κομμάτι του τότε, αλλά...</span></div><div><span style="font-size:130%;">Ήταν άδειο . Σχεδόν. Μόνο ένα χαρτί.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Ένα απλό χαρτί που δεν το είχα γράψει εγώ , έγραφε ... </span></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">"<em>Πολλές φορές η πίστη μας χωρίζει, ενώ η αμφιβολία μας ενώνει</em>" σκέψου το...</span></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Ακούω...</div><div>Enigma - Mea Culpa (orthodox version)</div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=cvUD14U4PNU">http://www.youtube.com/watch?v=cvUD14U4PNU</a></div><br /><div></div><div></div><br /><div>Enigma - Mea culpa (Catholic version)</div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=SC_VQ_aXmd0&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=SC_VQ_aXmd0&amp;feature=related</a></div><br /><div></div><div><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">Αφιερωμένο στον άγνωστο που μου άφησε το χαρτί</span> .</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-3093472938248147988?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-11033147526486413712009-01-14T13:57:00.008+02:002009-01-14T14:57:41.981+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SW3fr3sXNII/AAAAAAAAApA/URlbt0WKits/s1600-h/Luis+Royo+-+sketch+01+resized[1].JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291131082007590018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 283px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SW3fr3sXNII/AAAAAAAAApA/URlbt0WKits/s400/Luis+Royo+-+sketch+01+resized%5B1%5D.JPG" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SW3Tge3KIVI/AAAAAAAAAo4/GNzwtJxpauM/s1600-h/chris+achilleos+legion1.jpg"></a><span style="font-size:130%;">Η σιωπή στο δάσος την τύλιξε.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Πηχτή.</span></div><div><span style="font-size:130%;">T</span><span style="font-size:130%;">α δάση δεν είναι ποτέ σιωπηλά. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Η ζωή έχει φωνές ποικίλες. Αλλά , τώρα σιωπή. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Είναι περίεργος ο ήχος της σιωπής. Αυτή η απουσία της παρουσίας.<br />Τρόμαξε και τύλιξε πιο σφικτά τον μανδύα γύρω της. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Προσπάθησε να γίνει ένα με τον κορμό του δένδρου. Να μην την φτάνουν οι αχτίνες του φεγγαριού. Να γίνει κι’ αυτή κούτσουρο. Ένα με το δάσος που είχε χαθεί μέσα του.<br />Χάϊδεψε το μαχαίρι που είχε πάντα δεμένο στον μηρό. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Αυτό τουλάχιστον ήταν φίλος που ποτέ δεν πρόδωσε. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Ένα αίσθημα ανακούφισης την πλημμύρισε γράφοντας μια σκιά χαμόγελου στα χείλη.</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"><em><br /></em>Cut<br /></div></span><div><span style="font-size:130%;">Τα φώτα άναψαν, οι κάμερες έσβησαν και οι θόρυβοι, οι κινήσεις, τα λόγια, με βία γέμισαν το studio.<br />Πως ήμουν ?<br />Τέλεια γλυκιά μου. Όπως πάντα τέλεια.<br />Χάϊδεψε το μαχαίρι απαλά χαμογελώντας.<br />Σήμερα, σήμερα θα σου δώσω αυτό που θέλεις.<br />Τη νύχτα. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ακούω Metallica "The Unforgiven II"</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=LihCeR-DoNs&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=LihCeR-DoNs&amp;feature=related</a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div></div><br /><div>Η φωτό είναι του Luis Royo</div><div><a href="http://www.luisroyo.com/">http://www.luisroyo.com/</a></div><br /><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1103314752648641371?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-50167728160550031232008-12-16T14:35:00.009+02:002008-12-16T15:00:45.547+02:00<div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SUei70WDCtI/AAAAAAAAAoo/WH5A_gPOcKc/s1600-h/245773ß.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280368236662295250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 267px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SUei70WDCtI/AAAAAAAAAoo/WH5A_gPOcKc/s400/245773%C3%9F.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div></div><div align="justify">Παρέλυσα αυτές τις ημέρες και εξαφανίστηκα.<br />Στον απόηχο των πορειών, των τηλεοπτικών πάνελ και του μελανιού της ευαισθησίας που χύθηκε όλες αυτές τις ημέρες, που βρισκόμαστε? </div><br /><div align="justify">Πέρα από το θυμό, τη θλίψη , το σοκ και την πληθώρα των συναισθημάτων που μας κατέκλυσαν όλους?<br /></div><br /><div align="justify">Πέρα από τα ελάχιστα σωστά και τις άπειρες <strong>μπούρδες</strong> που ειπώθηκαν πάλι, <strong>καπηλευόμενοι </strong>τηλεοπτικά ένα θάνατο και ένα μετέπειτα …φαινόμενο….</div><div align="justify"><strong>Χειραγωγώντας</strong> για άλλη μια φορά, τον δρόμο της σκέψης, τους δρόμους των συναισθημάτων μας.<br />Παρεξήγηση ήταν …Εξοστρακισμός…<br />Παρεξήγηση βαφτίστηκε η εκτέλεση, η ανθρωποκτονία, η <strong>δολοφονία</strong> του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον Επαμεινώνδα Κορκονέα.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Παρεξήγηση ήταν, αυτοάμυνα…βαφτίστηκε η <strong>ψυχοπαθολογική πράξη</strong> του ειδικού φρουρού. Το περιμέναμε να συμβεί είπαν κάποιοι. Τετράμηνη εκπαίδευση, γελώ με το εκπαίδευση, εκπαίδευση σε τι?<br /></div><br /><div align="justify">Το σώμα αυτό συστάθηκε για φρούρηση κτιρίων. Σιγά σιγά του δόθηκαν και άλλες αρμοδιότητες οι οποίες υπογράφηκαν , μέσα σε αυτά τα χρόνια και από τους πράσινους και από τους γαλάζιους. Όχι δεν θέλουμε να ενσωματωθούν στην Αστυνομία είπαν οι δε.<br />Συνέβη λοιπόν. Ευθύνες ? ναι !<br />Το είπαν και <strong>παράπλευρη απώλεια</strong>. Με εκνευρίζει αυτή η έκφραση . Αυτό το παρα- με εκνευρίζει. <strong>Οι άνθρωποι και οι ζωές τους είναι ύψιστη απώλεια</strong>, όχι παράπλευρη, αμελητέα, υπολογίσιμη σε ένα στατιστικό πόρισμα. Δεν αποτελούμε στατιστικά στοιχεία. Δεν είμαστε αριθμοί σε ένα χαρτί.<br /></div><br /><div align="justify">Που στεκόμαστε τώρα?</div><br /><div align="justify">Στεκόμαστε πουθενά?<br />Όχι , τίποτα δεν θα φέρει αυτό το παιδί πίσω. Ούτε οι αναλύσεις, ούτε τα βαλιστικά πορίσματα , ούτε οι δίκες. Ναι φυσικά όλα αυτά λειτουργούν και πρέπει, σε ένα έννομο δημοκρατικό κράτος. Μόνο που <strong>η εμπιστοσύνη έχει χαθεί προ πολλού</strong> όχι μόνο στο έννομο, αλλά και στο δημοκρατικό.<br /></div><br /><div align="justify"><strong>Athens burn</strong> έγραψαν στους τοίχους.</div><br /><div align="justify">Τους έβλεπα και είχα διχαστεί. Μαζί σας παιδία και εγώ από τον καναπέ….</div><div align="justify">Όχι ρε παιδιά μην καίτε, μην καταστρέφετε , δεν σας φταίνε οι άλλοι.</div><div align="justify">Μαζί σας και εγώ στους δρόμους , σας καταλαβαίνω. </div><div align="justify">Όχι ρε παιδιά τις βιβλιοθήκες , μην καίτε την γνώση. Μην καίτε τα ελάχιστα αρχιτεκτονικά κοσμήματα που δεν απαλλοτριώθηκαν ακόμη.</div><br /><br /><div align="justify">Ο θυμός μου παρέα με τον θυμό τους. Για τον θάνατο του Αλέξη. Για ένα μέλλον που φαντάζει ζοφερό και εκεί θα ζήσει και το δικό μου παιδί, για ένα <strong>παρόν ακρωτηριασμένο</strong>. Μαζί τους. Όχι βία παιδιά, φούσκωσαν οι καρδιές , ούρλιαξαν και τα έκαψαν όλα. </div><div align="justify">Αθώοι την πλήρωσαν. </div><br /><div align="justify">Έτσι είναι αυτές οι ηλικίες. Ναι βέβαια, στους δρόμους έτρεχαν διαφορετικές ομάδες με διαφορετικά θέλω και συμφέροντα. Ειπώθηκαν πολλά εξ’ άλλου όλες αυτές τις ημέρες !<br /></div><br /><div align="justify"><strong>Κάψαμε το μέλλον τους , θα μας φάνε ζωντανούς τα παιδιά μας</strong>, είπε ο Σαββόπουλος.<br /><strong>Να χτίσουμε κάτι μέσα από όλο αυτό.</strong><br /></div><div align="justify"><strong>Δεν πάει άλλο.<br /></strong></div><br /><div align="justify">Ο ξένος τύπος αναλύει και ξαναναλύει τα γεγονότα στην Ελλάδα. Φοβούνται μήπως παραδειγματιστούν οι νέες γενιές, τα νέα παιδιά των χωρών τους και ζήσουν τα ίδια.<br />Οι Γάλλοι δίνουν ποσοστό 42% σε αυτή την πιθανότητα. Μιλούν για ΕλληνοΙταλικοΙσπανικό τόξο δράσης που οδηγείται και εμπνέεται από σκληρούς αναρχικούς πυρήνες !!!!!<br />Αναλύσεις επί αναλύσεων.<br />Οι στόχοι της <strong>Παγκοσμιοποίησης</strong> όμως , είναι δεδομένοι και άτεγκτοι.<br /><strong>Είμαστε αναλώσιμοι.</strong><br />Τα παιδιά μας είναι αναλώσιμα.<br />Το μέλλον μας είναι αναλώσιμο.<br /></div><br /><br /><div align="justify">Αυτά τα περίεργα , μετέωρα, συγκεχυμένα Χριστούγεννα που έρχονται, ας αναρωτηθούμε όλοι. Σε τι κόσμο θέλουμε να ζούμε. Εμείς, τα μικρά γραναζάκια του συστήματος , <strong>τι μπορούμε να είμαστε αύριο, τώρα ?</strong></div><br /><div align="justify"><strong></strong><br /></div><br /><div align="justify">Οι αξίες και τα ιδανικά που καθορίζουν τον άνθρωπο σταδιακά εξαφανίζονται.</div><div align="justify">Γίναμε εχθροί , ενώ είμαστε αδέλφια.</div><div align="justify">Σκύβουμε το κεφάλι και αποδεχόμαστε καταστάσεις αλλότριες. </div><br /><div align="justify">Παραχωρούμε τις ελευθερίες μας, χάνουμε την αξιοπρέπειά μας, <strong>γινόμαστε σκλάβοι</strong> χωρίς την χαρά της ζωής, χωρίς φωτεινά πρότυπα.<br /><strong>Παθητικοί δέκτες</strong> σε μια πραγματικότητα που σιχαινόμαστε.</div><div align="justify">Αποχαύνωση αγκαλιά με ένα τηλεκοντρόλ. </div><br /><div align="justify"><strong>Ξυπνήσαμε τώρα?<br /></strong>Μας ξύπνησαν τα παιδιά μας? </div><br /><div align="justify">Γιατί μόνο αυτά μπορούν, με όλη την καθαρή ματιά των ηλικιών τους, αμφισβητώντας , αντιδρώντας, απαιτώντας, τι πιά?…Τα <strong>αυτονόητα</strong> !!!!<br /><strong>Ξεκουνήθηκε ο χοντρός κώλος της συνείδησης από τον βαθουλωμένο καναπέ ή ακόμη?</strong><br />Αρχίσαμε να σκεφτόμαστε λίγο πιο πλατιά, λίγο πιο βαθιά, λίγο πιο ψηλά?<br /><strong>Γιατί, γίναμε κουφοί στα λόγια τους.<br />Γιατί, γίναμε τυφλοί στις αδικίες.<br />Γιατί, γίναμε μουγκοί , αναίσθητοι ,χοντρόπετσοι, κοντόφθαλμοι και βολεμένοι.<br /></strong><br />Εκεί ανάμεσα σε κουραμπιέδες και μελομακάρονα, <strong>Χριστουγεννιάτικα δέντρα</strong> και στολίδια, δώρα τυλιγμένα σε πολύχρωμες κορδέλες, αναμενόμενες ευχές, όμορφες ευχές, κόκκινα κραγιόν και βραδυνά παπούτσια, μαζί με το glitter των ημερών , που θα το ξαναπακετάρουμε για του χρόνου τέτοια εποχή, ας <strong>επανακαθορίσουμε</strong> το νόημα όχι μόνο αυτών των ημερών αλλά της ύπαρξής μας.<br />Για να έχει ένα νόημα αυτή η ύπαρξη. Να δικαιωθεί μέσα μας. Να μπορούμε στο μέλλον να τα κοιτάμε στα μάτια.<br /><strong>Τα μάτια των παιδιών γίνονται πολύ σκληρά όταν ρωτούν …. γιατί...<br /></strong>Και έχουν απόλυτο δίκιο.<br /><br />Περίεργα και δύσκολα τα φετινά Χριστούγεννα. Πικρά.</div><div align="justify"><strong>Ας τα γλυκάνουμε όπως μπορούμε.</strong><br /><br />Κλείνω τα σχόλια γιατί θα λείπω. Λείπω εξ’ άλλου από τα blog καιρό τώρα. Είμαι σε μια κατάσταση "αφωνίας" από τις 6 του μήνα. Έτσι δεν μπαίνω στα blog σας.</div><div align="justify">Συχωρήστε με.<br />Εύχομαι σε όλους σας <strong>να είστε καλά</strong>. </div><div align="justify"><strong>Να έχετε πολλούς λόγους να χαμογελάτε αυτές τις ημέρες και να χαρείτε την αγάπη των δικών σας ανθρώπων.<br /></strong></div><br /><br /><br /><div align="justify"><strong>Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας !!!!!!!!!</strong></div><br /><br /><br /><div align="justify">Υ.Γ. Μου μάθατε πολλά όλον αυτό το χρόνο και σας ευχαριστώ από την ψυχή μου :) </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280369533159398738" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 149px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SUekHSLC3VI/AAAAAAAAAow/S5itJ5goX_s/s400/Bill+Sienkiewicz+santa_moon_full.jpg" border="0" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-5016772816055003123?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-60581778714629505942008-12-05T12:59:00.005+02:002008-12-05T13:13:15.447+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/STkKmxIsdEI/AAAAAAAAAog/QmryS7Fytfo/s1600-h/achilleamillefolium55rk2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276260099582358594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 269px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/STkKmxIsdEI/AAAAAAAAAog/QmryS7Fytfo/s400/achilleamillefolium55rk2.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><div align="justify"><strong>1)</strong> <strong>Tα βράδυα φεύγω κρυφά</strong> εκεί που κανείς δεν με βλέπει, ντύνομαι όνειρα και φτιάχνω καιρούς άλλους, ανεβαίνω σε ένα αερόστατο, σε ένα διαστημόπλοιο , πιάνω τις κλωστές του χρόνου , τις βάφω με χρώματα δικά μου , δένω φιόγκους τις σκέψεις μου κι΄όλα αυτά </div><div align="justify"><br /><strong>2)</strong> Τα κρύβω μέσα σε ένα κουτί χρυσό που πάνω έχει ένα αστέρι και ένα φίδι, να τρέχει το ένα ξωπίσω από το άλλο σε παιδικές χαρές και χαρακώματα με σκελετούς που χαμογελάνε μέσα στο όνειρό τους. Και το κουτί σε μυστικό συρτάρι κρυμμένο , τρίζει όταν το ανοίγω, μα έχει ένα άρωμα που φωτίζει τα μάτια μου. </div><div align="justify"><br /><strong>3)</strong> Τα μάτια μου είναι πράσινα αλλά άλλοι τα βλέπουν γαλάζια κι’ άλλοι γκρίζα, εγώ όμως τα βλέπω απλώς πιο σκληρά, και μερικές φορές φοβάμαι να τα κοιτάξω, αλλά μετά κάνω τσουλήθρα στις ρυτίδες του γέλιου μου και ξαναγίνομαι παιδί με μόνιμα ματωμένα γόνατα, αλλά καθόλου δεν με πειράζει γιατί τρέχω και μου αρέσει να τρέχω και να ανεβαίνω σε μάντρες και να κρεμιέμαι σε δένδρα. </div><div align="justify"><br /><strong>4)</strong> Τα δένδρα τα χαϊδεύω και τα αγκαλιάζω όταν κανείς δεν με βλέπει και τους μιλώ ψιθυριστά και ξέρω ότι με ακούνε και με νοιώθουνε, γιατί με πλημμυρίζει ένα υπέροχο συναίσθημα και τα κοιτώ και εκείνα λάμπουν γιατί νοιώθουν ότι τα αγαπώ , νοιώθουν τις λέξεις μου, δεν είναι ξύλινα τα δένδρα απλώς έτσι μας είπαν και εγώ δεν θέλω να μου λένε, θέλω να ανακαλύπτω μόνη μου και αυτό που ανακαλύπτω είναι η μόνη πραγματικότητα γιατί είναι η δική μου.</div><div align="justify"><br /><strong>5)</strong> Η δική μου, όταν το λέω την κατέχω, αλλά τίποτα δεν είναι δικό μου πραγματικά αφού όλα αυτά που λέω δικά μου, απλώς ήρθαν για να μου μάθουν κάτι που ακόμη δεν το έχω μάθει. Δεν ξέρω γιατί δεν το έχω μάθει ακόμη, ίσως γιατί μετά δεν θα έχουν λόγω ύπαρξης στη ζωή μου και θα φύγουν όπως ήρθαν έτσι τυχαία και εγώ τα θέλω, και ξέρω ότι όταν χάνονται τα ξεχνώ και δεν θέλω να ξεχνώ, θέλω να θυμάμαι. </div><div align="justify"><br /><strong>6)</strong> Θυμάμαι βέβαια, αυτά που με βολεύουν, και μου έδωσαν χαρά, αλλά τελευταία άρχισα να θυμάμαι και τα άλλα και τότε δένω τα μάτια και παίζω τυφλόμυγα με όλα εκείνα τα άλλα που δεν θέλω να θυμάμαι και τελικά γελώ μαζί τους και τα αγκαλιάζω και μ’ αγκαλιάζουν παίζοντας και κυλιόμαστε όλοι μαζί στα χώματα, και γίνομαι ένα με το χώμα που χώνεται στους πόρους του δέρματός μου και μυρίζω γη.</div><div align="justify"><br /><strong>7)</strong> Η γη γονιμοποιείται από το νερό που το σβήνει τη φωτιά αλλά μπορεί και να την κατευθύνει, που δυναμώνει από τον αέρα αλλά μπορεί και να τη σβήσει και υπάρχει και ένα πέμπτο στοιχείο που το ονομάζουν αιθέρα, αλλά η σύγχρονη επιστήμη δεν αποδέχεται την ύπαρξή του ακόμη αλλά και εγώ δεν ξέρω, γιατί ακόμη δεν έχω διαβάσει γι’ αυτό και πώς να διαβάσω για όλα τα θαυμαστά που υπάρχουν γύρω μας έξω και μέσα μας , πώς να προλάβω, που <strong>τα βράδυα τελειώνουν και γυρνώ πίσω</strong> εκεί που όλοι με βλέπουν και ντύνομαι ρούχα της νιογέννητης μέρας και φτιάχνω όλα αυτά που φτιάχνουν οι άνθρωποι στον ορατό τους χρόνο, ανεβαίνω πότε σε σκάλες, πότε σε πεζοδρόμια, πιάνω ματιές , εκφράσεις και λέξεις τις βάφω με χρώματα δικά μου και οι σκέψεις μου δεμένες φιόγκο αφήνονται εδώ πότε-πότε...</div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276259912875370962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 248px; CURSOR: hand; HEIGHT: 326px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/STkKb5mR6dI/AAAAAAAAAoY/Z4Q72JTM-8I/s400/invisible-face-by-salvador-dali.jpg" border="0" /> <div></div><div>Παλιό μπλογκοπαίχνιδο οι <strong>7 αλήθειες</strong>, τώρα ήρθε η ώρα μου να το παίξω και το αφιερώνω στη <strong>roadartist</strong> <a href="http://roadartist.blogspot.com/">http://roadartist.blogspot.com/</a> που με κάλεσε , αυτή τη γλυκιά, σκεπτόμενη ψυχή , που πολύ εκτιμώ. </div><div>Οι περισσότεροι έχετε παίξει κατά καιρούς , έτσι δεν καλώ κανένα στο παιχνίδι αλλά όλους που έχουν αυτή την διάθεση, να πουν κάποια αλήθεια.</div><br /><div></div><br /><div><br /><br />Ακούω <strong>Amy Macdonald</strong> και <strong>This is the life</strong> <a href="http://www.youtube.com/watch?v=W0bpg6GsDwE&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=W0bpg6GsDwE&amp;feature=related</a></div><div> </div><div> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-6058177871462950594?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-26772855207888147722008-11-28T11:12:00.019+02:002008-11-28T12:59:11.984+02:00<div><br /><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS-3paVHt0I/AAAAAAAAAm4/mMY5aVVNL3M/s1600-h/145561_439957.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273635610744567618" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 321px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS-3paVHt0I/AAAAAAAAAm4/mMY5aVVNL3M/s400/145561_439957.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Κοιτώ την παραμορφωμένη αντανάκλαση της ταράτσας του κτιρίου που βρίσκομαι, στα απέναντι παράθυρα. Το μυαλό παίζει με τις παραμορφώσεις αρκεί να έχει γνωρίσει για μια φορά την ισορροπημένη εικόνα. Πάει να ισορροπήσει την παραμόρφωση. Να ισιώσει τις γραμμές που βλέπει, να βάλει μια τάξη, την γνωστή του τάξη. Αυτή, που αυτό γνωρίζει. Εάν το έχει μάθει λάθος, είναι αστείο το μυαλό για έναν τρίτο που το παρακολουθεί.Δεν αναγνωρίζει την παγίδα που έχει πιαστεί. </div><div align="justify">Μπορεί αυτό που βλέπω απέναντι να καθρεφτίζεται, να είναι η πραγματική ταράτσα και εγώ να μην το γνωρίζω. Έτσι με στραβά κάγκελα, άλλα να γέρνουν αριστερά και άλλα δεξιά, να κόβονται, τα μισά πάνω και τα μισά κάτω, με την υδρορροή να παχαίνει στη μέση και να λεπταίνει στα άκρα θεόστραβη και την κεραία της τηλεόρασης να γέρνει επικίνδυνα σε τεθλασμένη γραμμή προς τον δρόμο κάτω.<br />Η θεώρηση της πραγματικότητας, είναι η υποκειμενική θεώρηση της πραγματικότητας που αμφισβητεί την ουσία της λέξης. Με τις αντανακλάσεις παίζει το μυαλό και τα μάτια.<br />Και εσύ που νομίζεις ότι με βλέπεις.</div><div align="justify">Τι νομίζεις ότι βλέπεις? </div><div align="justify"><br /> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273647130262617058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS_CH74Pu-I/AAAAAAAAAnA/OQAQlye8czQ/s400/%25CE%2591%25CF%2588%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B8%25CE%25BF%25CF%2582untitled.jpg" border="0" /><br />Αλλά σαν να άκουσα γλάρους πάλι σήμερα στο κέντρο της Αθήνας. Κάποτε είχα ένα λευκό γλάρο που με επισκεπτόταν που και που προσπαθώντας να μπεί από το παράθυρο. Τα παράθυρα όμως δεν επιτρέπουν στα πάντα να μπούν πιο μέσα. Tου είπε λοιπόν, ένα ηχηρό Όχι ! Αυτός δεν έφυγε. Ερχόταν συχνά. Τώρα έχω μήνες να τον δώ. Δεν ξέρω τίποτα για την ζωή των γλάρων γιατί αποφάσισα ότι δεν θέλω να μάθω. Από τότε που γνώρισα τον γλάρο Ιωνάθαν , χρόνια πολλά πίσω, δεν με ενδιαφέρουν οι άλλοι γλάροι. Αλλά έτσι είναι. Όταν σε αγγίξει κάτι που στέκεται τόσο ψηλά και με τόσο διαφορετικό τρόπο , παύεις να ενδιαφέρεσαι για τα άλλα πλάσματα του είδους του. <a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS_Cns_LJ_I/AAAAAAAAAnQ/ahhUZRCs09s/s1600-h/CAYF1XRJ.jpg"></a></div><div align="justify"><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273649679709948514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 254px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS_EcVT2ymI/AAAAAAAAAnY/YZ-UttxbTSA/s400/001+o+k.JPG" border="0" /><br /><div align="justify">Να, μιλώ τώρα για γλάρους και αισθάνομαι την αλμύρα της θάλασσας γύρω μου.Πάντα ήθελα να ζω σε ένα πλοίο. Χαζεύω στις μαρίνες τα κότερα αλλά το δικό μου πλοίο το φανταζόμουν πάντα με πανιά. Ιστιοφόρο. Θα ζούσα εκεί. Κι’ όποτε ήθελα θα ανοιγόμουν στο πέλαγος. Θα άραζα στις προβλήτες των νησιών , σε λιμανάκια έρημα, σε λιμάνια κοσμοπολίτικα , σε ξερονήσια. </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273649914467169650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 337px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS_Ep_2VtXI/AAAAAAAAAng/8ecWYWz5a2Y/s400/morningmists_breretonjames.jpg" border="0" />Δεν μπορώ πάντα τον πολύ τον κόσμο, την βουή του. Είναι φορές που σκέφτομαι ότι ίσως και να είμαι μοναχικό πλάσμα. Κανείς βέβαια δεν μπορεί να το διακρίνει αυτό σε εμένα. Είναι τόσο δυσδιάκριτο που ίσως, λέω και εγώ για τον εαυτό μου. Αλλά να, είναι φορές που λαχταρώ ένα καλύβι στο βουνό, ένα σπιτάκι σε μια έρημη παραλία, τζάκι να έχει και μόνο τα απαραίτητα. Λιτό. Υπερβολικά λιτό. Με υπερβολικά πολλά βιβλία. Τα έχω φτιάξει στη φαντασία μου και τα δύο. Και το γύρω περιβάλλον τους. Και τα θέλω δύο να είναι γιατί κάποια στιγμή θα βαρεθώ και θα θέλω αλλαγή. </div><div align="justify"><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273650922201723474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS_Fkp8-slI/AAAAAAAAAno/HoKEySfuPJg/s400/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B7%CF%83%CE%B7+004.jpg" border="0" /><br />Τα πλατιά χαμόγελα γίνονται ασπίδες καλογυαλισμένες. Κρύβουν από πίσω το ξίφος που θέλει να ματώσει. Κι΄ όλα αυτά αποκτούν με τον καιρό ένα βάρος που δεν το θέλω. Και η ασπίδα και το ξίφος. Όταν με κουράζουν τα αφήνω σε μια πέτρα και ξαπλώνω στην σκιά του κοντινού μου δένδρου. Δεν ξέρω πόσο μένω εκεί. Μάλλον η υγρασία με κάνει να ξανασηκωθώ και τότε πρέπει να τα ξαναπάρω στα χέρια μου και να συνεχίσω τον δρόμο.<br />Καμμιά ημέρα θα τα ξεχάσω. Είναι κι’ αυτός ένας τρόπος. Δεν θα τα χαρίσω όμως σε κανένα γιατί στην ουσία κανείς δεν τα χρειάζεται. Απορώ γιατί κουβαλώ αυτό το βάρος, το αχρείαστο. Συνήθεια θα είναι. Στο κάτω κάτω δεν είναι καρφωμένα πάνω μου Ίσως να είναι και από αγάπη αφού εγώ τα έφτιαξα. </div><div> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273651780982882242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 267px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS_GWpKXP8I/AAAAAAAAAnw/GiyyMZ2Ct3c/s400/00131.gif" border="0" /><br /><br />Άλλα ξεκίνησα να πω σήμερα, για την Βιομετρία ήθελα να πω … τι κάθομαι και λέω τώρα? Για πλοία- σπίτια και γλάρους και μοναχικά σπιτάκια. Πως πήγα στις ασπίδες και τα ξίφη ?<br />Περίεργο πράγμα το μυαλό. Εάν χρησιμοποιούσαμε μεγαλύτερο ποσοστό από ότι χρησιμοποιούμε , τι θα ήμασταν άραγε? Τι σκέψεις θα κάναμε, τι λόγια θα είχαμε?<br />Κι΄όμως είναι μια όμορφη μη χειμωνιάτικη ημέρα σήμερα. Ίσως να φταίει ότι το «θέλω» έχει αντικατασταθεί πιά με το «πρέπει». Και αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να γιγαντώνεται και το πιο μικρό θέλω. Να γίνεται επιτακτικό και να αποζητά την άμεση εκπλήρωση. </div><div align="justify">Σαν παιδί που θέλει το γλειφιτζούρι του, τώρα ! </div><div align="justify"><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273652350992879138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 230px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS_G30nVjiI/AAAAAAAAAn4/qXJS6RJce0c/s400/mcginnis+%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%AF.jpg" border="0" /><br />Στον κόσμο των ανθρώπων όμως, γίνεσαι λαστιχάνθρωπος.<br /><div>Το εξωτερικό περίβλημα μαθαίνει να λειτουργεί αυτόνομα. Αποκτά την δική του ζωή.</div><div>Το αστείο, για να μη πω γελοίο, είναι ότι αποκτά και ένα «εγώ». Περιφέρεται το «εγώ», θαυμάζει τις αντανακλάσεις του, κορδώνεται. Υπάρχω λέει, χαμένο μέσα στον ναρκισσισμό του. Μιλάει και δυνατά, μήπως και δεν το ακούσει κάποιος, μόνο που αυτή η φωνή ξυπνά ένα άλλο εγώ , κρυμμένο, μπορεί και δεύτερο και τρίτο. Ναι, αυτό έχει ενδιαφέρον για κάποιον που παρατηρεί στεκόμενος πιο πέρα. Το καταλαβαίνεις γιατί κάθεται πιο αναπαυτικά , παίρνει και ένα τεράστιο κουτί ποπ-κορν και ετοιμάζεται να παρακολουθήσει την παράσταση. Κωμωδία είναι , όλα αυτά τα «εγώ» να τσακώνονται για το ποιο είναι το πραγματικό «εγώ» και πως μπερδεύονται όταν πιθανόν ακούσουν ένα ψίθυρο να λέει, «εγώ» δεν υπάρχει. Ποιος ξέρει τώρα, εάν κι’ ο ψίθυρος αλήθεια λέει. Έχει χιούμορ όμως !</div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273653086425794642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS_HioUNSFI/AAAAAAAAAoA/pgup89XMErc/s400/%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F%253F.jpg" border="0" /> </div><div align="justify"><strong></strong> </div><div align="justify"><strong>Αναρωτιέμαι, εάν έφτασες εδώ κάτω. </div></strong><div align="justify">Εάν είχες την υπομονή να διαβάσεις όλο αυτό το κείμενο.<br />Απλώς αύριο έχω τα γενέθλιά μου.</div><div align="justify">Γιορτάζω τον ερχομό μου σε αυτή τη ζωή. Στην ουσία είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί να, όλο και κάποιο αποτύπωμα θα αφήσω και εγώ στην άμμο των αιώνων.<br />Αυτοσαρκάζομαι τώρα. </div><div align="justify">Μην το παρεξηγείς. </div><div align="justify">Είναι που πάντα με κύκλωνε μια περίεργη διάθεση τις ημέρες αυτές, λίγο πριν, λίγο μετά. </div><div align="justify">Δεν είναι και λίγο να γιορτάζεις την ζωή. Και φυσικά την προσωπική.<br />Ναι ξέρω, δεν είχα ούτε τούρτες, ούτε πανηγύρια, μόνο μια περίεργη διάθεση να κεράσω, αλλά ίσως να την βρείς νόστιμη. Πάντως αυτό έχω. </div><div align="justify">Στην πραγματική ζωή χα χα χα χα χα θα έχω απ’ όλα. Κάτι , κάποιοι μου ετοιμάζουν, αλλά νομίζουν ότι δεν το έχω καταλάβει .<br />Να σου πω κάτι.<br />Χαίρομαι τα πάντα, και την αγάπη τους και τις εκπλήξεις τους και την τούρτα , τα κεράκια, τις ευχές, τις αγκαλιές ,όλα, και τους χορούς και τα τραγούδια, αλλά να είναι που έχω την εντύπωση ότι η ουσία είναι κάπου αλλού.<br />Σίγουρα κάνω λάθος. Τις έχω αυτές τις παρακρούσεις. </div><div align="justify">Αλλά , αυτή η περίεργη διάθεση, δεν μ’ αφήνει. </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273653700420210258" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 260px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS_IGXn4jlI/AAAAAAAAAoI/jKDS5y0Srco/s400/1abc4d.jpg" border="0" /><br /><strong>Αυτή </strong>:Πότε θα τις σταματήσεις αυτές τις χαζομάρες?<br /><strong>mrs smith</strong> : Ποιος μίλησε ?<br /><strong>Αυτή</strong> : Εγώ !<br /><strong>Η άλλη</strong> : Εδώ είμαι !<br /><strong>Η παράλλη</strong>: Ποιος με φώναξε ?<br /><strong>Και αυτή</strong> : Έρχομαι, έρχομαι, να πάρω τα ποπ-κορν…<br /><strong>mrs smith</strong> : Αχ! όχι πάλι… <div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273655668880777730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 328px; CURSOR: hand; HEIGHT: 360px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SS_J48tdIgI/AAAAAAAAAoQ/kxLBHb-I3IA/s400/Bill+Sienkiewicz+africantree4ub.jpg" border="0" /></div></div><br /><p>..................................................................................</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-2677285520788814772?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-39503086033385524772008-11-19T10:18:00.062+02:002008-11-19T14:59:17.840+02:00<div><br /></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSP-kgCtDmI/AAAAAAAAAlY/jqUoIFG7YDA/s1600-h/Francisco+Toledo+Autorretrato.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270335891983634018" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 290px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSP-kgCtDmI/AAAAAAAAAlY/jqUoIFG7YDA/s400/Francisco+Toledo+Autorretrato.jpg" border="0" /></a></span></div><div><span style="font-size:130%;">Η πρώτη παρουσίαση των έργων του διάσημου Μεξικάνου ζωγράφου <strong>Francisco Toledo</strong> στο </span><a href="http://www.benaki.gr/"><span style="font-size:130%;">Μουσείο Μπενάκη</span></a><span style="font-size:130%;"> αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για να γνωρίσουμε αυτή τη συλλογή, η οποία έχει ταξιδέψει με μεγάλη επιτυχία τόσο στην Αμερική όσο και την Ασία.<br /></div></span><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><div>(<strong>Από 19/11/2008 έως 11/1/2009<br />Mουσείο Μπενάκη,</strong> Κουμπάρη 1, Κολωνάκι<br />Τηλέφωνο : 210 3671000<br />Οργάνωση :ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ - ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ)</div><br /><div><br /><br /></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Ο </span><a href="http://www.franciscotoledo.net/"><francisco></a><span style="font-size:130%;">Francisco Toledo είναι σήμερα <strong>68 ετών</strong> και<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSP-0ogSwAI/AAAAAAAAAlg/0pQvOkS2gY0/s1600-h/Francisco+Toledo-portrait.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270336169133129730" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 151px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSP-0ogSwAI/AAAAAAAAAlg/0pQvOkS2gY0/s400/Francisco+Toledo-portrait.jpg" border="0" /></a> θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του Μεξικού.<br />Γεννήθηκε στην πολιτεία της Oaxaca, περιοχή με πλούσια ιστορική παράδοση και γενέτειρα πολλών καλλιτεχνών. Κατά τη δημιουργική του πορεία ο Toledo έχει μια συνεχή παρουσία στην καλλιτεχνική σκηνή, κυρίως της Λατινικής Αμερικής, αλλά και των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης.<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSP_clQkJyI/AAAAAAAAAlo/7FnAnECXty8/s1600-h/Francisco+Toledo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270336855456622370" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 298px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSP_clQkJyI/AAAAAAAAAlo/7FnAnECXty8/s400/Francisco+Toledo.jpg" border="0" /></a>Η συλλογή <strong>Φανταστικά Όντα</strong> αποτελείται από <strong>46 έργα (μελάνια και ακουαρέλες)</strong> φιλοτεχνημένα το <strong>1983</strong>. Προοριζόταν να εικονογραφήσει μια ειδική έκδοση του βιβλίου <strong>Handbook of Fantastic Zoology</strong> του Αργεντινού συγγραφέα </span><span style="font-size:130%;"><strong>Jorge Luis Borges.<br /></strong><br />Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε από το μεγαλύτερο εκδοτικό οίκο του Μεξικού, Fondo de Cultura Económica, για να τιμήσει την πεντηκοστή επέτειο της ίδρυσής του.<br /><br />Το αποτέλεσμα ήταν ένα σπουδαίο βιβλίο τέχνης, το οποίο πέτυχε μια τέλεια ισορροπία ανάμεσα στο σύνολο των φανταστικών όντων από ολόκληρο τον κόσμο που δημιούργησε ο Borges, και τις δυνατές, αλλά και ευαίσθητες εικόνες που συνέλαβε ο Toledo.<br /><br />Ορισμένοι κριτικοί το θεωρούν ως παραδεισένιο πάντρεμα της λογοτεχνίας με τη ζωγραφική. Η συλλογή αγοράστηκε από την περίφημη αίθουσα τέχνης <strong>Galería ARVIL</strong> της πόλης του Μεξικού, η οποία συνέβαλε σημαντικά στη διατήρηση του έργου ως σύνολο. </span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270338627254622690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 314px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSQBDtuIGeI/AAAAAAAAAmg/n5lO9wBmFuQ/s400/Francisco+Toledo+fthoja.jpg" border="0" /> (Αναδημοσίευση από το site του Μουσείου Μπενάκη <a href="http://www.benaki.gr/">http://www.benaki.gr/</a>)<br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><br /><span style="font-size:130%;"><strong><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSP-Bs3UWqI/AAAAAAAAAlI/xzM7E4hL764/s1600-h/9789604900756.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270335294130117282" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 150px; CURSOR: hand; HEIGHT: 218px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSP-Bs3UWqI/AAAAAAAAAlI/xzM7E4hL764/s400/9789604900756.jpg" border="0" /></a>Το βιβλίο των φανταστικών όντων<br /></strong>Συγγραφέας: </span><a href="http://www.protoporia.gr/author_info.php/authors_id/911516"><span style="font-size:130%;">Χόρχε Λουίς Μπόρχες</span></a><span style="font-size:130%;"><br />Εκδότης: Libro<br />Μετάφραση: Βέης, Γιώργος<br />Σελίδες: 290<br />Ημ. Έκδοσης: 01/01/1991 </span></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><p align="justify"><br /><span style="font-size:130%;"><em>«Έκανα ότι καλύτερο μπορούσα, δεν ξέρω με ποια επιτυχία, για να γράψω ειλικρινείς ιστορίες. Δεν τολμώ να πω ότι είναι απλές. Δεν υπάρχει πουθενά στη γη ούτε μια σελίδα, ούτε μια λέξη απλή, γιατί κάθε πράγμα συνδέεται με το Σύμπαν, του οποίου τα ορατά χαρακτηριστικά είναι περίπλοκα... Οι ιστορίες μου, όπως εκείνες των Χιλίων και Μιας Νυχτών, προσπαθούν να διασκεδάσουν ή να προβληματίσουν -και όχι να πείσουν. Η τέχνη της συγγραφής είναι μυστηριώδης, οι απόψεις που υποστηρίζουμε είναι εφήμερες.»<br /></em>Χ.Λ. ΜΠΟΡΧΕΣ</span><br /><br /></p><br /><br /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270338932251624130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 301px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSQBVd7FAsI/AAAAAAAAAmw/TodT7ZRf4us/s400/ftcangrejera.jpg" border="0" /></div><br /><br /><br /><p></p><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270338488536840162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 383px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSQA7o9Ot-I/AAAAAAAAAmY/6VGjx-q_ukM/s400/Francisco+Toledo++Man%2520with%2520Cows.jpg" border="0" /></p><br /><br /><p></p><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270338273825301058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSQAvJGAokI/AAAAAAAAAmQ/X627jYcE75Q/s400/Composicion%2520Abstracta,%2520Francisco%2520Toledo,%2520Oleo%2520sobre%2520papel,%252046%2520X%252038%2520cms,%2520Siglo%2520XX.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270338152195067778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 322px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSQAoD_Gj4I/AAAAAAAAAmI/acLJUYmZhtY/s400/artwork_images_425202309_396670_francisco-toledo.jpg" border="0" /></p><br /><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270337944694436018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 334px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSQAb-_GMLI/AAAAAAAAAl4/a-PxjtKAwuk/s400/Composicion%2520abstracta,%2520Francisco%2520Toledo,%2520Oleo%2520sobre%2520papel,%252054%2520X%252048%2520cms,%2520Siglo%2520XX.jpg" border="0" /></p><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270335627656533442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 363px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SSP-VHWNlcI/AAAAAAAAAlQ/6r09SgOC1UY/s400/Francisco+Toledo-2.jpg" border="0" />links : <a href="http://www.franciscotoledo.net/">http://www.franciscotoledo.net/</a><br /><br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Francisco_Toledo">http://en.wikipedia.org/wiki/Francisco_Toledo</a><br /><br /><a href="http://www.mexconnect.com/MEX/kyron/kytoledo.html">http://www.mexconnect.com/MEX/kyron/kytoledo.html</a><br /><br /><a href="http://www.bombsite.com/issues/70/articles/2275">http://www.bombsite.com/issues/70/articles/2275</a><br /><br /><a href="http://www.benaki.gr/">http://www.benaki.gr/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-3950308603338552477?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-1798066349778830182008-11-13T11:29:00.011+02:002008-11-13T12:03:31.853+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268075909088547890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 348px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SRv3ILsEFDI/AAAAAAAAAk4/DMc8UoM_ckg/s400/childrens-birthdays-1-large.jpg" border="0" /><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">6 χρόνια.<br />72 μήνες<br />2160 ημέρες<br />Ζωής μαζί σου. Γέλια, κλάματα, παιχνίδια μαζί σου. Μάθηση <strong>μαζί σου</strong>.<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Θυμάμαι όταν σε πρωτοείδα. Που χωρούσες όλος εσύ μέσα μου ?<br />Ψηλοί και οι δύο, 55 εκατοστά γεννήθηκες. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ένα μακρύ πλασματάκι που δήλωσες τον ερχομό σου με το πρώτο κλάμα. Όταν με πρωτοκοίταξες με τα τότε μαύρα σου μάτια, ήξερα ότι θα είμαι δική σου <strong>για πάντα</strong>. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ναι, εδώ χωρά το πάντα. Στέκεται στέρεα και στα δυό του πόδια. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Η ψυχή μου αγκάλιασε την ύπαρξή σου, όπως ποτέ δεν αγκάλιασε τίποτα.<br />10,20 ήταν πρωϊ. Σαν σήμερα. 13 του Νοέμβρη.<br />Είχε χειμώνα τότε θυμάμαι. Ηλιόλουστο. Αυτός ο ήλιος τρύπωσε μέσα μου και όλα μετακινήθηκαν ως προς το κέντρο βάρους. Με άλλαξες με ένα τρόπο που δεν περίμενα. Από εκεί και πέρα υπήρχε το πριν και το μετά. Σε όλα.<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Στέκομαι δίπλα σου , μετέωρη μέσα μου ως προς τους τρόπους και τα λόγια, άλλοτε παιδί, άλλοτε έφηβος, άλλοτε ενήλικας, άλλοτε γριά. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Για να μεγαλώσω έναν άντρα – άνθρωπο.<br />Δεν το ξέρεις, αλλά είναι τρομερά δύσκολο για μια γυναίκα, να μεγαλώνει έναν άντρα – άνθρωπο.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Ή καλύτερα, έναν άνθρωπο – άντρα.<br />Βλέπεις , για εμένα και οι άντρες και οι γυναίκες είναι απλώς, πολυπλόκως, άνθρωποι.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Ίδια ουσία. Από την ίδια πλευρά κοιτάμε τις όχθες της ζωής. Στον ίδιο πλανήτη ζούμε. Το ίδιο αίμα ρέει μέσα μας. Διαφορές ναι, υπάρχουν και αυτές. Όχι για να διαφέρουμε όμως , μα για να συμπληρωνόμαστε.</span> </div><br /><div></div><br /><div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268074033293459746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SRv1a_zqgSI/AAAAAAAAAkw/gA9kCQtn_og/s400/DSC02330.JPG" border="0" /></div><br /><div><br /><span style="font-size:130%;">Σε μια κοινωνία που βαυκαλίζεται και ικανοποιεί τον ναρκισσισμό της κάτω από την ταμπελίτσα του υποτιθέμενου πολιτισμού, περισσότερα χαμένα έχουμε στις ημέρες αυτές παρά κερδισμένα. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Μα εγώ, θέλω να σου μάθω τα <strong>όμορφα </strong>. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Να σου μάθω την αγάπη, την αλήθεια, τον αλτρουισμό, την δύναμη της συγνώμης, την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό, την υγεία στις σχέσεις, την αξία της διαφορετικότητας, τους ανοιχτούς ορίζοντες. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Να μη ζητάς την «μασημένη» τροφή. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να βλέπεις πίσω από το προφανές. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να μην ικανοποιείσαι με τα εύκολα. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να ψάχνεις για τις σωστές ερωτήσεις. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να σου μάθω να μη φοβάσαι. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να μη φοβάσαι το λάθος, ούτε και τον πόνο, ούτε και το ρίσκο. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να αγαπάς τον εαυτό σου γιατί έτσι μόνο θα γίνει όμορφος. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να έχεις το θάρρος της γνώμης σου. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να στέκεσαι στέρεα στα δυό σου πόδια και να μη λυγάς. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να μιλάς για τα συναισθήματά σου και να μη τα κρύβεις. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να μη φοβάσαι, γιατί όλα τα μπορείς. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να μην υπάρχει «Δεν» στην ζωή σου. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να κοιτάς μπροστά. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να κοιτάς ψηλά. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να αγαπάς.<br /></span></div><div><span style="font-size:130%;">Να μην σε γεμίσω με ενοχές. Ούτε με λάθος ψυχικά αντανακλαστικά. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Και όταν έρθει η ώρα, να σε σφήσω να πετάξεις ελεύθερος...</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268073655026724994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SRv1E-p2MII/AAAAAAAAAko/5QDjiTs5CQE/s400/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9+2008+067.JPG" border="0" /></span><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Είναι τελικά εγωϊστικό αυτό το «Να σου μάθω». Προϋποθέτει, ότι εγώ τα γνωρίζω όλα αυτά.<br />Τα γνωρίζω άραγε? Στέκομαι στο ύψος που πρέπει ? Όχι στο 1,72 το δικό μου. Αλλά στο δικό σου , της ψυχής σου το ύψος. </span></div><br /><div></div><br /><span style="font-size:130%;">Κράτα μου το χέρι. Εσύ τελικά θα μου μάθεις , εσύ τελικά μου μαθαίνεις να ξανανοίγω τα μάτια μου πιο καθαρά στην ζωή.<br />Σε ευχαριστώ γι’ αυτό !<br />Σε ευχαριστώ που ήρθες στην ζωή μου πριν από 6 χρόνια για να την αλλάξεις...</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-179806634977883018?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-65993505317865744222008-11-06T13:52:00.009+02:002008-11-06T14:32:09.798+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265513443530019586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 337px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SRLclDmmkwI/AAAAAAAAAjE/8xeazPD5PfE/s400/MUTH544.jpg" border="0" /><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">Η ημέρα ήταν ζεστή για τέτοια εποχή.<br />Μπήκε μέσα στο βιβλιοπωλείο. Έξω τραγουδούσαν οι κορυδαλλοί στα φυλλώματα και οι πάπιες πλατσούριζαν στη λίμνη.<br />Θα μπορούσαν να υπάρχουν και κορυδαλλοί και πάπιες, αλλά υπήρχαν μόνο μηχανές και αυτοκίνητα και καυσαέρια και γκρίζα κτίρια και άνθρωποι μουντοί, άγευστοι.<br />Ήταν φορές που φανταζόταν τους ανθρώπους ως γεύσεις. Τους κατέτασσε σε κατηγορίες, διακοσμούσε το πιάτο που αντιστοιχούσε στον καθένα… Έπαιζε.<br /><br />Μπήκε μέσα στο βιβλιοπωλείο.<br />Τα βιβλιοπωλεία είναι μαγικά κάστρα.<br />Μπαίνεις με ένα θέλω και βγαίνεις με ένα άλλο.<br />Το αφήνεις σε ένα ράφι και κάποιος άλλος θα μπεί και θα το πάρει.<br />Μερικοί βγαίνουν με το δικό τους θέλω και μόνο. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Αυτοί, είναι οι προγραμματισμένοι. Έτσι τους έλεγε.<br />Τους άλλους ονειροπόλους. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Της άρεσε αυτή η λέξη γιατί περιείχε το όνειρο. Λεπτοφυές από την φύση του. Σκοτεινό ή φωτεινό, με μια ενέργεια υπόγεια, που μπορούσε να διεισδύσει παντού αόρατη. Σαν μια ανάσα. Κανείς δεν την βλέπει, κανείς δεν την συνειδητοποιεί αλλά η απουσία της σημαίνει θάνατο.<br /><br />Οι προγραμματισμένοι έχουν όλα τα θέλω τους τακτοποιημένα σε ωραία κουτάκια, ξεσκονισμένα και γυαλισμένα. Είναι όμορφοι οι προγραμματισμένοι. Πάντα τους εκτιμούσε και τους κοιτούσε με δέος .<br />Οι ονειροπόλοι ζουν μέσα στην ανακατωσούρα και στην αναρχία.<br />Τα θέλω τους τα κάνουν σχήματα και τη μία βρίσκονται νύχτα στη κορφή ενός πανύψηλου βουνού να τεντώνονται να γυαλίσουν τα αστέρια και την άλλη δίπλα σε μια λίμνη στο λυκόφως να χορεύουν με τις ξωτικιές.<br />Αν περάσει άνθρωπος από εκεί, δε βλέπει τίποτα. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Μόνο μια υπέροχη ευφορία τους αγκαλιάζει ζεστά σαν την αγκαλιά της μάνας και τους κεντά χαμόγελο στα χείλη.<br /><br />Οι άνθρωποι είναι περίεργα όντα. Βλέπουν μόνο ότι θέλουν να δούν. Τα υπόλοιπα είναι αόρατα στο μάτι. Εκεί είναι όμως όλα, για να βρεθούν, να ιδωθούν, να λάμψουν.<br /><br />Μπήκε μέσα στο βιβλιοπωλείο. Με μερικά θέλω στην αγκαλιά της ψυχής της. Είχαν περάσει άλλοι όμως, και της τα είχαν πάρει. Ανακάλυψε άλλα στα ράφια, ονειροπόλων όπως και η ίδια, που τα είχαν αφήσει εκεί.<br />Μάζεψε μερικά, και αφού υπέβαλλε τα σέβη της στην πριγκίπισσα του κάστρου, γιατί κάθε καλό κάστρο έχει και μια πριγκίπισσα, ίσως και έναν δράκο, αλλά εκεί δεν βρήκε, βγήκε έξω στο φως της ημέρας.<br />Είχε κεντημένο ένα χαμόγελο στα χείλη και το βάρος που κρατούσε στο αριστερό της χέρι σαν πούπουλο το ένιωθε.<br />Βιαζόταν να ανακαλύψει τα θέλω των άλλων. ΄Ισως και να έβρισκε και τους ίδιους μια ημέρα.<br />Τότε θα έβαζαν κάτω τα θέλω τους, σαν κομμάτια ενός παζλ και θα έφτιαχναν την πιο όμορφη εικόνα όλου του κόσμου.<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Αυτό, το... όλου του κόσμου, παιδικό της φάνηκε.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Γι’ αυτό το αγάπησε, πιο πολύ.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ακούω Loreena McKennith στο Mystic's Dream</span></div><br /><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=BV3WkBZrcp0&amp;feature=related"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=BV3WkBZrcp0&amp;feature=related</span></a></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-6599350531786574422?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-57422019013774082742008-11-04T12:52:00.026+02:002008-11-04T13:29:51.763+02:00<div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264755116888577186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 284px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SRAq4ouQVKI/AAAAAAAAAis/E2OD4SrScdo/s400/kinuko+od_magic.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><p align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>Θάθελα να μπορούσα</strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><em>τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε</em><br /><span style="font-size:130%;">Για μια στιγμή</span><br /></span><span style="font-size:100%;"><em>τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε<br /></em><span style="font-size:130%;">Για λίγο τόσο</span><br /></span><span style="font-size:100%;"><em>τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε<br /></em><span style="font-size:130%;">Μάγισσα να είμαι</span><br /></span><span style="font-size:100%;"><em>τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε<br /></em><span style="font-size:130%;">Να σε παγώσω</span><br /></span><span style="font-size:100%;"><em>τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε<br /></em><span style="font-size:130%;">Να σταθείς ακίνητος</span><br /></span><span style="font-size:100%;"><em>τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε<br /></em></span><span style="font-size:130%;">Να ησυχάσω από τη βουή του κόσμου<br /></span><span style="font-size:100%;"><em>τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε<br /></em><span style="font-size:130%;">Να ακούσω μια άλλη φωνή</span><br /></span><span style="font-size:100%;"><em>τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε<br /></em></span><span style="font-size:130%;">Που ψιθυρίζει μέσα μου<br /></span><span style="font-size:100%;"><em>τρέξε, τρέξε, τρέξε, τρέξε<br /></em></span><span style="font-size:130%;">Χρόνε<br /></span></span><br /><br /></p><div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>Στρίβω ένα τσιγάρο.</strong></span></div><div align="center"><em>Αργά...</em></div><br /><br /><div align="justify"><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ακούω Time από Pink Floyd φυσικά.... <a href="http://www.youtube.com/watch?v=ntm1YfehK7U&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=ntm1YfehK7U&amp;feature=related</a></span></div><br /><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Και ένα remix από την ταινία Run Lola Run .... <a href="http://www.youtube.com/watch?v=NobcCK5bv5w&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=NobcCK5bv5w&amp;feature=related</a></span></div><div align="justify"><br /><br /> </div><div align="justify">Η εικόνα είναι της Kinuko Y. Craft <a href="http://www.kycraft.com/">http://www.kycraft.com/</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-5742201901377408274?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-9073550868027326682008-10-27T12:10:00.014+02:002008-10-27T12:49:26.085+02:00<span style="font-size:130%;">"</span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SQWU3Rl0_iI/AAAAAAAAAhw/TV8GACdsauU/s1600-h/greece-resistance-fighters-1.jpg"><em><span style="font-size:130%;"></span></em></a><em><span style="font-size:130%;">Είχαμε πει από μέρες, πώς οι Ιταλοί θα άρχιζαν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις σ΄όλη τη περίμετρο του βουνού Οίτη.<br />Είναι 3 Ιουνίου 1943, ημέρα Πέμπτη. Γιορτή της Αναλήψεως.<br /></span></em><div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261782850999791538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 379px; CURSOR: hand; HEIGHT: 325px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SQWbn_cVr7I/AAAAAAAAAiI/eZCUFLjGoT4/s400/greece-resistance-fighters-1.jpg" border="0" /><br /><div><em><span style="font-size:130%;">΄Ορθιος παρακολουθούσα το τουφεκίδι. Μια οβίδα από πυροβόλο έσκασε λίγα μέτρα παρακάτω. Για μια στιγμή ακούω να με φωνάζουν.<br />Σ… έλα δω είναι απυρόβλητο. Πήγα. Κοντά είναι, πίσω από ένα μεγάλο ανάχωμα αυτοί που με φώναξαν. ΄Ηταν ο Π.Φ. και ο Γ.Κ. Ο μικρός Υπήρχε και άλλος με το ίδιο όνομα ο μεγάλος, πρώτα ξαδέλφια.<br />Από τη θέση που ήμουν, βλέπω μερικούς Ιταλούς στα ισώματα να φεύγουν. Τρέχοντας χωρίς να σκεφτώ βγαίνω από το ανάχωμα και σαν αστραπή τρέχω στον κατήφορο. Περνάω δύο ρέματα, περνάω και το ποτάμι του χωριού και ανεβαίνω στις Γούβες εκεί που είχαν παραταχθεί οι αντάρτες. Δεν βρήκα κανένα, κατεβαίνω και φτάνω στα Γεμ…. χωράφια που είναι ακριβώς πάνω από τη γέφυρα του ρέματος στους αχερώνες. Εκεί βρήκα τον Π.Κ. που δοκίμαζε ένα Ιταλικο όπλο. </span></em></div><br /><br /><div><em><span style="font-size:130%;">Η μάχη ήταν στο αποκορύφωμα της. ΄Ολμοι κανόνια πολυβόλα και λιανοντούφεκα να γίνεται χαλασμός κόσμου. Εγώ που πήγαινα, ούτε ήξερα. Παναγιώτη του λέω θέλω όπλο. Εχει πολλά στο ποτάμι μου λέει Στο ποτάμι γίνεται η μεγάλη μάχη. Τι με νοιάζει εμένα, εγώ το χαβά μου, πάω για όπλο, κατεβαίνω στο ποτάμι, είναι πολλοί ακροβολισμένοι χωριανοί. Βλέπω μπροστά μου ένα Ιταλό τραυματία, του παίρνω το όπλο, μια αραβίδα και τις φυσιγγιοθήκες, τις περνάω στη πλάτη μου και κείνη την ώρα μου λέει ένας αντάρτης: Θα καλύψεις αυτό το μονοπάτι. Να καλύψεις όλα τα τμήματα που είναι στο ρέμα.<br /></span></em></div><div><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;">Να καλύψω ναι να ρίξω πώς; Για πρώτη φορά πιάνω όπλο στα χέρια μου εκτός από το περίστροφο που είχα ρίξει δύο ή τρεις σφαίρες. Και όμως ό,τι κουνιόταν στο μονοπάτι εγώ έριχνα όχι μία δύο σφαίρες αλλά έριξα πολλές σφαίρες, αφού χάλασα πέντε δεσμίδες. Δεν ξέρω αν σκότωσα ή τραυμάτισα κάποιον ή κάποιους Ιταλούς. Εκείνο που αργότερα έμαθα ήταν ότι η προσφορά μου στη μάχη ήταν σημαντική. Στο σημείο που με έβαλαν να έχω ήταν η διάβαση που κατέβαιναν οι Ιταλοί για τη ρεματιά και χτυπούσαν από τα πλάγια τους αντάρτες που μάχονταν στο ρέμα. </span></em></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261782758394913074" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 350px; CURSOR: hand; HEIGHT: 313px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SQWbimdnYTI/AAAAAAAAAiA/Kg183n3VKsE/s400/getImage.jpg" border="0" /> <div><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SQWVOOmRggI/AAAAAAAAAh4/FXK7Fi4y76I/s1600-h/getImage.jpg"><em><span style="font-size:130%;"></span></em></a><em><span style="font-size:130%;">Την ώρα που η μάχη ήταν στο ζενίθ ακούσαμε ελληνική σάλπιγγα στα πλάγια. Η πλατεία είναι από τα βόρεια του αυχένα αετός και την τέμνει ο δρόμος που πάει στο χωριό, σ΄αυτό το δρόμο είναι οι Ιταλοί. Και από τα μετόπισθεν των Ιταλών και την πολεμική ιαχή της Αλβανίας (αέρα). Αυτό ήταν, έφτασαν ενισχύσεις με επικεφαλής τον Νικηφόρο. Εδώ η μάχη τελείωσε, οι Ιταλοί όπου φύγει φύγει. Πιάσαμε 70 αιχμαλώτους και κάπου είκοσι τραυματίες. ΄Οσο για σκοτωμένους κανείς δεν έμαθε ποτέ πόσοι ήταν.<br /></span></em></div><br /><div><em><span style="font-size:130%;">΄Ολη τη νύχτα κουβαλούσαμε πολεμικό υλικό. Είχαν κατέβει οι χωριανοί με τα μουλάρια τους και κουβαλούσαν. Και την επομένη μέρα το κουβάλημα συνεχίστηκε. Είχε κατέβει και ο Μ., ο αδελφός μου με το μουλάρι και κουβαλούσε πολεμοφόδια.<br /></span></em></div><div><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;">Η μάχη άρχισε πρόωρα από λάθος παράταξης των ανταρτών που δεν είχαν υπολογίσει την πλαγιοφυλακή. Μια τέτοια πέρασε το ρέμα από τους αχερώνες και ανέβαινε πάνω από το δρόμο. Για να περπατά πλάγια και σε απόσταση του κυρίου όγκου των ιταλικών στρατιωτών. Η πλαγιοφυλακή αποτελείτο από έναν ανθυπολοχαγό και τρεις στρατιώτες. ΄Επεσαν απάνω σ΄ένα αντάρτη πολυβολητή που ήταν ακροβολισμένος πίσω από μια μεγάλη πέτρα.<br />Ο ανθυπολοχαγός έκανε τον ψύχραιμο και έλεγε μισά ιταλικά μισά ελληνικά (ελα μαλαντρίνο) και να που δεν χρειάστηκε να περιμένει τον Μαλαντρίνο γιατί ήταν εκεί πίσω από τη πέτρα και με μιά ριπή του πολυβόλου τους έκοψε το νήμα της ζωής για πάντα και των τεσσάρων.<br />΄Ετσι το μακελειό άρχισε, οι Ιταλοί ήταν ένα τάγμα (1100) άντρες και οι αντάρτες και χωριανοί κοντά στους εκατόν πενήντα. Σκόρπισαν οι Ιταλοί, παράτησαν όλο τους τον οπλισμό τον όποιον μετέφεραν και οι χωριανοί με τα μουλάρια τους που κατέβηκαν το βράδυ από το βουνό όταν έμαθαν τη νίκη των ανταρτών, τα πήραν.<br /></span></em></div><div><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;">Εμένα μου ανέθεσαν να κουβαλάω αιχμαλώτους και τραυματίες Ιταλούς στο χωριό. Από τον τραυματία Ιταλό που πήρα το όπλο μου φώναζε (άκουα άκουα) ήξερα τι μου ζητούσε. Νερό. Γιατί τόσο καιρό δούλεψα στο ΣΕΚ με τους Ιταλούς. Εμένα το όπλο με ενδιέφερε και όχι ο Ιταλός που δίψαγε. Βρήκα άλλο σκοτωμένο και του πήρα το μπουφάν και τον γηλαιό, σκέφτηκα ότι θα είχε αξίας πράγματα αλλά ήταν νοσοκόμος και είχε επιδέσμους και γάζες. Στο σακίδιό του είχε ένα ξυράφι και μια χειρουργική λαβίδα. Αυτά πήρα και η λαβίδα αργότερα χρειάστηκε. Τα υπόλοιπα τα έδωσα στη Β.Α. που περιποιούταν τους τραυματίες. Ναι πήρα και ένα παγούρι και μια καραβάνα.<br /></span></em></div><div><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;">Την επομένη συγκεντρωθήκαμε στο Κεφαλάρι του χωριού και μετρηθήκαμε. Είχαμε ένα τραυματία βαριά και ένα σκοτωμένο τον Π.Η.<br />Πάνω από το πεδίο της μάχης στην πλαγιά και σε μια βραχώδη περιοχή είχαν οχυρωθεί καμιά εξηνταριά Ιταλοί. Εκεί πήγε ο Π. με δυο αντάρτες και σκοτώθηκαν. Εκεί έμειναν όλη την νύχτα οχυρωμένοι και όλο το πρωϊ και όταν εμείς είμαστε στο Κεφαλάρι βλέπαμε πώς έφευγαν για το χωριό Σ. </span></em></div><div><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;">Ξεκινήσαμε και φεύγαμε για το Μ.Λ. πήραμε και τον τραυματία μαζί μας. Στα μάρμαρα στο θυσιαστήριο του Ηρακλή συναντήσαμε καραβάνι χωριανών μας που πήγαιναν για καταβόθρες και από κει στο Σ. </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;"></span></em></div><br /><br /><div><em><span style="font-size:130%;">΄Οταν εμείς φύγαμε, οι Ιταλοί το απόγευμα βομβάρδισαν το χωριό.</span></em><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;">Σκοτώθηκαν μιά γριά η Α. και ο Λ.Κ. κρεμάστηκε στο Ιερό της Εκκλησίας και καταστράφηκε μια γωνιά από το σπίτι του Μπαρμπαντρέα. Το απόγευμα περάσαμε το Μ.Λ.<br /></span></em></div><br /><br /><div><em><span style="font-size:130%;">Εμείς οι χωριανοί πήγαμε στο χωριό Δ. και εγκατασταθήκαμε για πολλές μέρες. Μετά από δύο μέρες έφτασε στο χωριό ένα σύνταγμα Ιταλοί με πλήρη αεροπορική κάλυψη. Δεν πείραξαν ούτε ένα σπίτι που θάπρεπε να κάψουν όλο το χωριό.<br />Προχώρησαν και έφτασαν στον αυχένα Ξεροβούνι.-Καταβόθρες - Μάρμαρα – Τσικλέρι - Αγ. Τριάδα. Εκεί οχυρώθηκαν και κάθησαν λίγες μέρες. Τότε σκοτώθηκε και το παιδί του Κ.Κ. στο Μ. και το μάθαμε την επομένη και ο πατέρας του που ήταν μαζί μας στη Δ.<br /></span></em></div><br /><br /><div><em><span style="font-size:130%;">Μετά από λίγες μέρες φύγαμε από τη Δ. κι΄εγώ πήγα και βρήκα τους δικούς μου στο Τ. Είναι πίσω από τις Καταβόθρες, τους είδα και έφυγα μαζί με τους υπόλοιπους εφεδροελασίτες και πήγαμε προς τα Μ. βόρεια. Οι Ιταλοί έφυγαν και οι οικογένειες κατέβηκαν στο χωριό και στις δουλειές τους στα χωράφια. Στην Ιταλία μάθαμε πώς στις 25 Ιουλίου αιχμαλώτισαν τον Μουσολίνι και ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας ο στρατάρχης Μπατόλιο.<br /></span></em></div><div><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;">Εγώ κατέβηκα λίγες μέρες αργότερα στο χωριό δέν βρήκα κανένα στο σπίτι και πήγα στο χωράφι στους αχερώνες. Εκεί που έγινε πριν από λίγες ημέρες η μάχη. Είχαμε το κτήμα. Εκεί βρήκα τον ανήμπορο πατέρα ξαπλωμένο. Μόλις με είδε μου λέει: ΄Αντε παιδί μου. Τα σπαρτά θα ξεραθούν θα πεινάσουμε φέτος…. </span></em></div><br /><div><br /><em><span style="font-size:130%;">Οι Ιταλοί ήταν οι τελευταίοι που ήρθαν στο χωριό μας γιατί συνθηκολόγησαν με τους συμμάχους και έφυγαν από την Ελλάδα. Αν έφευγαν και δεν τους σκότωναν οι Γερμανοί που τους θεωρούσαν προδότες. Τώρα μας έμειναν μόνο οι Γερμανοί που στο χωριό μας δεν ήρθαν ποτέ. Στο τόπο της μάχης έχει στηθεί (Ηρώο)."</span></em></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Το παραπάνω αποτελεί τμήμα ημερολογίου.</span><br /></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Αποτελεί προσωπική εμπειρία και καταγραφή της ημέρας εκείνης.</span><br /></div><div><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">Παρακαλώ , να το σεβαστείτε.</span> </span></div></div><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-907355086802732668?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-84175360064111988582008-10-22T11:38:00.004+03:002008-10-22T12:31:14.799+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SP7muj-cCwI/AAAAAAAAAhg/WuOLrerSupY/s1600-h/icarus.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259895102420814594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SP7muj-cCwI/AAAAAAAAAhg/WuOLrerSupY/s400/icarus.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:130%;">Ο Ίκαρος αγνόησε τις φωνές του πατέρα του.<br />Γνώριζε ο Δαίδαλος. Αλλά ο Ίκαρος μέθυσε.<br />Τα φτερά που απλώνονταν πίσω του δεν ήταν κολλημένα με κερί.<br />Δεν ήταν στερεωμένα με ιμάντες στο κορμί του.<br />Ήταν φυτρωμένα στην πλάτη του. Και η στιγμή εκείνη, η συγκεκριμένη , ήταν όλα.<br />Όλα όσα είχε ζήσει και ποθήσει.<br />Όλα όσα θα ζούσε και θα ποθούσε.<br />Ήταν ολόκληρος.<br />Η στιγμή, η στιγμή του, απλώθηκε στο άπειρο και στάθηκε, πάγωσε.<br />Κάτω το γαλάζιο, απέραντο. </span><br /><span style="font-size:130%;">Πάνω το φως, τύφλωνε.<br />Ύψωσε όχι μόνο τη ματιά, μα τη ψυχή του ολόκληρη.<br />Μαγνητίστηκε από αυτό το φως. </span><br /><span style="font-size:130%;">Το πόθησε, όσο τίποτα άλλο στο κόσμο.<br />Ελεύθερος, εκεί ψηλά, τα φτερά πήραν άλλη κλίση, μόνα τους.<br />Τώρα πια είχαν ριζώσει στη ψυχή του.</span><br /><span style="font-size:130%;"><br />"Δεν θέλω τίποτε άλλο. Δεν αξίζει τίποτε άλλο. Αυτό είναι το απόλυτο. </span><br /><span style="font-size:130%;">Δεν χρειάζομαι τίποτε λιγότερο.<br />Αξίζει να πεθαίνεις μια στιγμή που είσαι πλήρης. </span><br /><span style="font-size:130%;">Υπερπλήρης."</span><br /><span style="font-size:130%;"><br />Και υψώθηκε…<br /><br /><br /><br />Ακούω Vanessa Mae<br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=JqkFgeBFTWU">http://www.youtube.com/watch?v=JqkFgeBFTWU</a><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-8417536006411198858?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-65853962667333240282008-10-13T12:51:00.024+03:002008-10-15T11:26:05.673+03:00<div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SPMgpoRxsHI/AAAAAAAAAgY/IZ_pXSaKIFI/s1600-h/χωρίς+τίτλο.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256581089630204018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SPMgpoRxsHI/AAAAAAAAAgY/IZ_pXSaKIFI/s400/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;">Έχεις δικαίωμα για τρείς ευχές, και εγώ θα στις εκπληρώσω. Τρείς μόνο, γι’ αυτό <span style="color:#ff0000;">πρόσεχε τι θα ευχηθείς, </span>όρθωσε το τζίνι τον όγκο του πάνω από τα μάτια του Αλαντίν. Τρείς μόνο…χαμήλωσε τα μάτια αυτός, αγκαλιά με το λυχνάρι. Τι να πρωτοευχηθώ…</span><br /></div><div><span style="font-size:130%;"><br />Τα παραμύθια έχουν στην καρδιά τους κρυμμένους μύθους, και οι μύθοι αγκαλιάζουν αλήθειες. Πράγματα υπαρκτά που ρέουν παράλληλα με τις ζωές μας, τόσο αλληλένδετα δεμένα που γίνονται πια αφανή. Όπως το οξυγόνο που αναπνέουμε.<br /><br />Ευχές στα αστέρια που πέφτουν,</span><br /></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257292677389337410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SPWn1fQNw0I/AAAAAAAAAhQ/9bQ2va5aYlY/s400/%CF%80%CE%B5%CF%86%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B9.bmp" border="0" /><br /><div></div><div><span style="font-size:130%;">ευχές και στα τάματα, </span></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256581613876496642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SPMhIJP1SQI/AAAAAAAAAgo/Ww5MnmjQ2co/s400/tamata5.JPG" border="0" /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">ευχές στο τσούγκρισμα των ποτηριών στο τραπέζι, </span><br /></div><div><span style="font-size:130%;">ευχές στα νομίσματα που πετάμε σε γούρνες και πηγάδια μαγικά,</span><br /></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256582354155357730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SPMhzPAERiI/AAAAAAAAAgw/pfxnRVw8Kgw/s400/Fontana_di_Trevi_by_night.jpg" border="0" /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">ευχές για το πρώτο κλάμα της νέας ζωής που θα γεννηθεί, </span></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257293062369562386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SPWoL5apzxI/AAAAAAAAAhY/3n2Xzwlvaw8/s400/ANNE+GEDDES11.JPG" border="0" /><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">ευχές κι΄όταν αποχωρήσει.<br /><br />Μερικές φορές σκέφτομαι ότι το σύμπαν και η δημιουργία του και ότι περιέχει, είναι αποτέλεσμα μιας ευχής. </span><br /><br /></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256583623072930898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SPMi9GFl3FI/AAAAAAAAAhI/vh_BCLbbPUc/s400/space-picture-004-1024+o+k.JPG" border="0" /><br /><span style="color:#ff0000;">Η ευχή είναι ο ανθρώπινος τρόπος να προσπαθεί να χειραγωγεί το πεπρωμένο.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">(περί μοίρας και πεπρωμένου έχουμε μιλήσει στο <strong>blog της faraona</strong>)<br /></span><br />Δεν είναι οι άνθρωποι πολλές φορές που συνομιλούν, πίσω από τα blog, αλλά αυτά τα ίδια, οργανωμένα μόνα τους σε αυτόνομες προσωπικότητες που αποτελούν και δεν αποτελούν δείκτη του ανθρώπου που πατά τα πλήκτρα.<br /><br />Κάπως έτσι προέκυψαν τα παρακάτω σχόλια στο ποστ «Προσωπική εμπειρία» που έτυχε να αναρτηθεί στο blog μου….Ο Κωνσταντίνος συναίνεσε, στο να κάνω το σχόλιό του πόστ . Δεν ήθελα να χαθεί στα σχόλια. Ήθελα να του δοθεί η ευκαιρία, ή έστω να αποτελέσει αφορμή για μια συζήτηση.<br /><br /><em><span style="color:#ff0000;">mrs smith</span> </em></span><br /><em><span style="font-size:130%;">Προσωπικά θεωρώ, ότι ο φόβος λειτουργεί όπως η ευχή. </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Είναι η σκοτεινή πλευρά της. Όπως η ολόψυχη ευχή έχει την δύναμη να έλκει, έτσι και ο φόβος δυστυχώς, έλκει, αυτό ακριβώς που φοβόμαστε. </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Η διαφορά στην ένταση είναι ότι η ευχή έχει αρκετή δόση λογικής μέσα της. Ο φόβος όχι. Γι’ αυτό και εκτινάσσεται ολόψυχα... </span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Το υποθετικό φάρμακο θα το ονομάσω λογική μαζί με ίση δόση θετικής αντίληψης των πραγμάτων.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">κωνσταντίνος </span><br />Η ευχή είναι ποιο ισχυρή επειδή κρύβει μέσα της την ολόψυχη επιθυμία.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Είναι πάντα απόλυτα θετική ως προς το επιθυμητό και για αυτό υλοποιείτε.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Αντίθετα ο φόβος είναι δυνάστης,μια αθέλητη ευχή,δεν μπορεί να έχει τη δύναμη της ευχής γιατί λειτουργεί καταναγκαστικά.Είναι αδύνατον ο άνθρωπος να ευχηθεί το κακό του. Εκπληρώνεται απλά για να δικαιωθεί το συναίσθημα.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Για αυτό ας προσέξουμε τις εγκλωβισμένες φοβισμένες σκέψεις μας που τις καταχωνιάζουμε κάπου καταπιεζόμενες.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Αυτές είναι που θα φέρουν στη ζωή μας το ανεπιθύμητο...ας τις αφήσουμε να δραπετεύσουν ενεργειακά προς το άπειρο...γιατί αν τις εγκλωβίσουμε στην ψυχή μας θα υλοποιηθούν .</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Σκέψου αυτό που θέλεις εσύ να σκέφτεσαι και όχι βάση των συνθηκών, παραστάσεων, γεγονότων η των συναισθημάτων σου .Αυτό είναι το μότο!</span></em><em><span style="font-size:130%;">Μπορείς να σκέφτεσαι ευτυχία, αφθονία, χαρά,όταν όλα γκρεμίζονται γύρω σου?</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Χα,εκεί σε θέλω κάβουρα...να περπατάς ανάποδα !</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Δύσκολο ε...Ναι, είναι δύσκολο ,θέλει πολύ δύναμη, όταν λέμε όμως αυτός έχει τη μοίρα στα χέρια του αυτό ακριβώς εννοούμε!</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;">Αυτός κατευθύνει τη ζωή του εκεί που αυτός θέλει ακριβώς επειδή σκέφτεται αυτό που θέλει.</span></em><br /><em><span style="font-size:130%;"></span></em><br /><br /><em><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256581279305232018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SPMg0q307pI/AAAAAAAAAgg/5S0LsN_6iPk/s400/Jeffrey+Jones.JPG" border="0" /></span></em><br />Το <span style="color:#ff0000;">blog του κωνσταντίνου</span> είναι : <a href="http://triala.blogspot.com/">http://triala.blogspot.com/</a><br /><br />Το <span style="color:#ff0000;">blog της faraona</span> είναι : <a href="http://pharaona2.blogspot.com/2008/10/m.html">http://pharaona2.blogspot.com/2008/10/m.html</a><br /><br />Το ποστ <span style="color:#ff0000;">"Προσωπική εμπειρία</span><span style="color:#ff0000;">"</span> είναι : <a href="http://agnostinisos.blogspot.com/2008/09/blog-post_30.html">http://agnostinisos.blogspot.com/2008/09/blog-post_30.html</a> </div><div></div><br /><div>Η φωτογραφία με τα <span style="color:#ff0000;">τάματα</span> προέρχεται από blog φίλης. Είχαμε και οι δύο δεί την έκθεση στην Νάξο αλλά εγώ δεν είχα φωτογραφήσει την συγκεκριμένη προθήκη και έτσι της την ζήτησα τότε. Την χρησιμοποίησα χωρίς να την ρωτήσω πριν. Δικαίως με αποκάλεσε κλεφτρόνι:)</div><div>Σου ζητώ <span style="color:#ff0000;">συγνώμη</span> και δημοσίως μπιζελάκι μου. Τα λάθη τα διορθώνω. <a href="https://theprincessonthepea.wordpress.com/">https://theprincessonthepea.wordpress.com/</a><br /><br /></div><p><span style="font-size:130%;"></span></p><div><span style="font-size:130%;"></span> </div><div><span style="font-size:130%;"></span> </div><div><span style="font-size:130%;">Ακούω <span style="color:#ff0000;">Μυθωδία</span> και Βαγγέλη Παπαθανασίου <a href="http://www.youtube.com/watch?v=u8A74zrvLH4">http://www.youtube.com/watch?v=u8A74zrvLH4</a></span></div><br /><div><br /> </div><span style="font-size:130%;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-6585396266733324028?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-59984525639463109072008-10-08T12:21:00.009+03:002008-10-08T12:40:59.366+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SOx9e-ldA_I/AAAAAAAAAgQ/l6MCoYAoPbk/s1600-h/ThePiano15.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254712836384162802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SOx9e-ldA_I/AAAAAAAAAgQ/l6MCoYAoPbk/s400/ThePiano15.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div></div><div></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>Ακούω</em></span></div><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>" Comptine d' un autre ete "</em></span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>Yann Tiersen</em></span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>και </em></span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>βλέπω<br /></div></em></span><br /><div align="center"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=Sr64NI33qUo&amp;NR=1"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=Sr64NI33qUo&amp;NR=1</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-5998452563946310907?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-76007259961721007862008-09-30T13:28:00.009+03:002008-09-30T14:15:05.639+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SOIBJO89QCI/AAAAAAAAAYQ/74gLrDgK_Jo/s1600-h/316329561_a7bd1d06fb_o.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251761373611638818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SOIBJO89QCI/AAAAAAAAAYQ/74gLrDgK_Jo/s400/316329561_a7bd1d06fb_o.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><span style="font-size:130%;"><em>" Νιώθω υποχρέωση να μεταφέρω την εμπειρία μου σε σένα, γιατί έτσι πιστεύω πως ίσως προλάβω αυτό που η αστυνομία να μην καταφέρει. </em></span><br /></div><div><span style="font-size:130%;"><em></em></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><em>Λαμβάνω τηλεφώνημα από άγνωστο κύριο.</em></span><br /></div><div><span style="font-size:130%;"><em>Συστήνεται σαν ασφαλιστής της EUROLIFE με στόχο να προωθήσει ένα καινούργιο πρόγραμμα κάλυψης. Eπιβεβαιώνει το όνομα μου το οποίο είχε ήδη στην διάθεση του και ζητά πλήρη στοιχεία όπως διεύθυνση, τηλ στο σπίτι κτλ.</em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em>Στο σύνολο των ερωτήσεων ένοιωσα πως επαναλάμβανε ερωτήματα του τύπου εάν είμαι παντρεμένη, εάν έχω οικογένεια κτλ. </em></span><br /></div><div><span style="font-size:130%;"><em>O αριθμός απ’όπου με καλούσε μου κίνησε την περιέργεια συν τοις άλλοις και τον ρωτάω αμέσως να μου αποκαλύψει το όνομα του. Αμέσως σαστίζει και μου έδωσε, όπως και κατάλαβα, ψευδή στοιχεία.</em></span><br /></div><div><span style="font-size:130%;"><em></em></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><em>Συνεχίζω πως δεν με ενδιαφέρει, κλείνω το τηλ, παίρνω αμέσως στην EUROLIFE όπου και διαπιστώνω πως εκτός του ότι δεν υπήρχε κάποιος με το όνομα που μου έδωσε τέτοιες ενημερώσεις πελατών δεν γίνονται από την εταιρία.</em></span><br /></div><div><span style="font-size:130%;"><em>Εκλαμβάνοντας όλο το σκηνικό ως ανησυχητικό τηλεφώνησα πίσω όπου και το σήκωσε ο ίδιος. Του είπα να μην τολμήσει να με ξαναενοχλήσει και πως θα καταγγελθεί. </em></span><br /></div><div><span style="font-size:130%;"><em></em></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><em>Συνεχίζοντας την δουλειά στο γραφείο, μπαίνει ένας κύριος με την πρόφαση πως έψαχνε μια κοπέλα της οποίας το όνομα μου ήταν άγνωστο. Τον παρέπεμψα στο reception όπου και έπρεπε ευθύς εξαρχής να αποταθεί πριν εισέλθει σε οποιοδήποτε γραφείο.</em></span></div><em><span style="font-size:130%;"></span></em><div><br /><span style="font-size:130%;"><em>Αφού έφυγε, ρώτησα την receptionist αν κάποιος πήγε και ζήτησε αυτή την κοπέλα και η απάντηση που πήρα είναι πως ζήτησε εμένα ονομαστικά!! Τότε πάγωσα .</em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Αυτός εμένα έψαχνε.</em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em><br /></em></span><span style="font-size:130%;"><em>Ενημέρωσα την ασφάλεια και έμαθα πως υπήρξαν και άλλες περιπτώσεις παρόμοιες. Όλο το βράδυ ήμουν πολύ αναστατωμένη. Ο τύπος είχε την διεύθυνση στο σπίτι , τα τηλ μου , ήξερε που δουλεύω, σε ποιο γραφείο εργάζομαι... τα πάντα!! </em></span></div><br /><div><br /><span style="font-size:130%;"><em>18/02/2008 "</em></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Το παραπάνω κείμενο δεν αφορά προσωπική εμπειρία μου. Το έλαβα με meil και δεν γνωρίζω περί της ταυτότητας του ατόμου, ούτε περί της συνέχειας ή μη του περιστατικού . Η εμφάνισή και η ροή του μου δημιούργησε την εντύπωση ότι γράφηκε γρήγορα και δεν έτυχε δεύτερης ματιάς.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ορισμένα σημεία τα έκρινα ως περίεργα.</span></div><div><span style="font-size:130%;">π.χ. Το αυτονόητο : Εάν κάποιος θέλει να απειλήσει ή να μάθει στοιχεία για κάποιον άλλο φροντίζει να μην εμφανίζεται ο αριθμός του τηλεφώνου του. Ε, αυτό το κρίνω χαζό.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Και εκείνη με την σειρά της, έχει την άκρη του νήματος για να μάθει πληροφορίες για το άτομό του... </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Δεν αμφισβητώ το περιστατικό. Δεν έχω κάποιο λόγο. Το άτομο που το έγραψε ξεκαθαρίζει την θέση του στην αρχή γράφοντας : </span><span style="font-size:130%;">"<em>Αυτό το e-mail δεν είναι εδώ για σκοπιμότητα. </em></span><span style="font-size:130%;"><em>Είναι εδώ για να σας προειδοποιήσει</em>".</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Αναρωτιέμαι πως και εάν συνεχίστηκε αυτή η ιστορία.</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Στο κείμενο εκτός από την μετατροπή των κεφαλαίων σε πεζά και τη διόρθωση των αναγραμματισμών δεν υπάρχει καμία επέμβαση από εμένα.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Τα σχόλια...δικά σας :)</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Η φωτογραφία είναι από εδώ : <a href="http://inphotos.org/tag/in-photos/">http://inphotos.org/tag/in-photos/</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-7600725996172100786?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-86090976746139132372008-09-23T13:57:00.011+03:002008-09-24T12:27:51.847+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SNjTZlpe7qI/AAAAAAAAAX8/IcSQgCuUHz4/s1600-h/test.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249177802256608930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SNjTZlpe7qI/AAAAAAAAAX8/IcSQgCuUHz4/s400/test.gif" border="0" /></a><br /><div><br /><div><div><div><div><div><span style="font-size:130%;"><strong>ΛΕΠΤΟ ΕΝΤΕΡΟ</strong> : Δηλαδή μιλάμε για ολοκληρωτική καταστροφή !<br /><strong>ΔΕΞΙ ΝΕΦΡΟ </strong>: Το χειρότερο βέβαια είναι ο Εγκέφαλος. Φαίνεται να έχει χτυπήσει πολύ άσχημα και μάλλον βρίσκεται σε κώμα. Οπότε καταλαβαίνεις…είμαστε μόνοι μας.<br /><strong>ΛΕΠΤΟ ΕΝΤΕΡΟ</strong> : Θεέ μου, τι θα κάνουμε ?<br /><strong>ΔΕΞΙ ΝΕΦΡΟ</strong> : Ψυχραιμία! Με τον πανικό δεν βγαίνει τίποτα.<br /><strong>ΠΑΧΥ ΕΝΤΕΡΟ</strong> : Αυτό του λέω κι εγώ. Πρέπει να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας.<br /><strong>ΛΕΠΤΟ ΕΝΤΕΡΟ</strong>: Εσύ δεν κρατάς την ψυχραιμία σου. Απλώς τα γράφεις όλα στ’ αρχίδια σου…(<em>Προς το Νεφρό</em>) Αλήθεια, αυτά τι κάνουν ?<br /><strong>ΔΕΞΙ ΝΕΦΡΟ </strong>: Θα πρέπει να είναι εντάξει. Μίλησα με τον Προστάτη και μου είπε ότι κάτω δεν είχανε ζημιές…. Το ζήτημα είναι ότι δεν έχουμε μπεί ακόμα χειρουργείο και έχουμε παντού αιμορραγίες. Τώρα που ερχόμουν βουτήχτηκα μέχρι το λαιμό στο αίμα. Ίσως γι’ αυτό να αργούν και οι άλλοι.<br />…………………………..<br />(<em>Ακούγεται ηλεκτρονικός βόμβος και μια γαλάζια δέσμη σαρώνει τη σκηνή</em>)<br /><strong>ΠΑΧΥ ΕΝΤΕΡΟ</strong> : Τι είναι αυτό?<br /><strong>ΔΕΞΙ ΝΕΦΡΟ </strong>: (<em>Κοιτάζοντας ψηλά</em>) χαμογελάστε, μας βγάζουν αξονική. </span></div><br /><div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SNjQouM-nYI/AAAAAAAAAXs/YvsjW2Z0oTY/s1600-h/isov_st.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249174763716124034" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SNjQouM-nYI/AAAAAAAAAXs/YvsjW2Z0oTY/s400/isov_st.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;"><br /><br />Από τον «<strong>κόκορα</strong>» με τα ψυχολογικά αδιέξοδά του και το απόλυτα κενό γουρούνι έως «<strong>η ζωή μετά</strong>» και τα «<strong>πειραματόζωα</strong>» , έχουν κυλήσει χρόνια παρέα με τα κομικς του Αρκα. Χιούμορ που με χειρουργική ακρίβεια παρατηρεί και καταγράφει τα δικά μας χάλια. Αλήθειες , δύσκολες κάποιες φορές, σε συσκευασία γέλιου. Ήρωες χάρτινοι, αντιήρωες αγαπητοί, που μας κλείνουν το μάτι χαμογελαστά με την υπόνοια της ερώτησης «εσύ πιστεύεις ότι διαφέρεις?»<br /><br />Όλα κυλούσαν φυσιολογικά, μέχρι που μια ιδέα τον δυσκόλεψε. Δεν μπορούσε να την κάνει κόμικς. Έτσι την έκανε θεατρικό έργο, σουρεαλιστικό με σφιχτοδεμένους διαλόγους και έντονη σκηνική παρουσία.<br />Το βιβλίο κυκλοφόρησε διακριτικά στις προθήκες των βιβλιοπωλείων το 2007. Το αναπόφευκτο ήταν να του το ζητήσουν ώστε να ανέβει στη σκηνή. Το ευχάριστο είναι ότι τελικά δέχθηκε…<br />Στην πρεμιέρα στις <strong>8 Οκτωβρίου</strong> (εάν η ημερομηνία αλλάξει) στο <strong>Θέατρο του Νέου Κόσμου</strong> θα εντρυφήσουμε στις θεωρίες συνομωσίας και τις ίντριγκες των «<strong>Εχθροί εξ αίματος</strong>», ένα απολαυστικό κοινωνικό σχόλιο δια χειρός Αρκά. </span></div><br /><br /><p><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249169782381887138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SNjMGxSWPqI/AAAAAAAAAXM/cSuhxItkUX8/s400/%CE%95%CE%A7%CE%98%CE%A1%CE%9F%CE%99+%CE%95%CE%9E+%CE%91%CE%99%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%A3.jpg" border="0" /><br />Μετά από ένα ατύχημα ο Εγκέφαλος πέφτει σε κώμα. Τα υπόλοιπα ζωτικά όργανα, χτυπημένα κι αυτά και χωρίς ηγεσία, ορίζουν μια συνάντηση για να εκτιμήσουν την κατάσταση. Στη συνάντηση έρχονται πρώτα το Παχύ και το Λεπτό Έντερο και αρχίζουν να συζητούν για το επεισόδιο, διαφωνώντας έντονα.Μέσα από αντεγκλήσεις, αντιπαραθέσεις και ξεκαρδιστικούς διαλόγους θα αρχίσει να αποκαλύπτεται μια άλλη πλευρά των πραγμάτων. Αθέατες πτυχές και κρυμμένα μυστικά θα βγουν στην επιφάνεια οδηγώντας την πλοκή σε ένα ευρηματικό φινάλε. (<em>Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου</em>) </span><br /></p><p><br /><strong><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SNjOYpTz2RI/AAAAAAAAAXk/RdDZ6xei6io/s1600-h/ΕΧ.bmp"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249172288501438738" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SNjOYpTz2RI/AAAAAAAAAXk/RdDZ6xei6io/s400/%CE%95%CE%A7.bmp" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;">Παντελής Δεντάκης, Λαέρτης Μαλκότσης και Ανδρέας Κωνσταντίνου τα έντερα και το νεφρό στο «Εχθροί εξ αίματος» του Αρκά.</span></strong><span style="font-size:130%;"> </span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Ο <strong>Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος</strong> , ο καλλιτεχνικός διευθυντής και ψυχή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου επιχειρεί την σκηνοθεσία.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;"><strong>Ε, μα και ο Αρκάς που ανεβάζετε φέτος δεν είναι η gourmet διάσταση των ελληνικών κόμικς</strong>; Μα δεν είναι; (<em>γελάει</em>) Ο Αρκάς μού αρέσει από τα μικράτα μου. Μου αρέσει πολύ το μαύρο χιούμορ του. Κάνω κι εγώ πολύ μαύρο χιούμορ στη ζωή μου, σε σημείο που τρομάζω καμιά φορά. Αποφάσισα λοιπόν να ανεβάσω το «Εχθροί εξ αίματος» γιατί ήθελα πολύ να κάνω κωμωδία φέτος. Το έργο δεν είναι κόμικ. Ο Αρκάς διατηρεί το χιούμορ του αλλά έχει γράψει ένα κανονικό θεατρικό έργο –εικονογραφημένο με έντερα βέβαια–, που μάλιστα έχει πουλήσει πάνω από 30.000 αντίτυπα, αριθμός σπάνιος για θεατρικό κείμενο.</span><br /></p><p><span style="font-size:130%;"><strong>Πρωταγωνιστούν έντερα και όχι κανονικοί ανθρώπινοι χαρακτήρες; </strong>Ακριβώς. Στο πρώτο του θεατρικό έργο ο Αρκάς, αντί για πρόσωπα, έχει το Παχύ και το Λεπτό Εντερο να συνομιλούν με το δεξί Νεφρό έπειτα από ένα τρακάρισμα. Στο νοσοκομείο κι ενώ ο οργανισμός βρίσκεται σε κώμα και τα ευγενή όργανα δίνουν τη μάχη της ζωής, το Παχύ και το Λεπτό Εντερο, δυο άσπονδοι φίλοι, προσπαθούν να εκτιμήσουν την κατάσταση, από την οποία εξαρτάται άμεσα και η δική τους επιβίωση. Οι θεωρίες συνωμοσίας δίνουν και παίρνουν, όπως και τα σατανικά σχέδια εκδίκησης, πάνω απ’ όλα όμως πλανιέται η μεγάλη απειλή ότι το τέλος μπορεί να μην είναι και μακριά. Γιατί ο μεγάλος αρχηγός, ο Εγκέφαλος, είναι αλκοολικός κι έχει βαρέσει διάλυση.<br />(<em>αναδημοσίευση τμήματος συνέντευξης του κ.Θεοδωρόπουλου από την κ.Μπλάτσου Ιωάννα στον Ελεύθερο Τύπο, Σάββατο, 13.09.08</em>) </span></p><br /><p><br /><br /><strong>Θέατρο του Νέου Κόσμου, Αντισθένους 7 &amp; Θαρύπου, ΦΙΞ,τηλ. 210-9212900</strong></p><p><strong>8/10/08: Πάνω Χώρος, «Εχθροί εξ αίματος» του Αρκά. Σκηνοθ.: Β. Θεοδωρόπουλος. Παίζουν: Π. Δεντάκης, Λ. Μαλκότσης, Α.Κωνσταντίνου.</strong></p><br /><p><strong></strong></p><br /><p><strong>Ανακάλυψε το ζώο που κρύβεις μέσα σου </strong><a href="http://www.arkas.gr/index.php/gr/10">http://www.arkas.gr/index.php/gr/10</a></p><p><strong></strong></p><p><strong>Και λίγο από το χιούμορ του ΑΡΚΑ</strong> ...</p><p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=xBBTMtCMNNI&amp;NR=1">http://www.youtube.com/watch?v=xBBTMtCMNNI&amp;NR=1</a></p><br /><p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=9AlgkfIfw-Y&amp;NR=1">http://www.youtube.com/watch?v=9AlgkfIfw-Y&amp;NR=1</a></p><br /><p><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></p></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-8609097674613913237?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-29205455739112271192008-09-09T12:55:00.009+03:002008-09-09T13:16:35.347+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SMZIp0jThQI/AAAAAAAAAXE/Dg0aWFEnR_w/s1600-h/1990+Basilisk.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243958699438081282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SMZIp0jThQI/AAAAAAAAAXE/Dg0aWFEnR_w/s400/1990+Basilisk.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;">Θυμάσαι ?<br />Ήσουν μικρούλης τότε, πώς να θυμάσαι. Ο κόσμος σου ήταν γεμάτος από ήρωες. Έζωνες και εσύ τα σπαθιά σου και πολεμούσες με τους δράκους. Αυτοί που έβγαζαν φωτιά από το στόμα ήταν οι αγαπημένοι σου. Οι πιο τρομακτικοί. Με αυτούς τα έβαζες και τους νικούσες όλους.</span></div><div><br /><span style="font-size:130%;">Θυμάσαι, τότε που έπαιρνα και εγώ το σπαθί και σε ακολουθούσα στους δρόμους του μυαλού σου? Ποτέ δεν μας σταμάτησαν τα μαγεμένα δάση. Ούτε η σκοτεινιά. Ήμασταν ατρόμητοι τότε.</span></div><div><br /><span style="font-size:130%;">Θυμάσαι το κάστρο? Εκείνο με τον γίγαντα. Ήταν δύσκολη μάχη. Την κερδίσαμε όμως και είχαμε γελάσει. Πόσο είχαμε γελάσει ! </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Μετά ήπιαμε παγωμένη βυσσινάδα. Ήταν Αύγουστος θυμάσαι? Έτρεχε η βυσσινάδα πάνω στα ρούχα, αλλά δεν μας ένοιαζε. Εμείς είχαμε σκοτώσει τον γίγαντα και όλους τους δράκους και όλα τα θεριά.<br />Ήμασταν ατρόμητοι τότε. </span></div><div><br /><span style="font-size:130%;">Σε είχα πάρει από το χέρι, θυμάσαι ? Που έτρεχε το αίμα από τα γόνατά σου. Είχαμε δύσκολη μάχη εκείνη την ημέρα. Και μάτωσες.<br />Μην φοβάσαι σου είπα. Περνάει. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Δεν σου μίλησα για τον πόνο. Ούτε για την ουλή.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Τι νόημα θα είχε? Θα τα μάθαινες μόνος σου.<br /></span></div><div><span style="font-size:130%;">Εγώ δεν ήθελα να κλαίς . Ούτε να πονάς ήθελα. Αλλά δεν μπορούσα να κάνω και πολλά πράγματα . Σε χάϊδευα και σου μιλούσα ψιθυριστά. Όλο μια λέξη. Περνάει.<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Από τότε έδωσες πολλές μάχες . Κάθε ουλή και μία ιστορία αμίλητη.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Οι κόσμοι σου άλλαξαν στο κύλισμα του χρόνου. Το σπαθί το έθαψες στον κήπο. Φύτεψες και μια τριανταφυλλιά. Ποτέ δεν κόψαμε ούτε ένα τριαντάφυλλο από αυτήν. Ματώνανε τα δάκτυλα από τα αγκάθια.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Την λατρεύω μου είπες μια ημέρα. Μόνο που φοβήθηκα το βλέμμα σου. Δεν σου το είπα. Τώρα πιά δεν έχει σημασία. Δεν μιλάμε πιά για τριαντάφυλλα, ούτε για δράκους. Στην ουσία, σπάνια μιλάμε πιά.<br />Ξέρεις , αυτά τα λόγια, τα άλλα, που δένουν τις ψυχές.<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Θυμάσαι την ημέρα που μου έδειξες ένα φιαλίδιο?.<br />Έχει το αίμα του μέσα, μου είπες.<br />Σε κοίταξα.<br />Ναι. Έχει το αίμα του δράκου.</span></div><div><br /><span style="font-size:130%;">Φοβάμαι να σε ρωτήσω. Φοβάμαι μη μου πεις ότι σου είπα ψέματα.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Ξέρεις, ψέματα σου είχα πεί.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Δεν περνάει.</span></div><br /><br /><div></div><br /><div>Ακούω <strong>Χ Ray Dog</strong> </div><br /><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=eaFM0aH3QJo&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=eaFM0aH3QJo&amp;feature=related</a></div><br /><br /><br /><div>Ζωγράφος ο <strong>BORIS</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-2920545573911227119?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-20032757138786562482008-09-03T11:50:00.033+03:002008-09-03T14:26:15.296+03:00<div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241736489660612354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5jkMBsfwI/AAAAAAAAAVc/56ARQja8WHg/s400/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9+2008+014.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5c0znA7zI/AAAAAAAAAUU/nwrQZv-lnQ4/s1600-h/καλοκαίρι+2008+041.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241729078582636338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5c0znA7zI/AAAAAAAAAUU/nwrQZv-lnQ4/s400/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9+2008+041.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;">Τα πρωτοβρόχια με βρήκαν στη Λίμνη Ευβοίας.<br /></span><div><span style="font-size:130%;">Τυλίχθηκε όλο το τοπίο σε αποχρώσεις του γκρί και γκριζογάλανου . Μόνο το κόκκινο και το φούξια της μπουκαμβίλιας επέμενε πανηγυρικά να θυμίζει… «Το καλοκαίρι είναι ακόμη εδώ!» </span></div><div><span style="font-size:130%;"><br />Και είναι.<br />Κι’ ας άλλαξαν οι λίστες από το «τι θα πάρουμε μαζί μας» σε «δουλειές Σεπτεμβρίου». Κι’ ας τελείωσαν οι περιβόητες διακοπές. Η τσάντα της θάλασσας φορτωμένη με μαγιώ , πετσέτες , αντιηλιακά και νεροπίστολα μου κλείνει το μάτι.</span></div><br /><br /><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241739933104026018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5msn2lMaI/AAAAAAAAAV8/oUPen_5U8mU/s400/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9+2008+068.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;">Και η mrs Smith?<br />Τι έκανε όλο αυτό τον καιρό αυτή η mrs?<br />Θα σας πω....<br /></span><div><span style="font-size:130%;">Με άφησε δηλαδή να μιλήσω έτσι για μια φορά. Βλέπετε , αυτή γράφει, όχι εγώ. </span><span style="font-size:130%;">Εγώ, αυτήν την εποχή προσπαθώ να φτιάξω το παιδικό δωμάτιο του γιού μου. </span></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241735332231684066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5ig0RIn-I/AAAAAAAAAVU/-1fMBjTxeME/s400/2008k.JPG" border="0" /> </div><br /><div><span style="font-size:130%;">Η mrs smith όμως, είναι μια άλλη ιστορία. Μια ημέρα θα μου την διηγηθεί. Προς το παρόν χαμογελά μόνο όταν τη ρωτώ.<br /><br /></span><div><span style="font-size:130%;">Δεν την πολυσυμπαθώ. Το ξέρει αλλά δεν την νοιάζει. Το μόνο που θέλει είναι να την αφήνω ήσυχη να γράφει ότι θέλει. Αλλά εγώ την εκδικούμαι. Δεν την αφήνω. Μπορώ ακόμη να το κάνω, αν και δεν ξέρω για πόσο ακόμη...<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Αυτό το καλοκαίρι λοιπόν, το ευχαριστήθηκα.</span></div><br /><div></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241731429491060082" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5e9pbQrXI/AAAAAAAAAUs/6ySzE1kc_MM/s400/2008a.JPG" border="0" /></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">Την πήγα – γιατί όπως καταλαβαίνετε δεν μπορεί να πάει πουθενά μόνη, όχι ότι ήθελα να είναι μαζί μου…- την πήγα λοιπόν σε μια περιοχή όπου δεν είχε πρόσβαση σε κανένα πληκτρολόγιο, σε καμία οθόνη. Σύνδεση μηδέν. Απούσα.</span></div><div><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241748664137035874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5uo1fEMGI/AAAAAAAAAW0/5BgovRGnyew/s400/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9+2008+089.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Απολάμβανα το στερητικό της σύνδρομο ενώ έκανα βουτιές στη θάλασσα.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Αυτή, φωτογράφιζε και σκεφτόταν αναρτήσεις.<br /></span><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241733834695530290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5hJpgsVzI/AAAAAAAAAVE/nIYe20Sz6SY/s400/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9+2008+090.jpg" border="0" /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241735040717630082" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5iP2SxKoI/AAAAAAAAAVM/ATqCDmylVao/s400/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9+2008+093.jpg" border="0" /> </div><div></div><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Μα πόσο χαιρόμουν να την βλέπω έτσι! Μέχρι και το γέλιο της έχασε. Είχε μόνιμα ένα απλανές βλέμμα ενώ εγώ απολάμβανα οτιδήποτε παρέμπεπε σε μεζέ έστω και εάν έκανα ακροβατικά με το πιρούνι στο χέρι.</span><br /></div><div></div><br /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241743465088348242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5p6NhQ8FI/AAAAAAAAAWU/Q_JOkZOegNc/s400/2008d.JPG" border="0" /></div><div><br /><div><span style="font-size:130%;">Το καλύτερο ήταν όταν με απορροφούσε η ομορφιά της φύσης , τα χρώματα και οι ήχοι της χωρίς να σκέφτομαι τίποτα. Αυτό το κενό δεν το άντεχε. Άρπαζε την φωτογραφική μηχανή και εξαφανιζόταν. Μετά επέμενε να μου δείχνει τις σαχλαμάρες που είχε αποτυπώσει.</span><br /></div><div></div><br /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241745997159456274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5sNmOD3hI/AAAAAAAAAWk/yb1ETdKzag8/s400/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9+2008+091.jpg" border="0" /></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241744945293172818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5rQXtmIFI/AAAAAAAAAWc/KVsG_UnvVw4/s400/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9+2008+072.jpg" border="0" /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241733183886134658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5gjxDpDYI/AAAAAAAAAU8/qMhjIASoJ3s/s400/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9+2008+036.jpg" border="0" /><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">Για μερικές ημέρες την ανάγκασα να διαβάσει ένα ανούσιο βιβλίο που μου είχαν δανείσει. Αυτό ούτε εγώ το ευχαριστήθηκα. Απορώ γιατί η Νάσιουτζικ πουλάει. Έβαλε και ένα πιασάρικο τίτλο στο ιλουστρασιόν εξώφυλλο … «Μύκονος μπλουζ» και γέμισε τις σελίδες με χαζομάρες. Άποψη και των δυό μας αυτή. Εκεί μόνο συμφωνήσαμε ! </span></div><div><span style="font-size:130%;"></span><br /> </div><div><span style="font-size:130%;">Το χειρότερό της ήταν το βράδυ. Όταν έκλεινα τα μάτια. Τότε της αρέσει να έρχεται και να με βασανίζει. Ήμουν όμως τόσο κουρασμένη από τον ήλιο και τη θάλασσα, τις βόλτες και τα παιχνίδια που της ξέφευγα. Ίππευα τα όνειρά μου και εκείνα σπλαχνικά με πήγαιναν σε τόπους μαγικούς, όλο χρώματα.<br />Τι έκανε εκείνη τις ώρες αυτές , δεν γνωρίζω. Κάθε πρωϊνό την ξανάβρισκα μέσα στα νεύρα, σκυθρωπή ενώ εγώ απολάμβανα το πρωϊνό μου και απανωτούς καφέδες.</span></div><br /><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241738216026744610" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5lIrPdJyI/AAAAAAAAAVs/z8wHLdFZKXY/s400/2008.JPG" border="0" /><span style="font-size:130%;">Μια ημέρα περάσαμε έξω από ένα internet café.<br />Τι απόλαυση μου πρόσφερε !!!! Έλαμψαν τα μάτια της, με ικέτευε, μου έταζε…<br /></span><div><span style="font-size:130%;">Λίγο, μου έλεγε, μια ματιά μόνο… να δω τι κάνουν. Εγώ, όμως ήπια τον καφέ μου παρέα με τις βάρκες και τους γλάρους. </span></div><br /><div></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241749486194179842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5vYr4wvwI/AAAAAAAAAW8/ih3pyfZR4as/s400/2008c.JPG" border="0" /></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">Τώρα επέστρεψε. Και εγώ φυσικά. </span></div><br /><div></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241746947370583122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SL5tE6CDBFI/AAAAAAAAAWs/l3saZJiifrA/s400/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" border="0" /><br /><span style="font-size:130%;">Μόλις βρέθηκε μπροστά στο «ρημάδι».... πάτησε το κουμπί…</span></div><div><br /> </div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Υ.Γ.Καλό Φθινόπωρο να έχουμε...και μην ακούσω τίποτα ακόμη για Χειμώνες. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Από Νοέμβρη αυτά :))))</span></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-2003275713878656248?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-34820437259186770662008-07-14T13:10:00.005+03:002008-07-14T13:25:03.395+03:00<span style="font-size:130%;"><em></em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em></em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>….Εισήλθαμε κατόπιν πορείας ολονυκτίου εις το Αρχιπέλαγος με κατεύθυνσιν νότιον νοτιοανατολικήν, πλέοντες εις απόστασιν ασφαλείας λεύγας δύο εκ Μαλβασίας, κτήσεως Ενετικής, και τω παρόντι φιλικώς διακειμένης προς ημάς. </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Αναζητώντες μετά του κατεπάνω την ακριβήν θέσιν της νήσου Ιρεκούσσης επί του χάρτου όστις είχεν περιέλθη εις ημάς τη ευεγερσία του σεβασμιωτάτου καρδιναλίου Βησσαρίωνος, ότε διατελούσε ο παμμακάριστος εν ζωή, ηκροάσθημεν φωνήν εκ του καταστρώματος καλούσα ίνα εξέλθωμεν πάραυτα προς παρατήρησιν φαινομένου τινός. </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Βία εξελθώντες μεθ’ άπαντος του πληρώματος εξεπλάγημεν ορόμενοι εν μέσω νυκτός φώτα τρία ιπτάμενα εν τω ουρανώ. </em></span><span style="font-size:130%;"><em>Η νυξ ήτο ασέληνος διάστικτος δε αστέρων, οίτινες κεκάλυπτον τον ουράνιον θόλον ως αδάμαντες απαστράπτοντες. Τα φώτα εκινούντο αργώς εν μέσω των αστέρων, το εν χρώματος πορφυρού, το δεύτερον ερυθρού, το τρίτον δε ωχρού. </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Οι μαρινάριοι ονομάζουσιν το μυστήριον φώτα του Αγίου Ηλία, παρομοιάζοντες τούτον μετά του πυρίνου άρματος μεθ’ ού ο προφήτης ανελήφθη εν τοις ουρανοίς. Εις εμέ ενεφάνησαν μάλλον ως πνεύματα αγγέλων, οίτινες κατελθόντες ευσπλαχνικώς προς βοήθειαν ημών εκ του θείου θρόνου του Κυρίου, κατεδείκνυον την θαλασσίαν οδόν προς την νήσον του προορισμού ημών. </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Αι διαταγαί του άρχοντός μου ρηταί όπως έλθω εις επαφήν με κύριον της νήσου, Λαόνικον Καντζήν, και αποσπάσω υπ’ αυτού βιβλίον του θεοπνεύστου διδασκάλου του, του Φιλοσόφου, φέρον τον τίτλον «Ατλαντίς», επιστρέψω δε τούτο το ταχύτερον δυνατόν εις Φιρέντζε. </em></span><br /><span style="font-size:130%;"><em>Ωσεί αγγέλων πύριναι ρομφαίαι τα φωτεινά σημεία διέγραψον εν τω ουρανώ την υπόσχεσίν των ότι η μυστική αποστολή μου, καίτοι επικίνδυνος τω φόβω Αλγερινών τε και Βερβέρων, μεθ’ ευλογίας του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού και της ημετέρας Εκκλησίας, θέλει στεφή από επιτυχίαν….<br /></em></span><br /><br />(Απόσπασμα από το χρονικό του Ερνέστο Μαλιπιέρο,<br />Ειδικού απεσταλμένου του Λορέντζο του Μεγαλοπρεπή<br />στο Αιγαίο, εν έτει 1474.)<br /><br />Έτσι εισάγει τον αναγνώστη ο Γιώργος Ζαρκαδάκης στο μυθιστόρημά του <strong>«Αρχιπελάγους Πολιτεία»</strong> (εκδόσεις Κέδρος)<br /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">και κάπως έτσι...θα σας ευχηθώ </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">καλό καλοκαίρι</span> </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">μέχρι τα πρωτοβρόχια να έρθουν...</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-3482043725918677066?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-15640902135762106402008-07-14T12:55:00.011+03:002008-07-14T13:09:37.015+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SHsi0REOV8I/AAAAAAAAAUE/ZbTTgK9lw7k/s1600-h/ΖΑΡΚΑΔΑΚΗΣ.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5222806474195883970" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SHsi0REOV8I/AAAAAAAAAUE/ZbTTgK9lw7k/s400/%CE%96%CE%91%CE%A1%CE%9A%CE%91%CE%94%CE%91%CE%9A%CE%97%CE%A3.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;"> Το Βυζάντιο είχε πέσει όταν ένα ξεχασμένο αιγαιοπελαγίτικο νησί δεχόταν την επίσκεψη δύο επίσημων απεσταλμένων από την Φλωρεντία των Μεδίκων. </span><br /><span style="font-size:130%;">Σκοπός της μυστικής αποστολής τους ήταν να συναντήσουν ένα μαθητή του Πλήθωνα του Γεμιστού και να του αποσπάσουν ένα πολύτιμο βιβλίο.<br />Πεντακόσια χρόνια αργότερα, μια ομάδα Αμερικανών αρχαιολόγων, μία βιολόγος που μελετά ένα παράξενο είδος σαύρας, ένας ελληνο-αυστραλός πολυεκατομμυριούχος κι ένας τέως προγραμματιστής υπολογιστών θα βρεθούν στο ίδιο νησί για να πάρουν μέρος σε μία φρενιτιώδη μάχη ανάμεσα στον ιδεαλισμό και την απάτη. </span><br /><span style="font-size:130%;"><br />Γνωρίστε την πραγματική ιστορία πίσω από την ανακάλυψη της Αμερικής, εξερευνήστε το θρύλο της Ενετικής Δημοκρατίας και των Ναϊτών Ιπποτών, και συζητήστε με τον Πλάτωνα περί της ουσίας του κόσμου.<br />Η γνώση και ο έρωτας παντρεύονται στην καρδιά του Αιγαίου με φόντο το χρόνο, για να συνδέσουν το χθές με το σήμερα και να μας οδηγήσουν όλους σε μια νέα εποχή.<br /><span style="font-size:100%;">(από το οπισθόφυλλο)</span><br /><br /><br /></span><br /></span><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SHsjFzlOzoI/AAAAAAAAAUM/QyMZQnQGdRw/s1600-h/ΖΑΡΚΑΔΑΚΗΣ2.jpg"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5222806775518908034" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SHsjFzlOzoI/AAAAAAAAAUM/QyMZQnQGdRw/s400/%CE%96%CE%91%CE%A1%CE%9A%CE%91%CE%94%CE%91%CE%9A%CE%97%CE%A32.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;">Ο Γιώργος Ζαρκαδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964.<br />Σπούδασε Μηχανικός Εφαρμοσμένης Κυβερνητικής στο Λονδίνο όπου απέκτησε το διδακτορικό τίτλο από την έρευνα του στην Τεχνητή Νοημοσύνη γιά την Ιατρική. </span><span style="font-size:130%;">Έχει εργαστεί ως ερευνητής και σύμβουλος στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στη NASA και σε διάφορες επιχειρήσεις.</span><br /><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Έχει δημοσιεύσει ταξιδιωτικά και φωτογραφικά άρθρα σε διάφορα περιοδικά, καθώς και επιστημονικά άρθρα σε διεθνή περιοδικά και στον ημερήσιο ελληνικό Τύπο.<br />Δημιούργησε την ελληνική έκδοση του περιοδικού FOCUS το 2000 και το διεύθυνε έως το 2006.<br />Έγραψε την σειρά εκλαϊκευσης της επιστήμης ΕΥΡΗΚΑ με παρουσιαστή τον Α.Καφεντζόπουλο.<br />Οργάνωσε τα πρώτα ΚΑΦΕΝΕΙΑ Της ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ στην Ελλάδα.<br />Είναι Διευθυντής των εκδόσεων ΑΒΓΟ ειδικής σειράς επιστημονικού ενδιαφέροντος των εκδόσεων Ωκεανίδα. </span><a href="http://www.avgobooks.com/"><span style="font-size:130%;">http://www.avgobooks.com/</span></a><span style="font-size:130%;"><br />Και αυτά είναι μόνο ένα τμήμα των δραστηριοτήτων του.<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /><div align="center"><br /><em><strong>ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:</strong> </em></span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>Τα Μυστικά των Χωρών Χωρίς<br />Ανατολικόν Τέλος<br />Αρχιπελάγους Πολιτεία<br />Γιαννης Παπαϊωάννου (βιογραφία)<br />Η μέρα που η Αμερική εξαφανίστηκε<br />Το Κοάν της ημέρας (ποίηση)<br />Το μυστήριο του νού (Φυσικές επιστήμες)<br />‘Y’ (θεατρικό 2005)<br />Το Πέρασμα<br /></em><br />Συμμετέχει στο «Υπόγειες ιστορίες» 16 συγγραφείς-27 σταθμοί:<br />Ιστορίες στο μετρό - Athens Voice books.<br /><br />Η ιστοσελίδα του είναι </span><a href="http://www.zarkadakis.com/"><span style="font-size:130%;">http://www.zarkadakis.com/</span></a><span style="font-size:130%;"><br />και το blog του </span><a title="George Zarkadakis blog" href="http://irekoussa.blogspot.com/" target="_blank"><span style="font-size:130%;">http://irekoussa.blogspot.com/</span></a><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><br /><br /></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SHsiqz3areI/AAAAAAAAAT8/qb5NQXNsESI/s1600-h/ΖΑΡΚΑΔΑΚΗΣ.jpg"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1564090213576210640?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-1103833637228205912008-06-26T13:42:00.023+03:002008-06-27T10:51:26.394+03:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SGOC_tRwxeI/AAAAAAAAAT0/ff0S4kuOKAI/s1600-h/radio_by_muszka.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216156824422630882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SGOC_tRwxeI/AAAAAAAAAT0/ff0S4kuOKAI/s400/radio_by_muszka.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div align="center"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=xlaHBHCKJcE&amp;feature=related/"><span style="font-size:130%;">Enigma Sadeness</span></a><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><a href="http://www.youtube.com/watch?v=FBGpyXF5pl8&amp;feature=related/"><span style="font-size:130%;">Rain Forest Sounds</span></a></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-110383363722820591?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-35980960203957126772008-06-17T14:11:00.004+03:002008-06-17T14:40:10.450+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SFehyz8fcYI/AAAAAAAAATs/FJ3IZSSNpCY/s1600-h/monna+lisa.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5212812988014096770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SFehyz8fcYI/AAAAAAAAATs/FJ3IZSSNpCY/s400/monna+lisa.bmp" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">H εξερεύνηση (λέει...αυτός....όχι εγώ) ενός ξένου πολιτισμού ή μιας αντίθετης κουλτούρας θα μπορούσε να σου προσφέρει την απελευθέρωση και τη φώτιση που χρειάζεσαι.</span></div><div><span style="font-size:130%;">μπλα</span></div><div><span style="font-size:130%;">μπλα</span></div><div><span style="font-size:130%;">μπλα</span></div><div><span style="font-size:130%;">μπλα</span></div><div><span style="font-size:130%;">(και καταλήγει...αυτός...) </span></div><div><span style="font-size:130%;">Αποτέλεσμα : </span><span style="font-size:130%;">Είτε στη Ρώμη είτε στα Ιμαλάϊα <strong>δεν υπάρχει τρόπος να αποφύγεις τον εαυτό σου.</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Τι θέλω και διαβάζω το ωροσκόπιό μου???</span></div><div><span style="font-size:130%;">Αφού τα ξέρω. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Άλλον περιμένω να μου τα πεί?</span><br /></div><div><span style="font-size:130%;">Όμως μπορώ να του κλείσω την πόρτα ...για λίγο...κατάμουτρα (πολύ μου αρέσει αυτή η λέξη) και να κάνω την μουσική πλοίο μου, ή βαρκούλα, ή σχεδία.</span></div><br /><div><strong><span style="font-size:130%;">Ταξιδεύουμε με πολλούς τρόπους...</span></strong></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div><strong><span style="font-size:130%;">Comme Monna Lisa - Mango</span></strong></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=dvXuPb6Okas&amp;feature=related"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=dvXuPb6Okas&amp;feature=related</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Io così sai, non ti ho vista mai</span></div><div><span style="font-size:130%;">splendida come tu adesso sei</span></div><div><span style="font-size:130%;">cosa c'è? </span></div><div><span style="font-size:130%;">Quale luce lì nel fondo palpita</span></div><div><span style="font-size:130%;">saperlo io vorrei </span></div><div><span style="font-size:130%;">Come mai la tua serenità </span></div><div><span style="font-size:130%;">è indecifrabile come la verità </span></div><div><span style="font-size:130%;">ma chi c'è? </span></div><div><span style="font-size:130%;">Dietro quel sorriso enigmatico </span></div><div><span style="font-size:130%;">capir di più vorrei… </span></div><div><span style="font-size:130%;">Dimmelo </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Monna Lisa sai </span></div><div><span style="font-size:130%;">Monna Lisa non dirmelo mai </span></div><div><span style="font-size:130%;">ho paura che ne soffrirei troppo </span></div><div><span style="font-size:130%;">chiunque sia non è </span></div><div><span style="font-size:130%;">chi può mettersi mai fra di noi </span></div><div><span style="font-size:130%;">fa che sia per te un sogno di troppo</span></div><div><span style="font-size:130%;">libera tu sei </span></div><div><span style="font-size:130%;">libera se vuoi </span></div><div><span style="font-size:130%;">ma se tu vorrai </span></div><div><span style="font-size:130%;">potrai dimenticarlo</span></div><span style="font-size:130%;"></span><div><br /><span style="font-size:130%;">Sembra che tu sia al di là di noi </span></div><div><span style="font-size:130%;">un'isola persa nel mare ormai </span></div><div><span style="font-size:130%;">dove sei? </span></div><div><span style="font-size:130%;">Lontana sembri quasi irraggiungibile </span></div><div><span style="font-size:130%;">capir di più vorrei </span></div><div><span style="font-size:130%;">Dimmelo </span></div><span style="font-size:130%;"></span><div><br /><span style="font-size:130%;">Monna Lisa sai </span></div><div><span style="font-size:130%;">Monna Lisa non dirmelo mai </span></div><div><span style="font-size:130%;">ho paura che ne soffrirei troppo </span></div><div><span style="font-size:130%;">chiunque sia non è </span></div><div><span style="font-size:130%;">chi può mettersi mai fra di noi </span></div><div><span style="font-size:130%;">fa che sia per te un sogno di troppo </span></div><div><span style="font-size:130%;">libera tu sei </span></div><div><span style="font-size:130%;">libera se vuoi </span></div><div><span style="font-size:130%;">ma se tu vorrai </span></div><div><span style="font-size:130%;">potrai dimenticarlo </span></div><div><span style="font-size:130%;"> </div></span><br /><div>O πίνακας είναι του/της YIN XIN</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-3598096020395712677?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-65747437570957471512008-05-26T14:44:00.005+03:002008-05-26T14:49:59.099+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SDqiwpCfI0I/AAAAAAAAATk/hq-h6-dgX6Q/s1600-h/gklimtmaternite.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204651275913732930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SDqiwpCfI0I/AAAAAAAAATk/hq-h6-dgX6Q/s400/gklimtmaternite.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="justify"><em><span style="font-size:130%;"><strong>Μια φορά και ένα καιρό, τα πολύ παλιά τα χρόνια</strong>, ζούσε ένα παιδί μέσα σε ένα δάσος.<br />Ήταν όμορφο το μικρό του σπίτι . Πέτρινο. Είχε και ένα τζάκι. Είχε και μια μάνα. </span></em><em><span style="font-size:130%;">Ήσυχη ζωή, λιτή. Λιγοστά όλα, εκτός απ’ την αγάπη.<br /></div></span></em><br /><div align="justify"><em><span style="font-size:130%;">Όλα τα αγαπούσε.<br />Την τσίχλα που φώλιαζε στο πεύκο δίπλα στο σπίτι.<br />Τα βατράχια που έπαιζαν στο ρέμα.<br />Τον ήχο από τα κουκουνάρια που έσκαγαν.<br />Την σαύρα που φώλιαζε πάνω στο ξύλινο δοκάρι.<br />Μα πάνω απ’ όλα την μάνα.<br />Την μάνα του, που τον χόρταινε σε φιλιά και σε χαμόγελα.<br /></span></em></div><br /><div align="justify"><em><span style="font-size:130%;">Μια μέρα σταμάτησε μιαν άμαξα έξω από την πόρτα. Τα άλογα είχαν χρυσαφένια χάμουρα. Κι’ η άμαξα κατακόκκινη με χρυσά φύλλα στολισμένη.<br />Με σώμα και μάτια ολάνοικτα άνοιξε την πόρτα.<br />Πίσω η μάνα.<br /><br />Ήταν ωραία η κυρά που αντίκρυζε. Τέτοια ομορφιά δεν είχε ξαναδεί στη ζωή του.<br />-Ήρθα, είπε. Ήρθα γι’ αυτό που μου ‘ταξες.<br />-Ήρθες νωρίς, είπε η μάνα.<br />-Μπόρεσα νωρίτερα. Τι σε νοιάζει εσένα.<br />Και πήρε το παιδί από το χέρι.<br />Απαλά.<br />-Έλα , θα σε πάρω να φύγουμε. Δεν ανήκεις εδώ. Θα σου τα πώ όλα.<br />-Μάνα…. Γυρνά και λέει το παιδί με απλωμένο το ένα χέρι , με όλη την απορία των 7 χρόνων στα μάτια του.<br />-Πήγαινε καλέ μου. Πήγαινε.</span></em></div><br /><div align="justify"><em><span style="font-size:130%;">Όλα είναι εντάξει.<br /></span></em></div><br /><div align="justify"><em><span style="font-size:130%;">Όταν πια έκλεισε η πόρτα, εκείνη λιποθύμησε.</span></em></div><div align="justify"><em><span style="font-size:130%;"></span></em> </div><div align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-6574743757095747151?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-88096776494473400232008-05-15T12:13:00.017+03:002008-05-16T15:00:17.892+03:00<span style="font-size:130%;">Μετά από πρόσκληση των αγαπητών </span><a href="http://cookthebook.blogspot.com/"><span style="font-size:130%;">Μπέτυ</span></a><span style="font-size:130%;"> και <a href="http://sershades.blogspot.com/"> Shades</a> αφήνω ένα δείγμα γραφής...</span><br /><br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5200534393591772002" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SCwCejQ9M2I/AAAAAAAAATc/a0RJfkDicP8/s400/sx+005.jpg" border="0" /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5200533934030271314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SCwCDzQ9M1I/AAAAAAAAATU/_Jc_deuFFQ4/s400/2008.jpg" border="0" /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Το παιχνίδι έχει απλούς όρους:</span><br /><span style="font-size:130%;">1) Γράψε κάτι</span><br /><span style="font-size:130%;">2) Σκάναρε ή φωτογράφισέ το.</span><br /><span style="font-size:130%;">3) Πόσταρε</span><br /><span style="font-size:130%;">4) Ειδοποίησε απαραιτήτως με το "μαγικό ξόρκι" δηλαδή γράψε το παρακάτω link για να το περισυλλέξουν.</span><br /><br /><a href="http://autographcollectors.blogspot.com/"><span style="font-size:130%;">http://autographcollectors.blogspot.com/</span></a><span style="font-size:130%;"> </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">5) Βρες άλλα πέντε "θύματα" .</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Εγώ λέω να μην βρώ. Οι περισσότεροι μάλλον θα έχετε παίξει εξ' άλλου. </span><br /><span style="font-size:130%;">Έτσι "όσοι παιχνιδιάριδες προσέλθετε".</span><br /><br /><br /><a href="http:///"></a><a href="http://www.blogger.com/sershades.blogspot.com"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-8809677649447340023?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-13122826925670555292008-04-23T12:59:00.006+03:002008-04-23T13:47:42.283+03:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SA8IlzYfatI/AAAAAAAAATM/v5FaFvMJSEo/s1600-h/ΝΗΣΟΣ+Î"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192378340922583762" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SA8IlzYfatI/AAAAAAAAATM/v5FaFvMJSEo/s400/%CE%9D%CE%97%CE%A3%CE%9F%CE%A3+%CE%A0%CE%91%CE%A3%CE%A7%CE%91+pasqua.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:130%;">Από το <span style="color:#33ccff;">il</span><span style="color:#33ccff;"> sola di Pasqua</span> , εύχομαι σε όλους σας τα καλύτερα !</span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">Να βιώσετε αυτές τις ημέρες όπως επιθυμείτε.</span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">Εώς τώρα, θέλω να πω ένα ευχαριστώ, για ότι με διδάξατε, για όπως με συγκινήσατε, για τις δυσκολίες που μου προβάλλατε, για τους ορίζοντες που μου ανοίξατε.</span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">Αυτό τον καιρό απέχω λίγο. Χρειάζομαι και την απόσταση των πραγμάτων...</span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">Με ένα περίεργο τρόπο όμως, σας κουβαλώ όλους μέσα μου. Λόγια, εικόνες, ήχους...</span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">Θα λείψω για λίγο καιρό.</span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">Μέχρι να τα ξαναπούμε, να είσαστε όλοι καλά :)</span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;">Ακούω το <span style="color:#33ccff;">Cancao do Mar</span> </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">με την θεϊκή φωνή της <span style="color:#33ccff;">Dulce Pontes</span></span></div><br /><div align="center"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=MSIGWEcR5Dc&amp;feature=related"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=MSIGWEcR5Dc&amp;feature=related</span></a></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center">(...dance with me...)</div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1312282692567055529?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-36940282949914439622008-04-15T14:21:00.013+03:002008-04-15T14:40:54.022+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SASP4fSEe_I/AAAAAAAAATE/0BXaz62xYvU/s1600-h/χρυσόψαρο4.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189430871270390770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/SASP4fSEe_I/AAAAAAAAATE/0BXaz62xYvU/s400/%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CF%8C%CF%88%CE%B1%CF%81%CE%BF4.bmp" border="0" /></a><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">Λεωνίδα, το είχε βάφτισε το χρυσόψαρο. Από τη μάχη στις Θερμοπύλες. Από τους τριακόσιους. Εκείνο που πρωτοήλθε στο σπίτι.<br />Και το δεύτερο και το τρίτο. Λεωνίδας όλα. Οι δύο πρώτοι Λεωνίδες δεν «προσαρμόστηκαν» και πέθαναν…<br />Το έχουν οι Λεωνίδες φαίνεται αυτό. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">Δ</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">εν «προσαρμόζονται».</span></span></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Δεν το ήξερε.<br />Το πεντάχρονο μυαλουδάκι του δέχθηκε εύκολα την ύπαρξη του μυστήριου ξενοδοχείου των ψαριών….Αν και αναρωτιέμαι…<br /><br />Ήταν ο τρίτος Λεωνίδας που κολυμπούσε μέσα στη γυάλα .<br />Αύγουστος. Καύσωνας.<br />Το πρώτο μέλημά μου το πρωϊ. Η ματιά. Εάν είναι εντάξει. Η ψαροτροφή του. Η αλλαγή του νερού.<br />Γειά σου Λεωνίδα, και έκλεινα την πόρτα του σπιτιού πίσω μου.<br />Μέλος του σπιτιού ο <span style="color:#ff6600;">Λεωνίδας ο 3ος</span> .<br /><br />Τα χρυσόψαρα δεν έχουν μνήμη ή μάλλον έχουν ελάχιστη για ελάχιστο χρόνο.<br />Έτσι λένε.<br />Αύγουστος λοιπόν. Σαββατοκύριακο. Ο Λεωνίδας έπλεε στο καθαρό του νερό , με τροφή για τις ημέρες που θα έμενε μόνος.<br />Γειά σου Λεωνίδα. Και έκλεισα την πόρτα πίσω μου.</span></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Κυριακή βράδυ. Επιστροφή με την γεύση της θάλασσας στα χείλη.<br />Πρώτη ματιά. Η γυάλα.<br />Χωρίς τον Λεωνίδα.<br />Τον βρήκα πίσω από την πόρτα. Ένα τσαλακωμένο πορτοκαλόχρυσο πραγματάκι.<br />Αρνήθηκα να τον αναγνωρίσω. Έκλαψα.<br />Ο Λεωνίδας πήδηξε.<br />Δεν ήξερα ότι τα χρυσόψαρα πηδούν έξω από την γυάλα.<br />Ίσως πηδούν μόνο οι Λεωνίδες.<br /><span style="color:#ff6600;">Τι δεν άντεξε άραγε ; Την μοναξιά ή την φυλακή ;<br /></span><br /><br /></span><span style="font-size:100%;">Υ.Γ. εξ αιτίας του ποστ του <span style="color:#ff6600;">helorus</span> </span><a href="http://helorus.blogspot.com/2008/04/blog-post.html">http://helorus.blogspot.com/2008/04/blog-post.html</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-3694028294991443962?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-81791710836943184192008-04-10T14:22:00.007+03:002008-04-10T14:38:05.559+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_342TkGooI/AAAAAAAAASc/KTBUILPPViY/s1600-h/mcginnis+woman.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187575957649007234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_342TkGooI/AAAAAAAAASc/KTBUILPPViY/s400/mcginnis+woman.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">Σήκωσε τη φούστα κι’ ανέβηκε τα σκαλιά , τρεχάλα.<br />- Ήρθε μάνα, ήρθε .<br />- Ποιος παιδί μου ;<br />- Ο Νικήτας μάνα. Είδα το πλοίο από μακρυά.<br />- Ντύσου, μη σε δεί έτσι αναμαλλιασμένη.<br /><br />Πλύθηκε στα γρήγορα, χτενίστηκε, έβαλε και το κοκαλάκι από ταρταρούγα που της είχε κάνει δώρο, το φόρεμα με τα κόκκινα λουλούδια.<br />Μιαν άνοιξη έγινε , να του δωριστεί για το καλώς ήρθες.<br /><br />Το πλοίο άραξε. Φωνές , χαμόγελα από την προβλήτα.<br />Φωνές και χέρια και κορμιά ν’ ανεμίζουν πάνω στη σκάλα.<br /><br />Ήρθε και η ώρα του Νικήτα να φανεί.<br />Μα ανάμεσα στις αγκαλιές, τα κιβώτια, τις βαλίτσες, δεν φαινόταν.<br />Ορθάνοικτα τα μάτια της, να μετράνε τα κεφάλια.<br />Στις μύτες των ποδιών η ψυχή της.<br /><br />-Μάρω…<br />Η φωνή του καθισμένη σε ένα καροτσάκι. Aναπηρικό.<br />Άδειο το παντελόνι από τα γόνατα και κάτω.<br />-Ήρθα Μάρω…</span></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><br /><br /> </div><br /><div><span style="color:#ccccff;"><strong>"Αμφιλύκη<br /></strong>Το ημίφως κατά την αυγή (λυκαυγές) ή κατά τη δύση του ηλίου (λυκόφως).<br /><br />Πρόκειται για την αρχ. αμφιλύκη (κατά παράλειψη του ουσιαστικού νύξ = νύχτα) < αμφί (= κατ’αμφότερα τα μέρη, εκατέρωθεν, πέριξ) + *λύκη (απαρχαιωμένη λέξη, που επιβιώνει κυρίως στα σύνθετα) = πρωινό φως, χάραμα. Για τη σημασία του συνθέτου ο Ιω. Σταματάκος σημειώνει: κατά το αμφί δείλην δύναται και το αμφιλύκη να νοηθή ως αμφί την λύκην. Το δεύτερο συνθετικό της λέξης προέρχεται από Ι.Ε. ρίζα *leuk- (= φωτεινός, λαμπρός) Από την ίδια ρίζα ο λευκός και ο λύχνος (= το λυχνάρι) και τα λατινικά luna (-ae = σελήνη) και lux (-cis = φως)."</span> <a href="http://www.asprilexi.com/">http://www.asprilexi.com/</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-8179171083694318419?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-51719581492597282552008-04-09T14:21:00.019+03:002008-04-09T15:16:30.618+03:00<div align="center"> </div><div align="center"><br /></div><div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yqHGypdSI/AAAAAAAAAQs/7S0jHA3Op3o/s1600-h/newego_LARGE_t_761_834053_type11180.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187207909882819874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yqHGypdSI/AAAAAAAAAQs/7S0jHA3Op3o/s400/newego_LARGE_t_761_834053_type11180.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">Αυτό το ποστ θα μπορούσε να αποτελέσει και προσωπικό παιχνίδι για όσους εργάζονται - δουλεύουν σε γραφεία.</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Θα μπορούσε να αποτελέσει και ένα προσωπικό τεστ.</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Το ερωτηματολόγιο μπορεί να το φτιάξει ο καθένας μόνος του.</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Προτείνω όμως να περιέχει τις λέξεις:</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">φαντασία</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">χιούμορ</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">αποδοτικότητα</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">αξιοπρέπεια του εργαζόμενου</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ανθρώπινοι παράγοντες</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">σεβασμός</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">χαρά</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">αύξηση παραγωγής</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ψυχολογία</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">και ότι άλλο σκεφθεί ο καθένας :)</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Πρώτα κυττάμε το γραφείο μας καλά.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Μετά βλέπουμε τις παρακάτω φωτογραφίες από τα εμπνευσμένα γραφεία του Google στη Ζυρίχη.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Τέλος ξανακυττάμε το γραφείο μας και γενικότερα (δια της φαντασίας) του χώρους εργασίας και τις συνθήκες όπου/όσοι εργαζόμαστε.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Κλείνουμε τα μάτια και αφήνουμε σκέψεις και συναισθήματα να μας πλημμυρίσουν!</span><br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187208378034255154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yqiWypdTI/AAAAAAAAAQ0/WVwVyGVkQ7M/s400/009_F0_reception.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;">Η είσοδος στα γραφεία της εταιρίας.</span></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187208747401442626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yq32ypdUI/AAAAAAAAAQ8/_nBZ52SsE-M/s400/image015.jpg" border="0" /> <p align="center"><span style="font-size:130%;">Το meeting </span></p><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187208910610199890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yrBWypdVI/AAAAAAAAARE/kZdFIsQc4Rs/s400/image022.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;">Ένας από τους χώρους εργασίας και ιδεών.</span><br /></p><div align="center"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187210207690323410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_ysM2ypddI/AAAAAAAAASE/Q2YbwvIVq3c/s400/newego_LARGE_t_761_834060_type11180.jpg" border="0" />Ε! έχει και από αυτά....<br /></span><br /><br /><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187209228437779810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yrT2ypdWI/AAAAAAAAARM/8VpoX6xgl5o/s400/newego_LARGE_t_761_834048_type11180.jpg" border="0" /></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187209477545882994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yriWypdXI/AAAAAAAAARU/FDENbRfLOrU/s400/newego_LARGE_t_761_834064_type11180.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;">και τέτοια...</span><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187210083136271810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_ysFmypdcI/AAAAAAAAAR8/XM9yR7n5y58/s400/newego_LARGE_t_761_834065_type11180.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;">και κάτι για τους κουρασμένους ...<br /></span><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187209941402351026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yr9WypdbI/AAAAAAAAAR0/E9tx-ze1chY/s400/newego_LARGE_t_761_834063_type11180.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;">αίθουσα χαλάρωσης</span><br /><br /><br /><div align="center"></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187209705179149714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yrvmypdZI/AAAAAAAAARk/mNLBXyE9pw8/s400/image018.jpg" border="0" /><br /><span style="font-size:130%;">αίθουσα πλήρους χαλάρωσης με ενυδρεία !!!<br /></span><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187209606394901890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yrp2ypdYI/AAAAAAAAARc/ZNdoyGU0GfI/s400/newego_LARGE_t_761_834046_type11180.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;">όλοι κρύβουμε το παιδί μέσα μας...</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">..εδώ όμως όχι ...!<br /></span><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187209829733201314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yr22ypdaI/AAAAAAAAARs/Yw5viHZOC18/s400/newego_LARGE_t_761_834054_type11180.jpg" border="0" /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187210426733655522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_ysZmypdeI/AAAAAAAAASM/xy6JgYt06yY/s400/newego_LARGE_t_761_834067_type11180.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;">το εστιατόριο<br /><br /></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187216392443229682" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_yx02ypdfI/AAAAAAAAASU/SWzXebdO0aU/s400/google_food.jpg" border="0" /><br /><span style="font-size:130%;">....έτσι λένε είναι τα πιάτα τους....</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">να τους πιστέψουμε?</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-5171958149259728255?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-16192123577078277202008-04-03T11:25:00.012+03:002008-04-03T12:00:29.947+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_SUqWypdQI/AAAAAAAAAQc/09mfG500MIk/s1600-h/1-mockus1-450.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184932526403712258" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_SUqWypdQI/AAAAAAAAAQc/09mfG500MIk/s400/1-mockus1-450.jpg" border="0" /></a><span style="color:#990000;"><span style="color:#cc0000;"> One of former Bogotá Mayor Antanas Mockus' many inspired strategies for changing the mindset - and, eventually, the behavior - of the city's unruly inhabitants was the installation of traffic mimes on street corners. (Photo courtesy of El Tiempo)<br /></span><br /></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι μύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα.</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν <em><span style="color:#cc0000;">μαθηματικός και φιλόσοφος</span>,</em> εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ <span style="color:#cc0000;"><em>κουφή απόφαση</em>.</span><br /><br />Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους </span><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#cc0000;">περίεργους τρόπους διδασκαλίας του</span></em>. Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του.<br /><br />Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς </span><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#cc0000;">ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του</span></em> και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε.</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια <em><span style="color:#cc0000;">στολή σούπερμαν</span></em>, αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολύθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, <em><span style="color:#cc0000;">τον ψήφισαν</span></em>.<br /><br />Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Η πρώτη του κίνηση ήταν <em><span style="color:#cc0000;">να προσλάβει 20 μίμους</span></em> και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Σιγά, θα μου πείτε. Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροιδία, παρά τα πρόστιμα. Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε <span style="color:#cc0000;"><em>ντους κατατσίτσιδος live</em></span>, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό.<br />Και βουαλά! Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε.<br /><br />Όρισε <em><span style="color:#cc0000;">Ημέρα Γυναίκας</span></em> όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδι. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να <span style="color:#cc0000;"><em>επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους</em>. </span>Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά. Το<em> <span style="color:#cc0000;">ομαδικό κράξιμο</span></em> ήταν ό,τι έπρεπε τελικά.<br /><br />Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τί που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή. Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζίδων που ο δήμαρχος ονόμασε <em><span style="color:#cc0000;">Ιππότες της Ζέβρας</span></em> (χαχαχαχαχα) και είχαν την προσωπική του υποστήριξη. </span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ίδρυσε επίσης <em><span style="color:#cc0000;">ταμείο εθελοντικών φόρων</span></em> για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε χρήματα.<br />Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, <em><span style="color:#cc0000;">ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο</span></em> στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.<br /></span><br /><br /><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184932715382273298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R_SU1WypdRI/AAAAAAAAAQk/ewsJ7KhlTCA/s400/3-mockus7-450.jpg" border="0" /><br /><span style="font-size:130%;">Όχι, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον <em><span style="color:#cc0000;">Κολομβιανό Antanas Mockus</span></em>, τον <span style="color:#cc0000;"><em>δήμαρχο της Μποκοτά το 1993</em></span>. Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα. Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως </span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;"><em>η γνώση δίνει δύναμη αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της δημιουργικότητας.</em> </span></span></p><br /><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;">Μόνο έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές!</span><br /></span><br /></p><br /><p>Όλο το άρθρο και τα αποτελέσματα των πρακτικών του σε νούμερα, εδώ: (κλικ<br /><<a title="http://www.hno.harvard.edu/gazette/2004/03.11/01-mockus.html" href="http://www.hno.harvard.edu/gazette/2004/03.11/01-mockus.html" target="_blank">http://www.hno.harvard.edu/gazette/2004/03.11/01-mockus.html</a>> )<br /><br /></p><br />Y.Γ. το έλαβα με mail.<br /><br />οι φωτογραφίες είναι από το παραπάνω λινκ.<br /><br />εάν το κείμενο είναι από κάποιο blog ζητώ προκαταβολικά συγνώμη.<br /><br />Ας θεωρηθεί δανεισμός και ας μου γνωστοποιηθεί για να βάλω λινκ προς τα εκεί.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1619212357707827720?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-58695157462185059562008-03-28T13:10:00.005+02:002008-03-28T13:19:18.669+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R-zTWGypdPI/AAAAAAAAAQU/jMUCXnTJW2I/s1600-h/earth+ΝΕΡΟ+ΚΑΙ+ΑΕΡΑΣ+Ο+ο+κ++ΓΑΛΑΖΙΟΣ+ΠΛΑΝΗΤΗΣ.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182749647930225906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R-zTWGypdPI/AAAAAAAAAQU/jMUCXnTJW2I/s400/earth+%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%9F+%CE%9A%CE%91%CE%99+%CE%91%CE%95%CE%A1%CE%91%CE%A3+%CE%9F+%CE%BF+%CE%BA++%CE%93%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%96%CE%99%CE%9F%CE%A3+%CE%A0%CE%9B%CE%91%CE%9D%CE%97%CE%A4%CE%97%CE%A3.JPG" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;">2058<br />Πενήντα χρόνια μετά.<br />Εδώ τα ερωτήματα είναι πάμπολλα. Βεβαιότητα καμία.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Διάφορα εναλλακτικά μέλλοντα διαγράφονται στον ορίζοντα.<br />Άλλα ζοφερά και άλλα …ας τα χαρακτηρίσουμε αισιόδοξα.<br /></div></span><br /><div><span style="font-size:130%;">Γαιοποίηση και αποικισμός του Άρη.<br />Κατοικίες βιώσιμες στη σελήνη<br />Μικροτσίπ ενσωματωμένα στο σώμα μας, που φυσικά θα διευκολύνουν την πρακτική ζωή, θα παρέχουν όμως και τεράστιο όγκο πληροφοριών για όποιον ενδιαφέρεται για τον φέροντα.<br />Αλλαγή πρόσληψης της γνώσης με την βοήθεια της τεχνολογίας και άμεση πρόσβαση σε τεραστίου όγκου βιβλιοθήκες.<br />Ερημοποίηση τμημάτων της γης<br />Απόλυτα αυτοποιημένα ηλεκτρονικά σπίτια.<br />Ιπτάμενα μεταφορικά μέσα.<br />Πόλεμος για το νερό ?<br />Κατάργηση του θεσμού του γάμου όπως τον γνωρίζουμε.<br />Περιβαλλοντική καταστροφή ή όχι?<br />Τρόποι αντιμετώπισης της έκρηξης του υπερπληθυσμού της γής.<br />Παράλληλη γήρανση του λεγόμενου πολιτισμένου κόσμου με ταυτόχρονες<br />δυσκολίες αναπαραγωγής του είδους<br />Αλλαγές στις πηγές ενέργειας<br />Υποθαλάσσιες βιώσιμες πόλεις<br />«Πράσινες» οικολογικές πόλεις.<br />Αυτόνομες θεραπείες ξεχωριστές για τον κάθε ένα οργανισμό που θα αντιμετωπίζεται ως μια ολότητα ψυχοβιολογική.<br />Τα αποτελέσματα από τα πειράματα στο CERN θα είναι ήδη παρελθόν…<br />Ιπτάμενοι δίσκοι.<br />Διαχείριση μαγνητικών πεδίων του πλανήτη για διαπλανητικά ταξίδια<br />Γενετικά πειράματα και μεταλλάξεις.<br />Δημιουργία του «τέλειου» στρατιώτη με εμφύτευση μηχανικών τμημάτων.<br />Δημοσιοποιημένη επικοινωνία με άλλο εξωγήϊνο πολιτισμό.<br />Φαντασία να έχουμε…<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ποιες φιλοσοφικές θεωρίες θα έχουν αναπτυχθεί πενήντα χρόνια μετά ?<br />Τι θα έχουν αποφέρει οι διαφορετικές εγκεφαλικές μας συνάψεις?<br />Τι θα έχει επιζήσει, τι θα έχει χαθεί?<br />Και κυρίως…που άραγε θα «στέκεται» ο καθημερινός άνθρωπος .<br /><br /><em>Θάθελα να τον σκέπτομαι ελεύθερο και ισορροπημένο με την φύση, με την φύση του, με τις ικανότητές του και τις προοπτικές του.<br />Θάθελα να έχει υγεία, όχι μόνο βιολογικοψυχολογική αλλά και σε κάθε έκφραση και συνάφεια στην ζωή του.<br />Θάθελα να έχει σωθεί περιβαντολογικά η γη …και να μας χαμογελά πρασινογάλανα…και να μας έχει συγχωρήσει….<br />Θάθελα να έχει ξεχαστεί η όποια μορφή πολέμου και βίας από οπουδήποτε, προς τον οποιοδήποτε.<br />Θάθελα τα κράτη του τότε να έχουν διατηρήσει την πολιτιστική τους κληρονομιά, και να έχουμε πλέον συνειδητοποιήσει ως φυλή, ότι όταν καταστρέφουμε ένα μνημείο, μια πόλη, ένα κράτος, καταστρέφουμε παράλληλα ρίζες – μνήμες που μας διδάσκουν και ανατροφοδοτούν το αύριό μας.<br />Θάθελα η ροή της γνώσης να είναι απρόσκοπτη, άμεση, χωρίς στεγανά με δημιουργικά αποτελέσματα.<br />Θάθελα να μην έχει χαθεί κανένα άλλο είδος της χλωρίδας ή της πανίδας…<br />Όχι η σύγχρονη «κιβωτός του Νώε» δεν μου φτάνει. Δεν μου φτάνει το πατεντάρισμα των DNA όλων των ειδών του πλανήτη.<br />Θάθελα οι άνθρωποι ελεύθερα να συμβιώνουν με τους συντρόφους τους , με υγιείς σχέσεις, χωρίς οικονομικοκοινωνικά θεσμικά «καλούπια» και «ομπρέλλες».<br />Θάθελα οι ζωές τους να μην ορίζονται από τα χρηματιστήρια και τις πολυεθνικές, αλλά από την οποιαδήποτε μορφή τέχνης και δημιουργίας.<br />Θάθελα όλα αυτά τα ουτοπικά να συμβούν!!!<br /></em></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><em>Θάθελα το παιδί μου, και τα παιδιά όλου του κόσμου , να ανοίγουν τα μάτια τους με εμπιστοσύνη στο αύριο και στον εαυτό τους και να έχουν την δυνατότητα να καταναλώνουν ποιότητα και όχι ποσότητα .<br />Θάθελα ο άνθρωπος να κατακτήσει τον άνθρωπο...<br /></em></span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Υ.Γ. αυτά τα 3 ποστ είναι στην ουσία 1.<br /></span>Τα μοίρασα για ευνόητους πρακτικούς λόγους αντισεντονιού…όχι ότι το αποτέλεσμα είναι πολύ διαφορετικό από ένα σεντόνι…<br />Αν θέλετε να αφήσετε σχόλιο , αφήνετε οπουδήποτε.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-5869515746218505956?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-76060308017592125812008-03-28T12:08:00.004+02:002008-03-28T13:10:24.842+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R-zRoGypdOI/AAAAAAAAAQM/DGu8LpgvL_0/s1600-h/earth+ΝΕΡΟ+ΚΑΙ+ΑΕΡΑΣ+Ο+ο+κ++ΓΑΛΑΖΙΟΣ+ΠΛΑΝΗΤΗΣ.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182747758144615650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R-zRoGypdOI/AAAAAAAAAQM/DGu8LpgvL_0/s400/earth+%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%9F+%CE%9A%CE%91%CE%99+%CE%91%CE%95%CE%A1%CE%91%CE%A3+%CE%9F+%CE%BF+%CE%BA++%CE%93%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%96%CE%99%CE%9F%CE%A3+%CE%A0%CE%9B%CE%91%CE%9D%CE%97%CE%A4%CE%97%CE%A3.JPG" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>7/8</strong> Τελείωσε το πρώτο ταξίδι του πυρηνικού υποβρυχίου «Ναυτίλος», κατά το οποίο διέσχισε το Β.Πόλο. Ξεκίνησε 23 Ιουλίου από Περλ Χάρμπορ, πέρασε κάτω από τους πολικούς πάγους στις 3/8 και τελείωσε στην Ισλανδία.<br /><strong>21/8</strong> Άρχισε στην Αθήνα παγκόσμιο συνέδριο γυναικών. Κύριο θέμα η παροχή ψήφου στις γυναίκες σ΄όλες τις χώρες και η εξίσωση με τον άντρα.<br /><strong>31/8</strong> Λαμπρά δείγματα της ελληνικότητας ολόκληρης της παραλίας της Θράκης βρέθηκαν κατά τις ανασκαφές του Παν/μίου Θες/νίκης.<br /><br /><strong>4/9</strong> Άρχισε η εφαρμογή των μέτρων κατά των τεντιμπόης. Κούρεμα με ψιλή μηχανή και παρέλαση με πινακίδα που γράφει «Είμαι τεντιμπόης και πέταξα γιαούρτι σε γυναίκα».<br /><strong>19/9</strong> Έντονη Ελληνική διαμαρτυρία για το διωγμό των Ελλήνων στη Ρουμανία. Τους ζητούν να εκλέξουν την ελληνική ή ρουμανική υπηκοότητα.<br /><br /><strong>8/10</strong> Ο πληθυσμός της Ελλάδας το 1951 ήταν 7.632.801.<br /><strong>22/10</strong> Άρχισε η συνέχιση των έργων επέκτασης και ανάπτυξης του αερολιμένος Ελληνικού.<br /><strong>28/10</strong> Εγκαινιάστηκαν τα φράγματα Αξιού και Αλιάκμονα στη Μακεδονία.<br /><strong>31/10</strong> Ο Μπόρις Πάστερνακ εξαναγκάσθηκε να αρνηθεί το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το μυθιστόρημα του «Δόκτωρ Ζιβάγκο» γιατί κριτικάρει τα σοβιετικά ιδανικά.<br /><br /><strong>6/11</strong> Εγκαινιάστηκαν τα διϋλιστήρια πετρελαίου στον Ασπρόπυργο.<br />Α΄ 10/.ήμερο Δεκεμβρίου. Συνελήφθη ο διευθυντής της «Αυγής» Μανώλης Γλέζος, μετά την ίδρυση στις 1/11 της Γενικής Δ/νσης Εθνικής Ασφαλείας για «να διαχειρίζεται ενιαίως πάντα τα θέματα εθνικής ασφαλείας».<br /><strong>15/11</strong> Ο Αϊζενχάουερ απορρίπτει την σοβιετική πρόταση για απαγόρευση των πυρηνικών δοκιμών.<br /><strong>30/11</strong> Υποβλήθηκε η μελέτη για το «μετρό» των Αθηνών. Η κατασκευή του προβλέπεται τμηματικώς.<br /><br /><strong>18/12</strong> Από τις αρχές του μήνα ανακηρύχθησαν δημοκρατίες η Κεντρική Αφρική, η Νιγηρία, η Άνω Βόλτα, η Ακτή Ελεφαντοστούν, η Δαχομέη.<br /><br />Ο Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, Ρώσος αμερικανικής υπηκοότητας δημοσιεύει την <strong>«Λολίτα».</strong><br />Η μουσική κωμωδία «Ζιζί» του Β.Μινέλλι, με πρωταγωνιστές τους Λέσλυ Καρόν, Μορίς Σεβαλιέ , πήρε το </span><span style="font-size:130%;"><strong>Βραβείο Όσκαρ.<br /></strong>Παρουσιάστηκε το γουέστερν «Ο άνθρωπος της Δύσης» του Άντονυ Μάν με τον καινούργιο ηθοποιό <strong>Πολ Νιούμαν</strong> .<br />«Οι Εραστές» του <strong>Λουϊ Μαλ</strong> θεωρήθηκε σκάνδαλο . Για πρώτη φορά τόλμησε να κινηματογραφήσει μια ερωτική σκηνή.<br /></span></div><div><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:100%;">Σταχυολόγηση από το «Χρονικό του 20ου αιώνα» εκδ. Τέσσερα ΄Εψιλον.</span></div><div><span style="font-size:130%;"></span> </div><div><span style="font-size:130%;"></span> </div><div><span style="font-size:130%;">.....συνεχίζεται.....</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-7606030801759212581?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-86550620556700244312008-03-27T15:11:00.009+02:002008-03-27T15:22:37.175+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R-ue42ypdNI/AAAAAAAAAQE/MrUv6KeacA8/s1600-h/earth+ΝΕΡΟ+ΚΑΙ+ΑΕΡΑΣ+Ο+ο+κ++ΓΑΛΑΖΙΟΣ+Î"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182410495837697234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R-ue42ypdNI/AAAAAAAAAQE/MrUv6KeacA8/s400/earth+%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%9F+%CE%9A%CE%91%CE%99+%CE%91%CE%95%CE%A1%CE%91%CE%A3+%CE%9F+%CE%BF+%CE%BA++%CE%93%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%96%CE%99%CE%9F%CE%A3+%CE%A0%CE%9B%CE%91%CE%9D%CE%97%CE%A4%CE%97%CE%A3.JPG" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;">Ο κόσμος μας αλλάζει.<br />Ο κόσμος όπως εμείς τον βιώνουμε εν έτη 2008.<br />Νέες εκφράσεις μπήκαν στο λεξιλόγιό, καταστάσεις καινούργιες και μέλλοντα που διαγράφονται με σκοτεινά χρώματα.<br />Ο κόσμος μας σε αναταραχή.<br />Ο πλανήτης μας που συνεχίζει να γυρίζει, ασφυκτιά.<br />Παρ’ όλα αυτά, οι τεχνολογικές μελλοντικές προοπτικές, υπόσχονται ένα μέλλον illustration. Υπόσχονται στην κυριολεξία τα άστρα.<br />Νοοτροπίες χρόνων μεταβάλλονται εκ των καταστάσεων, πρακτικές, ήθη και έθιμα.<br />Η υπερπληροφόρηση δημιουργεί εγκεφαλική συμφόρηση. Στο άλλο άκρο η αποστασιοποίηση. Κάπου ανάμεσα, οι λαοί, προσπαθούν να ισορροπήσουν μέσα σε ένα παρόν που μεταβάλλεται ραγδαία. Φυσικά, έτσι γινόταν πάντα.<br />Το αύριο κατακτούσε το χθές. Το παρόν το έχουμε στα χέρια μας. Το ζούμε, το γνωρίζουμε. Το αύριο, τελεί υπό διαμόρφωση.<br />Το χθές…50 χρόνια πριν, ας το διερευνήσουμε λοιπόν, λίγο…<br />Που βρισκόμασταν μόλις πενήντα χρόνια πίσω.<br /><br /><br /><strong>3/1</strong> Η Ολλανδία εθνικοποίησε τις τράπεζες.<br /><strong>6/1</strong> Ελλάδα. Εκμηδενίστηκε η θνησιμότητα από ελονοσία το 1917.<br /><strong>21/1</strong> Προκηρύσσεται διεθνής διαγωνισμός για την κατασκευή κεντρικού σταθμού τηλεόρασης στην περιοχή Αθηνών.<br /><br /><strong>1/2</strong> Ο πρώτος δορυφόρος των Αμερικανών στο διάστημα. Ο βάρους 8κ περίπου δορυφόρος «Εξπλόρερ» μπήκε σε γήϊνη τροχιά από ένα πύραυλο τύπου Τζούπιτερ-C. Οι Σοβιετικοίερευνητές υπερέχουν, όπως και πρώτα, κατά περίπου 5 έτη στην εξέλιξη των διαστημικών πειραμάτων.<br /><strong>4/2</strong> Την προεδρία της διακομματικής επιτροπής παιδείας ανέλαβε ο συναρχηγός των Φιλελευθέρων Γεωργ. Παπανδρέου.<br /><strong>7/2</strong> Η Ουάσιγκτον ιδρύει τον πρώτο διαστημικό φορέα στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Υπηρεσία Σχεδίων Προηγμένης Έρευνας.<br /><br /><strong>13/3</strong> Απολύονται από το στρατόπεδο Αγ.Ευστρατίου 133 κομμουνιστές.<br /><strong>18/3</strong> Κοιτάσματα ουρανίου βρέθηκαν σε 5 σημεία της Θράκης. Έρευνα και για ύπαρξη πετρελαίου.<br /><strong>27/3</strong> Οι ΗΠΑ αναγγέλουν πρόγραμμα εξερεύνησης του διαστήματος κοντά στο φεγγάρι.<br /><br /><strong>7/4</strong> Θα διοριστούν και γυναίκες δικαστικοί αντιπρόσωποι κατά τις προσεχείς εκλογές.<br /><br /><strong>11/5</strong> Νέα νίκη του Κ.Καραμανλή . Η ΕΡΕ συγκέντρωσε 171 έδρες και η ΕΔΑ για πρώτη φορά κατέλαβε την θέση αξιωματικής Αντιπολίτευσης με 79 έδρες. Η Άνοδος της ΕΔΑ φαίνεται ότι έχει ανησυχήσει μερικούς κύκλους της άκρας δεξιάς αφού ήδη ψιθυρίζεται ότι στο στρατό άρχισαν να κινούνται διάφορες φιλοδικτατορικές ομάδες.<br /><strong>21/5</strong> Αρχίζει στα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά η ναυπήγηση του πρώτου πετρελαιοφόρου, εκτοπίσματος 25.000 τόνων.<br /><br /><strong>10/6</strong> Νέοι τουρκικοί βανδαλισμοί στην Κύπρο και Κων/πολη προκάλεσαν την έντονη διαμαρτυρία της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ και ΟΗΕ.<br /><strong>15/6</strong> Λαμπρά ελληνιστικά ψηφιδωτά ήλθαν στο φως στη γενέτειρα του Μ.Αλεξάνδρου στην Πέλλα.<br /><strong>17/6</strong> Σε επικίνδυνη οξύτητα σχέσεως Ελλάδας – Τουρκίας. Αποσύρθηκαν από το κλιμάκιο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη όλοι οι Έλληνες Αξιωματικοί<br /><br /><strong>7/7</strong> Οι Τούρκοι υποστηρίζουν ότι ο Αβέρωφ πρότεινε τη διχοτόμηση της Κύπρου κατά τη σύσκεψη της 13-1-56. Η Κυβέρνηση διαψεύδει.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>31/7</strong> Ανακαλύφθηκε στην περιοχή Δυρού της Μάνης, από το ζεύγος σπηλαιολόγων Πετροχείλου, μεγάλο λιμναίο σπήλαιο με παλαιολιθικά λείψανα και με 2 μεγάλες λίμνες πόσιμου νερού. Οι ντόπιοι το ονομάζουν «Αλεπότρυπα».</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">....συνεχίζεται....</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-8655062055670024431?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-17231384885398140842008-03-21T15:22:00.007+02:002008-03-24T13:56:39.372+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R-eWlmypdMI/AAAAAAAAAP8/BYAp59JLetw/s1600-h/smoke.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181275469125350594" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R-eWlmypdMI/AAAAAAAAAP8/BYAp59JLetw/s400/smoke.jpg" border="0" /></a><br /><div><div><span style="font-size:130%;">Θολό το τζάμι. Έξω βροχή. Και κρύο.<br />Δεν σου άνοιξα να μπείς.<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">Άφησα την ανάσα μου στο γυαλί και το δάκτυλό μου να ζωγραφίζει.<br />Δεν έφυγες.<br /></span></div></div><div><div><br /></div><div><span style="font-size:130%;">΄Αφησες την ανάσα σου στο γυαλί και το δάκτυλό σου να ζωγραφίζει.<br />Δεν σου άνοιξα να μπείς.<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">Απείραχτο το έχω αυτό το τζάμι.<br />Που και που αφήνω την ανάσα μου πάνω του και διαβάζω τις ζωγραφιές μας.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1723138488539814084?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-77908843161892208972008-03-17T11:33:00.019+02:002008-03-21T12:58:45.350+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R9488jEvPgI/AAAAAAAAAPE/gbxMIH6stiw/s1600-h/the-ship-by-salvador-dali.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178643632427580930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R9488jEvPgI/AAAAAAAAAPE/gbxMIH6stiw/s400/the-ship-by-salvador-dali.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ένα τραγούδι αφιερωμένο στην Ελληνική πραγματικότητα του σήμερα.<br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=1RRY0R0Xgl0&amp;feature=related">Poison</a> από τον <strong><em>Alice Cooper</em></strong><br />Με πολλλλή αγάπη σ’ αυτούς που κτίζουν το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας, με ευαισθησία, ανθρωπιά και προσεκτικό κοινωνικά σχεδιασμό.<br />Τι να λέμε τώρα….<br /></span></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">Aς μείνουμε στους ήχους…δυνατούς.<br /><br /></span></div><br /><br /><br /><div>O πίνακας είναι του <em><strong>Dali.</strong></em></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-7790884316189220897?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-51075278069072747492008-03-04T14:30:00.004+02:002008-03-04T14:38:46.757+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R81BFFcvgII/AAAAAAAAAO0/8e8fObOUX6M/s1600-h/clipimage002sb8.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5173863102536450178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R81BFFcvgII/AAAAAAAAAO0/8e8fObOUX6M/s400/clipimage002sb8.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">Έξω από την πόρτα του κτιρίου, κρυφογελά η Άνοιξη. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Αυτή η πόρτα είναι μια πύλη σε κόσμους χρωμάτων. Μπαίνεις και κολυμπάς σε όλους του τόνους του γκρί, στο χρώμα της σκουριάς, στο βρωμισμένο βιολετί, και στο μπέζ, αυτό που και εκρού το λέμε αλλά είναι κι’ αυτό γκρί, μια που πέρασε ο χρόνος και κόλλησε πάνω του.<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Βγαίνεις και μια ηλιαχτίδα μπλέκεται με τα μαλλιά σου, τα χαϊδεύει απαλά και γλιστρά στα μάτια. Γκρί είναι σήμερα αλλά αυτό το φωτεινό το ασημόγκριζο που κρύβει χίλια αστέρια. Όπως η μπλούζα σου. Ασημίζει. Απόκριες είπες. Ποιος θα δώσει σημασία σε μια σκούρα ασημί μπλούζα πρωϊνιάτικα.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Έβαλες και ένα ρολόϊ με αλυσίδα στο λαιμό, να κοροϊδέψεις τον χρόνο. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Σαν ονειροπαγίδα φαίνεται. Μόνο που αυτή δεν παγιδεύει τους εφιάλτες αλλά τα άλλα, εκείνα τα όμορφα τα φωτεινά και έτσι όπως ταλαντεύεται ανάμεσα στα στήθη, ακουμπά και εκείνο το μέρος της καρδιάς, κι’ αφήνει κι’ από ένα, όνειρο, φωτεινό.<br /></div></span><br /><div><span style="font-size:130%;">Το θέλεις αυτό. Ξύπνησες με την ανάμνηση του πρωϊνού εφιάλτη. Δεν μπορείς να τον αποδικωποιήσεις. Κοιτάχτηκες στον καθρέφτη και είπες «ευτυχώς ήταν όνειρο».<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Την Άνοιξη την βλέπεις πρώτα στα παιδιά. Είναι τα μόνα που χαμογελούν στους δρόμους. Τα μάτια τους ολάνοιχτα στο θαύμα του φωτός. Είναι τα μόνα που έχουν λουλούδια στα ρούχα, στα μαλλιά, στη καρδιά.<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Όλοι θα έπρεπε να κρατάμε μια αγκαλιά λουλούδια, εκεί , στην αριστερή την αγκαλιά, κοντά στην καρδιά μας. Ευωδιαστά. Να μας παρασύρουν.<br />Θα αγοράσεις φρέζες, σε όλα τα χρώματα, αυτά τα άνθη που τόσο αγαπάς. Σε έχω δεί, να σκύβεις το κεφάλι ανάμεσά τους , να παίρνεις όλο το άρωμα και μετά τα μάτια σου να λάμπουν ευτυχισμένα. Να πόσο κοστίζει η ευτυχία, όσο ένα μάτσο φρέζες από την πλανόδια λουλουδού. Αν ήξερε ότι πουλά ευτυχία, θα στα πουλούσε πιο ακριβά. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Μα όχι, δεν θα της το πώ.<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Στο Everest ακούνε kiss.fm Τραγουδάκια όμορφα, χαρούμενα. Απομονώνεσαι από το θόρυβο του κόσμου, από τα κορναρίσματα και τις φωνές. Παίρνεις εικόνες από τον δρόμο, εκφράσεις, κινήσεις κορμιών, τις ντύνεις με την μουσική που ακούς, και χαμογελάς. Είναι το προσωπικό σου videoclip. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Πιάνεις τον ρυθμό πάνω στον κόκκινο πάγκο, με το δίευρο. Δεν παίρνεις ποτέ ρέστα για τον καφέ σου. Παίρνεις όμως πάντα ζεστά χαμόγελα και καλημέρες. Αυτά θέλεις. Τι να τα κάνεις τα 30 λεπτά;<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Χαμογελάς. Ένα τσουλούφι έχει πέσει στο πρόσωπό σου. Αλλά τα αφήνεις εκεί. Σηκώνεις το κεφάλι και κοιτάς ψηλά. Φαντάζεσαι τα κτίρια γύρω , όλο χρώμα, όλο ζωγραφιές, όλο φύση. Έστω κι’ έτσι.<br />Φαντάζεσαι ζευγάρια να φιλιούνται και χαμόγελα να ανθίζουν στα πρόσωπα. Φαντάζεσαι ότι τα ρούχα τους είναι όλο χρώμα, πράσινα, κόκκινα, πορτοκαλιά και ότι η πλατεία της Ομόνοιας είναι ακόμη στρογγυλή. Μέχρι που ακούς το συντριβάνι να συνεχίζει τον τραγουδιστό μονόλογό του.<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Έχεις στο γραφείο σου μια γκραβούρα της Ομόνοιας από τις αρχές του 20ου αιώνα. Άμαξες είχαμε τότε και άλογα και καθαρό αέρα. Τώρα έμειναν μόνο τα περιστέρια. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Τα καλοκαίρια τα βλέπεις σαν γλάρους. Είναι και ένας λευκός. Ιωνάθαν τον λες από το βιβλίο του Μπαχ. Εφηβική παρακαταθήκη. ΄Ομορφη. Όχι ότι έχεις λύσει και πολλά από τότε. Αλλά τέτοια ημέρα αυτά χάνουν τη σημασία τους.<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Μη μπαίνεις πάλι εκεί μέσα, στο γκρί.<br />Πήγαινε μια βόλτα στην Ακρόπολη. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Σε πονά που την βλέπεις έτσι. Σαν ξεδοντιάρα είναι. Αμφιβάλεις ότι θα την ξαναδείς ποτέ ολόκληρη. Πήγαινε όμως, να περπατήσεις εκεί ανάμεσα στις αρχαίες μνήμες, να χαϊδέψεις τα μάρμαρα. Σου αρέσει να χαϊδεύεις το άψυχο. Ναι μου το έχεις πεί, δεν το πιστεύεις αυτό. Όλα έχουν ψυχή για εσένα. Ενέργεια την λές. Σου αρέσει να χαϊδεύεις το παλιό, το παιδεμένο, λές και σου μιλάει.<br />Όλα είναι εδώ μου λές. Χρόνος δεν υπάρχει. «Να, εκεί είμαι παιδί και παρακολουθώ τα μυρμήγκια και τον μόχθο τους, και εκεί, είμαι γριά και κοιτώ τα σύννεφα».<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Μη μπαίνεις σου λέω. Αυτή η ηλιαχτίδα που γλύστρισε πάνω σου, σε κάνει τόσο όμορφη...</span><br /><br />Ο πίνακας είναι του Ιακωβίδη</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-5107527806907274749?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-17300667827559521052008-02-29T13:56:00.014+02:002008-02-29T14:41:07.079+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8f0oHWmBlI/AAAAAAAAAOk/khSCiAgureI/s1600-h/Arkas_Afterlife2.JPG"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5172371667064063570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 298px; CURSOR: hand; HEIGHT: 385px; TEXT-ALIGN: center" height="400" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8f0oHWmBlI/AAAAAAAAAOk/khSCiAgureI/s400/Arkas_Afterlife2.JPG" width="302" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8f0bHWmBkI/AAAAAAAAAOc/4F9fmU7e5vw/s1600-h/Arkas_afterlife3.JPG"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5172371443725764162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8f0bHWmBkI/AAAAAAAAAOc/4F9fmU7e5vw/s400/Arkas_afterlife3.JPG" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8f0HHWmBjI/AAAAAAAAAOU/mim4tZU4FNo/s1600-h/Arkas_afterlife4.JPG"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5172371100128380466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8f0HHWmBjI/AAAAAAAAAOU/mim4tZU4FNo/s400/Arkas_afterlife4.JPG" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8fzsHWmBiI/AAAAAAAAAOM/r8ScMp2imQA/s1600-h/Arkas_afterlife5.JPG"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5172370636271912482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8fzsHWmBiI/AAAAAAAAAOM/r8ScMp2imQA/s400/Arkas_afterlife5.JPG" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;"> </span><br /><div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8fzYXWmBhI/AAAAAAAAAOE/WdTUvC9TQNI/s1600-h/Arkas_afterlife6.JPG"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5172370296969496082" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8fzYXWmBhI/AAAAAAAAAOE/WdTUvC9TQNI/s400/Arkas_afterlife6.JPG" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">.... περί Ανοίξεως και άλλων δαιμονίων ....</span> </span></div><span style="font-size:130%;"><div align="left"> </div><div align="left"></span><span style="color:#ffffff;"></span> </div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1730066782755952105?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-70793576520984287352008-02-27T14:57:00.009+02:002008-02-27T15:14:19.520+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8Vfta4qWHI/AAAAAAAAAN8/H4ConX__gug/s1600-h/DPatelis+accountant.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171644981020612722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8Vfta4qWHI/AAAAAAAAAN8/H4ConX__gug/s400/DPatelis+accountant.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8Vfka4qWGI/AAAAAAAAAN0/B4pI28wodoY/s1600-h/DPatelis+poke.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171644826401790050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8Vfka4qWGI/AAAAAAAAAN0/B4pI28wodoY/s400/DPatelis+poke.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8Vfaa4qWFI/AAAAAAAAANs/7xgqOrv1ybk/s1600-h/DPatelis+icewarrior.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171644654603098194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8Vfaa4qWFI/AAAAAAAAANs/7xgqOrv1ybk/s400/DPatelis+icewarrior.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8VfP64qWEI/AAAAAAAAANk/g61jqU_jOoA/s1600-h/DPatelis+shocksister.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171644474214471746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8VfP64qWEI/AAAAAAAAANk/g61jqU_jOoA/s400/DPatelis+shocksister.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8VfFa4qWDI/AAAAAAAAANc/JcpxDEnCCE0/s1600-h/DPatelis+sirius.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171644293825845298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8VfFa4qWDI/AAAAAAAAANc/JcpxDEnCCE0/s400/DPatelis+sirius.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8VetK4qWCI/AAAAAAAAANU/gwTxlej9CR8/s1600-h/DPatelis+beast.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171643877214017570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8VetK4qWCI/AAAAAAAAANU/gwTxlej9CR8/s400/DPatelis+beast.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8Vef64qWBI/AAAAAAAAANM/NwwE6oJIiA0/s1600-h/DPatelis+dragon.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171643649580750866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8Vef64qWBI/AAAAAAAAANM/NwwE6oJIiA0/s400/DPatelis+dragon.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">Ναι, είναι Έλληνας.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ναι, ζεί και εργάζεται εκτός Ελλάδας.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ναι, είναι καταξιωμένος στον χώρο του.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Όχι, θα μιλήσει ο ίδιος για τον εαυτό του.</span></div><br /><div><a href="http://www.patelisentertainment.ca/bio.htm">http://www.patelisentertainment.ca/bio.htm</a></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">...και θα παρουσιάσει τη δουλειά του...</span></div><br /><div><a href="http://www.patelisentertainment.ca/home.htm">http://www.patelisentertainment.ca/home.htm</a></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">...και το site του...</span></div><br /><div><a href="http://www.creatorx.com/index2.htm">http://www.creatorx.com/index2.htm</a></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ναι, έχω περίεργη διάθεση σήμερα...</span></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-7079357652098428735?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-7458705048675552402008-02-26T13:11:00.009+02:002008-02-26T13:29:08.533+02:00<span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Παίζουμε.</strong> Όλη μας τη ζωή παίζουμε.<br />Η παιγνιοθεραπεία στηρίζεται στη βασική αρχή ότι το παιχνίδι αποτελεί μέσο εκτόνωσης των ψυχικών συγκρούσεων και τρόπο ακίνδυνης ικανοποίησης επιθυμιών, ενώ ταυτόχρονα βοηθά τα παιδιά κυρίως, να κατανοούν τον κόσμο.<br />Τα ενήλικα παιχνίδια βέβαια, είναι πολύπλοκα, επικίνδυνα μερικές φορές, αν θα μπορούσαμε να εξομοιώσουμε στη σκέψη μας , τη ζωή με το παιχνίδι. </span><br /><span style="font-size:130%;">Ο τρόπος και το μέσο είτε είναι συνειδητό είτε όχι αντανακλά τον ψυχισμό μας.<br /><br />Το παιχνίδι αποτελεί ένα εργαλείο προσωπικό, υποσυνείδητο, που μας κρατά σε επαφή με το παιδί που υπάρχει μέσα μας. Δικλείδα ασφαλείας που μας ισορροπεί, εκτονώνοντας έτσι τις γκρίζες ζώνες της καθημερινής μας πρακτικής.<br /><br />Εδώ υπάρχει ένας τόπος δικτυακός που ανακάλυψα , για όσους θελήσουν να διαβάσουν σχετικά με "το παιχνίδι"... </span><a href="http://web.auth.gr/virtualschool/2.1/Praxis/Kotsakosta.html">http://web.auth.gr/virtualschool/2.1/Praxis/Kotsakosta.html</a><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><strong>Και δεν λέμε όχι στα όμορφα παιχνίδια !<br /></strong>Ιδίως όταν προτρέπουν σε ταξίδεμα αγαπημένο, ανάμεσα σε βιβλία .<br />Βιβλία παλιά και νέα, διαβασμένα και αδιάβαστα, άνοιξαν στην σελίδα 123, ξεφυλλίστηκαν, ξαναθυμήθηκαν την ουσία της ύπαρξής τους.<br />Ξαναέλα μου είπαν, εδώ θα είμαστε και θα περιμένουμε.<br /><br />Και δεν λέω ποτέ όχι στις προσκλήσεις όμορφων και αγαπημένων ανθρώπων, όπως η <strong>βασιλική ν.</strong> που με προσκάλεσε. Αρκεί να μπορώ.<br /><br /><strong>Το παιχνίδι έχει τους παρακάτω όρους:</strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><span style="font-size:130%;">1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.<br />2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).<br />3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.<br />4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη). 5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.<br /></span><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Από το <strong>«Οι αόρατες πόλεις»</strong> του <strong>Ίταλο Καλβίνο,</strong> σελίδα 123. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><p><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171245862594697218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 183px; CURSOR: hand; HEIGHT: 233px; TEXT-ALIGN: center" height="233" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R8P0tq4qWAI/AAAAAAAAANE/lwr9LzquBtE/s400/%CE%9F%CE%B9+%CE%B1%CF%8C%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%82+%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%82.jpg" width="191" border="0" /><span style="color:#ffcc99;">……………………<br /><em>Ο κάθε κάτοικος της Ευδοξίας παραβάλλει στην ακίνητη τάξη του χαλιού μια δική του εικόνα της πόλης, μια δική του αγωνία, και ο καθένας μπορεί να βρεί κρυμμένη ανάμεσα στα αραβουργήματα μια απάντηση , την αφήγηση της ζωής του, τις μεταστροφές του πεπρωμένου.</em></span></span><span style="font-size:130%;color:#ffcc99;"><em> </em></span><em><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc99;">Ρώτησαν ένα μαντείο για τη μυστηριώδη αυτή σχέση δύο τόσο διαφορετικών πραγμάτων όπως είναι το χαλί και η πόλη.</span></em><em><span style="font-size:130%;color:#ffcc99;"><br />Ένα από τα δύο πράγματα- ήταν η απάντηση – έχει τη μορφή που οι θεοί έδωσαν στον έναστρο ουρανό και στις τροχιές που ακολουθούν, καθώς γυρίζουν, οι κόσμοι, το άλλο είναι απλώς μια κατά προσέγγιση αντανάκλαση, όπως το κάθε ανθρώπινο έργο.<br /></span></em><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffcc99;">……………………….<br /></span></p></span><p><span style="font-size:130%;">Αγαπημένο και το βιβλίο και ο συγγραφέας. </span></p><p><br /><span style="font-size:130%;">Θα προσκαλέσω λοιπόν και εγώ με την σειρά μου (λαμβάνοντας υπόψη την έκταση που έχει πάρει το παιχνίδι και ήδη ορισμένοι έχουν παίξει) τους <strong>mr.di, ερμία, betty, sadmanivo, helorus</strong> και όσους άλλους τους αρέσει σαν ιδέα.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-745870504867555240?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-28066919311674469562008-02-21T11:38:00.006+02:002008-02-21T13:13:46.071+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R71b664qV_I/AAAAAAAAAM8/K9uznqDuze4/s1600-h/301370040_3362178e7a.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5169389015088650226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R71b664qV_I/AAAAAAAAAM8/K9uznqDuze4/s400/301370040_3362178e7a.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Πανσέληνος απόψε.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Τραγούδια λοιπόν, για αυτή την νύχτα.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Τι άλλο....?</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Luna Tu - Miguel Marengo</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=IKudYpeUK18"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=IKudYpeUK18</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Hijo de la luna - Μontserrat Caballe</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=aon40XWsRwU"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=aon40XWsRwU</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Blue Moon - Billie Holliday</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=zceWcWDaahg"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=zceWcWDaahg</span></a></div><div> </div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Fly me to the moon - Frank Sinatra</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=1rAsoLm1Ges&amp;feature=related"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=1rAsoLm1Ges&amp;feature=related</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Ένα γύρω το φεγγάρι - Γιάννης Χαρούλης "Χειμωνανθός"</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=VnllPdGYTAE"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=VnllPdGYTAE</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Μοίρα μου έγινες - Αντριάνα Μπάμπαλη</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=nLC8OlAAHTs"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=nLC8OlAAHTs</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Ήτανε μια φορά - Νίκος Ξυλούρης</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=SXE4Hj8-w_o"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=SXE4Hj8-w_o</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Ο Άμπλετ της Σελήνης - Χρήστος Θηβαίος</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=Eds_ME_Ww6I"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=Eds_ME_Ww6I</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Θα πιώ απόψε το φεγγάρι - Γιάννης Πουλόπουλος</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=hp1SKGrtEks"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=hp1SKGrtEks</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Αστέρι μου Φεγγάρι μου - Πέτρος Γαϊτάνος</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=-Rr98qxupn4"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=-Rr98qxupn4</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;">ε..δεν βρήκα την Μελίνα... :(</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Full moon.... </span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=qkys0mOSImY"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=qkys0mOSImY</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">και ένα "επί το λαϊκότερον"...</span></div><div><span style="font-size:130%;">Φεγγάρι μου χλωμό - Πασχάλης Τερζής</span></div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=c4y5IIlNJLU"><span style="font-size:130%;">http://www.youtube.com/watch?v=c4y5IIlNJLU</span></a></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-2806691931167446956?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-45215452933638368982008-02-11T14:12:00.000+02:002008-02-11T14:18:03.222+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R7A7364qV-I/AAAAAAAAAM0/oescYMTEhdY/s1600-h/FamilyPortrait_1_Sm.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165694604479715298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R7A7364qV-I/AAAAAAAAAM0/oescYMTEhdY/s400/FamilyPortrait_1_Sm.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;">Γνωρίζω τη μορφή σου χρόνια τώρα.<br />Την είδα να κεντιέται με ρυτίδες και γραμμές.<br />Σκέψεις, θυμούς, χαμόγελα και γέλια.<br />Εσύ κοίταξες για πρώτη φορά μέσα στα μάτια μου, και εγώ στα δικά σου.<br />Με κράτησες απαλά, με μύρισες και δάκρυσες. </span><br /><span style="font-size:130%;">Με υπερηφάνεια με έδειξες στη ζωή. </span><br /><span style="font-size:130%;">Νάτο το παιδί μου το πρώτο, της είπες.<br />Να το προσέχεις, μ’ ακούς?<br />Εκείνη έκλεισε το μάτι, γιατί έτσι πάντα απαντά, συνομωτικά, σιβυλλικά.<br /><br />Μετά ο χρόνος, υδάτινος, ρευστός κύλησε και με έφερε στην ίδια θέση.<br />Ήμουν η πρώτη που κύτταξα μέσα στα μάτια σου, σε κράτησα απαλά σε μύρισα και δάκρυσα. </span><br /><span style="font-size:130%;">Με υπερηφάνεια σε έδειξα στην ζωή.<br />Νάτο το παιδί μου το πρώτο, της είπα.<br />Να το προσέχεις μ΄ακούς?<br />Εκείνη έκλεισε το μάτι, όπως τότε, με τον ίδιο τρόπο.<br /><br />Σώμα από το σώμα σου και σώμα από το σώμα μου. Δεμένες υπάρξεις. </span><br /><span style="font-size:130%;">Μέσα από χρόνους, τρόπους, γεγονότα, κουβέντες, βιώματα, συναισθήματα.<br />Κι’ όμως δεν σε γνωρίζω και εσύ δεν θα με γνωρίσεις.<br />Οι μεγάλοι άγνωστοι της ζωής μας.<br />Οι πιο γνωστοί μας, οι πιο δικοί μας άνθρωποι.<br />Αίμα από το αίμα μας.<br /><br />Άγνωστοι οι γεννήτορές μας, άγνωστοι και εμείς για τα γεννήματά μας.<br />Κλείνεις το μάτι έτσι ?<br />Άγνωστες οι βουλές σου…<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-4521545293363836898?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-14822256102212098332008-02-05T14:43:00.000+02:002008-02-05T15:16:02.510+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6ha2MlUKoI/AAAAAAAAAMs/xzTgV35XHfs/s1600-h/tsoklis.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163476859917445762" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6ha2MlUKoI/AAAAAAAAAMs/xzTgV35XHfs/s400/tsoklis.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;">Η γνωριμία μου με τα έργα του Τσόκλη, έγινε πριν πολλά χρόνια, από την πρώτη στιγμή που έμεινα εκστατική να κυττώ ένα έργο ενός άγνωστου ζωγράφου.</span><br /><span style="font-size:130%;">Λιτό</span><br /><span style="font-size:130%;">Απέριττο</span><br /><span style="font-size:130%;">Φλύαρο όμως μέσα στη σιωπή του.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163476421830781538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6hacslUKmI/AAAAAAAAAMc/OTSQI0NMTIw/s400/TsoklhsK_Prosxedia_3.jpg" border="0" /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Δεν βρίσκω τρόπο να χωρέσω τον Τσόκλη σε λόγια, γιατί έτσι μιλούν μέσα μου τα έργα του. </span><br /><span style="font-size:130%;">Απλά αφήνομαι στην μαγεία του. </span><br /><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></span><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6halMlUKnI/AAAAAAAAAMk/MD8QtAkzU58/s1600-h/tsoklis2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163476567859669618" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6halMlUKnI/AAAAAAAAAMk/MD8QtAkzU58/s400/tsoklis2.jpg" border="0" /></a><br /><br />Αντιγράφω από το site της gallery ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ.<br /><br /><a href="http://www.astrolavos.gr/astrolavos_greek/index.htm">http://www.astrolavos.gr/astrolavos_greek/index.htm</a><br /><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Σε μια σειρά έργων λοιπόν με βάση την απόλυτη κυριαρχία του Χρώματος, ο Κώστας Τσόκλης εκφράζει σκέψεις, ιδέες, εμμονές, του συνειδητού και του υποσυνείδητού του κόσμου, μέσα απ' το χρώμα, τη γραμμή, το σχέδιο, το υλικό, αλλά και την ίδια τη γραφή και έκφραση των ενδότερων προσωπικών του σκέψεων και συναισθημάτων, ξεσκεπάζοντας και αποκαλύπτοντάς μας το εσώτερο είναι του - όχι μόνο ως καλλιτέχνη, αλλά και ως ανθρώπου. </span></div><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Η κατάθεση αυτή ψυχής μεσ' απ' τα λόγια αλλά και τα έργα, δεν είναι σίγουρα εύκολη διαδικασία, ιδιαίτερα για κάποιον που δεν είναι ποιητής αλλά εικαστικός καλλιτέχνης. Ο Κώστας Τσόκλης όμως πάντα τολμάει να πει και να δείξει αυτό που είναι.<br /></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Οι σκέψεις είναι σαν τα δέντρα, οι ρίζες τους ξεκινούν σιγά - σιγά κάτω από το συνειδητό, μέσα απ΄ το υποσυνείδητο έδαφος, για να φτάσουν να ατενίσουν το ουράνιο στερέωμα απλώνοντας το φύλλωμά τους ελεύθερα στον ουρανό. Οι εμμονές πάλι, είναι σαν το Κόκκινο Χρώμα. Έντονες, επίμονες, πάντα εκεί, να ξεχωρίζουν και να κυριαρχούν πάνω από κάθε άλλο χρώμα.<br /></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Ο Τσόκλης, όπως δεν εντάχθηκε ποτέ σε καμία σχολή, έτσι δε θέλει να παραδεχτεί ότι ανήκει αποκλειστικά σε μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή. <span style="color:#ff0000;"><em>«Όσο δηλώνω παρών, έχω την ευθύνη του εκάστοτε σήμερα, όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι.»</em></span>λέει. </span></div><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><br /><br /><div><br /></div><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6haUMlUKlI/AAAAAAAAAMU/0_TFopTEmtw/s1600-h/tsoklis1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163476275801893458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6haUMlUKlI/AAAAAAAAAMU/0_TFopTEmtw/s400/tsoklis1.jpg" border="0" /></a></div><div><br /></div><div align="left">και αφήνω ένα κομμάτι των δικών του λόγων, που αναρτημένα περιτρέχουν ολόκληρο τοίχο, ελεύθερο...</div><div><br /></div><div align="left"></div><div><br /></div><div align="left"></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>"<span style="color:#ff0000;">Είναι πολύς καιρός</span> τώρα</em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>που ενδιαφέρομαι περισσότερο γαι την <span style="color:#ff0000;">αποτυχία</span></em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#ff0000;">παρά για</span> την επιτυχία.</em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>Και <span style="color:#ff0000;">είμαι βέβαιος ότι</span> πολλά</em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#ff0000;">πράγματα</span> που πέρασαν</em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#ff0000;">σαν αποτυχημένα</span>, είχαν</em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#ff0000;">μέσα τους σπόρους </span><span style="color:#000000;">ζωής</span></em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>και μελλοντικής εκμετάλευσης</em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>που <span style="color:#ff0000;">δεν διαθέτουν πια τα</span></em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>"επιτυχημένα" <span style="color:#ff0000;">έργα.</span></em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#ff0000;">Γιατί,</span> επιτυχημένο <span style="color:#ff0000;">θεωρείται</span></em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em><span style="color:#ff0000;">και είναι, εκείνο που κέρδισε την παραδοχή</span>. εκείνο</em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>που <span style="color:#ff0000;">άδειασε ήδη το περιεχόμενό του</span> </em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><em>στην <span style="color:#ff0000;">συνείδηση του θεατή"</span>.</em></span></div><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div><br /></div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6haHMlUKkI/AAAAAAAAAMM/nNjNebqm874/s1600-h/TsoklhsK_Prosxedia_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163476052463594050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6haHMlUKkI/AAAAAAAAAMM/nNjNebqm874/s400/TsoklhsK_Prosxedia_1.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size:130%;">Ο Τσόκλης είναι <span style="color:#ff0000;">κόκκινο ...</span></span></div><div><br /></div><div><a href="http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&amp;f=15260&amp;m=C08&amp;aa=1">http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&amp;f=15260&amp;m=C08&amp;aa=1</a></div><span style="color:#ff0000;"></span><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="color:#ff0000;"></span><br /><div><br />Διάρκεια έκθεσης: από Πέμπτη 10 Ιανουαρίου <strong>έως Σάββατο 9 Φεβρουαρίου.</strong> </div><div>Γκαλερί ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ - <a href="http://www.astrolavos.gr/">http://www.astrolavos.gr/</a></div><div>Διεύθυνση: Δεξαμενή Ξανθίππου 11, Κολωνάκι </div><div>Τηλ: 210 7294342, </div><div>Ώρες λειτουργίας: Τρ-Παρ 10:30-14:00 κ’ 18:00-21:00, Σαβ 10:30-14:30.<br /><br /><br /></div><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1482225610221209833?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-73799730268734047032008-02-01T14:47:00.000+02:002008-02-01T14:55:44.146+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6MWlclUKjI/AAAAAAAAALo/LEog1CuF_io/s1600-h/carmen+by+David+Makin.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161994430480394802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R6MWlclUKjI/AAAAAAAAALo/LEog1CuF_io/s400/carmen+by+David+Makin.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Θέλω την Άνοιξή μου ΤΩΡΑ!</span></div><br /><div></div><br /><div>και θέλω να ακούσω αυτό...</div><br /><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=kE2oSRFbEAQ&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=kE2oSRFbEAQ&amp;feature=related</a></div><div> </div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-7379973026873404703?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-10483550314190378942008-01-29T15:03:00.000+02:002008-01-29T15:30:58.915+02:00<span style="font-size:130%;"><strong>Πως κατακτάς μια κορυφή ;<br /></strong>Μα, με μία φράση. «Εγώ, εκεί θα ανέβω». </span><br /><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160885573003782594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R58mFclUKcI/AAAAAAAAAKw/3eDkgJBouwU/s400/raios_kilimantzaro.jpg" border="0" /></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Η 20χρονη ΄Ολια Κοντογιάννη και ο 18χρονος Γιώργος Ράϊος είναι οι νεώτεροι Έλληνες ορειβάτες που ανέβηκαν στα 6.962 μέτρα.<br />Τόπος : Ακονκάγκουα – Αργεντινή – Ν.Αμερική<br />Προπονητής : Νίκος Μαγγίτσης / η ψυχή τους<br /></span><br /><a href="http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20080128&amp;nid=7298595&amp;sn=&amp;spid=876">http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20080128&amp;nid=7298595&amp;sn=&amp;spid=876</a><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Πως νικάς τον θάνατο ;<br /></strong>Δεν τον νικάς. Απλώς μάχεσαι αξιοπρεπώς.</span><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160886457767045602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R58m48lUKeI/AAAAAAAAALA/kI65w4pQFDs/s400/Medium_367511_0.jpg" border="0" /><br /><span style="font-size:130%;">Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος υπέκυψε εχθές τα ξημερώματα μετά από την μάχη που έδωσε με την αρρώστια που έτρωγε το κορμί του.<br />Τόπος : Ψυχικό, κατοικία Αρχιεπισκόπου<br />Προπονητής : η ψυχή του<br /></span><br /><a href="http://www.tanea.gr/ColumnCategory.aspx?d=20080129&amp;nid=7315851&amp;sn=&amp;spid=876">http://www.tanea.gr/ColumnCategory.aspx?d=20080129&amp;nid=7315851&amp;sn=&amp;spid=876</a><br /><br /></p><p><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Πως νικάς την επιθυμία ;<br /></strong>Δεν θέλεις να την νικήσεις.<br />Αφήνεσαι να νικηθείς έστω και στο παρά-πέντε. </span></p><p><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160883786297387394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R58kdclUKYI/AAAAAAAAAKQ/ZdkhsKbxhGc/s400/6logo_s.jpg" border="0" />Ο Rob Reiner σκηνοθετεί τον Jack Nicholson και τον Morgan Freeman σε μια ενδιαφέρουσα και ανάλαφρη ανάγνωση μιας τραγωδίας που αποδεικνύει ότι δεν είανι ποτέ πολύ αργά να ζήσεις τη ζωή στα άκρα …έως την κορυφή των Ιμαλαϊων.<br />Τόπος : Η ζωή<br />Προπονητής : η ψυχή τους<br /></span><br /><a href="http://news.pathfinder.gr/culture/movies/453156.html">http://news.pathfinder.gr/culture/movies/453156.html</a><br /><br /></p><div><div><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Πως κατακτάς την ψυχική ενότητα ;<br /></strong>Αφήνεις τα κομμάτια της ψυχής σου να γίνουν ένα στους δρόμους της μουσικής.</span></div><div><span style="font-size:130%;"> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160887063357434370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R58ncMlUKgI/AAAAAAAAALQ/w2s6dlf7LK4/s400/%CE%98%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%A3%CE%97%CE%A3+%CE%A0%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%9A%CE%A9%CE%9D%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A5.jpg" border="0" /><br />Ο Διονύσης Σαββόπουλος και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου μας ταξιδεύουν σε στίχους του δεύτερου, από 25 Ιανουαρίου.<br />Τόπος : Polis Theater, Πέτρου Ράλλη 18, τηλ. 210 3476316<br />Προπονητής : η ψυχή τους.<br /><br /></span><a href="http://www.athinorama.gr/articles/default.aspx?i=1633&amp;c=thema">http://www.athinorama.gr/articles/default.aspx?i=1633&amp;c=thema</a><br /><a href="http://www.polistheater.gr/Page.aspx?newsID=77&amp;lang=gr">http://www.polistheater.gr/Page.aspx?newsID=77&amp;lang=gr</a><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><div><span style="font-size:130%;"><em>Δεν μπορείς να κατακτάς χωρίς να κατακτηθείς.</em></span></div><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1048355031419037894?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-44537112631888075332008-01-24T14:36:00.000+02:002008-01-24T14:44:40.216+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R5iGc8lUKXI/AAAAAAAAAKI/lxYGP_gN1rs/s1600-h/nature-10.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159021205010000242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R5iGc8lUKXI/AAAAAAAAAKI/lxYGP_gN1rs/s400/nature-10.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;">Θυμάσαι?<br />Είμασταν παιδιά τότε.<br />Το πρώτο τσιγάρο, σαντρέ άφιλτρο. Ακόμη θυμάμαι τη γεύση του. Στην παιδική χαρά, κούνιες τις λέγαμε, πίσω από τo σχολείο, κάτω από τον Πλάτανο.<br />Τα θυμάσαι τα Πλατάνια ? Πανέμορφα δένδρα. Πλατιά σαν αγκαλιά, και δροσάτα. Ξαπλώναμε στη σκιά του, πάνω στις φτέρες τα απογεύματα και παρακολουθούσαμε τον χορό των βατραχιών στο ρυάκι. Το βουνό πίσω μας , έκρυβε όλους τους πόθους και τα μυστήρια της ζωής. Γι’ αυτά συζητούσαμε τότε. Τόσο σοβαρά. Βλέπεις στην εφηβεία όλα σοβαρά είναι. Δεν είναι όπως τώρα, που μεγαλώσαμε... γελοία.<br /><br />Με είχε πιάσει βήχας, θυμάσαι, βήχας και γέλιο. Μα το περίπτερο εκεί δεν είχε κι’άλλα τσιγάρα. Όλοι αυτά κάπνιζαν και malboro.<br />Αλλά κι’ ο αέρας ήταν διαφορετικός εκεί? Όλο φρεσκάδα και αρώματα. Όχι όπως εδώ, τώρα, που βρωμοκοπά...<br /><br />Όταν κατέβαινε από το βουνό η ομίχλη, γελούσαμε και παίζαμε σα παιδιά. Μα παιδιά είμασταν. Εμείς νομίζαμε ότι είχαμε μεγαλώσει. Βιαζόμασταν βλέπεις. Είχε τόσο ενδιαφέρον η ζωή των μεγάλων. Τόσα μυστήρια να λύσουμε. Τόσο άγνωστο που περίμενε εμάς να το ανακαλύψουμε.<br />Πάρε με ένα τηλέφωνο να σε ρωτήσω. Να σε ρωτήσω τι ανακάλυψες τόσα χρόνια. Να σε ρωτήσω αν τουλάχιστον σε ανακάλυψες.<br /><br />Θυμάσαι που παίζαμε τα φαντάσματα?<br />Ορμούσαμε μέσα από τις ομίχλες και τρομάζαμε ο ένας τον άλλο.<br />Ήταν και εκείνος εκεί, κάποιο καλοκαίρι. Λίγο μεγαλύτερος, όχι πολύ. Για εμάς όμως τότε ήταν ο μεγάλος ξάδελφος.<br />Του είπες γειά? Έφυγε ξέρεις πριν λίγες ημέρες. Την ημέρα που ήρθε σ’ αυτή τη ζωή, εκείνη διάλεξε να φύγει. Στο ίδιο μέρος. Το αγαπημένο. Με τις γνωστές τις μυρωδιές.<br />Μα εκεί ήσουν. Σε είδα. Τι λέω…<br /><br />Θυμάσαι?<br />Τότε που όλοι με ένα σακίδιο στη πλάτη ανεβαίναμε για την κορφή του βουνού. Μας είχε πιαστεί η ανάσα από τον ανήφορο. Στήσαμε και σημαία. Και μετά ξαπλώσαμε κάτω από τα έλατα και η γη μας δέχθηκε απαλή και γεμάτη τραγούδι. Όμορφη μέρα εκείνη. Κάπου έχω κάτι φωτογραφίες. Θα έχουν κιτρινίσει τώρα.<br /><br />Αναρωτιέμαι τι του έλεγε μιάμιση ώρα η γυναίκα του. Τι του ψυθίριζε στο αυτί. Είχε και παύσεις σα να άκουγε. Είχε αργήσει και ο παπάς. Τι να έλεγαν άραγε?<br /><br />Θυμάσαι τότε που κάναμε τσουλήθρα στη πλαγιά με το κοκκινόχωμα? Τι γέλια !!!<br />Γυρίσαμε όλοι μέσα στο χώμα. Παλιό το σπίτι. Δεν είχε ανέσεις.<br />Α!!! έχεις άδικο, το μπάνιο στη σκάφη είναι παρακαταθήκη . Μοναδικό βίωμα. Ήταν υπέροχη ημέρα. Και μετά θυμάσαι, φάγαμε ψωμί ζυμωτό από τον φούρνο δίπλα, ψωμί από κτιστό φούρνο με ξύλα. Και φέτα. Έχεις ξαναφάει τέτοιο ψωμί? Μόνο εκεί γευτήκαμε την γεύση των προγόνων μας...<br /><br />Μα που είσαι?<br />Πάρε με ένα τηλέφωνο να πάμε να πιούμε ένα κρασί να τα πούμε.<br />Σε πεθύμησα αδελφέ μου...<br />Γιατί χανόμαστε έτσι στους κύκλους της ζωής…?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-4453711263188807533?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-3334161096037043132008-01-22T14:56:00.000+02:002008-01-22T15:09:48.256+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R5XoTg3H1jI/AAAAAAAAAKA/5Cq7FDKJr6A/s1600-h/338329126_54b9194f6b.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158284370159064626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R5XoTg3H1jI/AAAAAAAAAKA/5Cq7FDKJr6A/s400/338329126_54b9194f6b.jpg" border="0" /></a> Ο <strong>νους</strong> βολεύεται. Θέλει να γιομώσει μ΄ έργα μεγάλα τη φυλακή του, το κρανίο. Να χαράξει στους τοίχους ρητά ηρωικά, να ζωγραφίσει στις αλυσίδες του φτερούγες ελευτερίας.<br /><br /><br />Η <strong>καρδιά</strong> δε βολεύεται. Χέρια χτυπούν απόξω από τη φυλακή της, φωνές ερωτικές αφουκράζεται στον αγέρα· κι η καρδιά, γιομάτη ελπίδα, αποκρίνεται τινάζοντας τις αλυσίδες· και σε μιαν αστραπή της φαίνεται πως έγιναν οι αλυσίδες φτερούγες.<br /><br /><br />Μα γρήγορα η καρδιά πέφτει πάλι αιματωμένη, έχασε πάλι την ελπίδα και την ξαναπιάνει ο <strong>Μέγας Φόβος.</strong><br /><br /><p><strong></strong></p><br /><br /><p><em><span style="font-size:85%;">ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ - ΑΣΚΗΤΙΚΗ</span></em></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-333416109603704313?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-24640967005115261782008-01-16T13:52:00.000+02:002008-01-16T14:14:23.957+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R43xoQ3H1dI/AAAAAAAAAJQ/yPrq1kEL-IE/s1600-h/Ρόρρης+Μπλε+Αλεξάνδρα+08.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156042822432314834" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R43xoQ3H1dI/AAAAAAAAAJQ/yPrq1kEL-IE/s400/%CE%A1%CF%8C%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%82+%CE%9C%CF%80%CE%BB%CE%B5+%CE%91%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B1+08.jpg" border="0" /></a> <em><strong>Μπλέ Αλεξάνδρα</strong></em> - εκτίθεται<br /><div><div><div><div>(ο πίνακας που θα ήθελα να αγοράσω).<br /><br /><div></div><div></div><div><span style="font-size:130%;"></span> </div><div><span style="font-size:130%;">Κατέβηκα τα σκαλοπάτια της <strong>Αίθουσας Τέχνης Μέδουσα, στη Ξενοκράτους 7 στο Κολωνάκι</strong>.<br />Ημιυπόγειο.<br />Χώρος μικρός. Που πλατύνεται όμως , ξεφεύγει και εισχωρεί στο εργαστήριο του Γιώργου Ρόρρη, μέσα από τους πίνακες του.<br />Γυναίκες.<br />Γυναικεία κορμιά, χωρίς κανένα ίχνος κοινωνικής ένδειξης πάνω τους.<br />Γυναικεία κορμιά γυμνά, τοποθετημένα μέσα σε ένα τραχύ περιβάλλον, με ξεφτισμένους και απροσδιορίστου χρώματος τοίχους, φθαρμένα έπιπλα, παλιά, πατώματα πολυκαιρισμένα.<br />Γυναίκες φθαρτές, απαλές, πλήρως εκτιθέμενες στο βλέμμα , μαλακές, οικείες, τρωτές, ατελείς, ρευστές.<br />Συνομιλούν με τον θεατή, μέσα από τα εκφραστικά μέσα του Ρόρρη, μέσα από την δύναμη του ρεαλιστικού χρωστήρα του.<br />Είναι σαν να σε αγγίζουν, ή να σε αφήνουν να τις αγγίξεις, άνθρωπος με άνθρωπο, έτσι απλά.<br /></div></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156044570484004322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R43zOA3H1eI/AAAAAAAAAJY/1K5YpDWOvNU/s400/%CE%A1%CF%8C%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%82+%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1+26.jpg" border="0" />(αυτοπροσωπογραφία)<br /></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Γεννημένος το 1963 στον Κοσμά Κυνουρίας, μαθητής του Π.Τέτση και τον Γ.Βαλαβανιδη, με προσωπικές διακρίσεις τώρα πιά, χαμογελαστός, απλός, ευγενής, απαλός και αυτός , ανθρώπινος.<br /><br />Τα ανθρώπινα πράγματα είναι μαλακά. Έτσι τουλάχιστον τα έχω μέσα μου.<br />Οι ανθρώπινες γυναίκες είναι μαλακές κι’ ας έχουν σκληρό βλέμμα.<br />Και αυτή, ήταν η δική μου αίσθηση.<br /></span><br />Η ΄Εκθεση διαρκεί έως τις 19 Ιανουαρίου.<br />τηλ. Αίθουσας Τέχνης Μέδουσα : 210 7244552<br /><br /><a href="http://www.medusaartgallery.com/home.html">http://www.medusaartgallery.com/home.html</a></div><br /><div></div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156044806707205618" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R43zbw3H1fI/AAAAAAAAAJg/zHEqo5QwopU/s400/%CE%A1%CF%8C%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%82+116.jpg" border="0" /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156045021455570434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R43zoQ3H1gI/AAAAAAAAAJo/JPrJ1Ylp3vM/s400/%CE%A1%CF%8C%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%82+36.jpg" border="0" /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156045287743542802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R43z3w3H1hI/AAAAAAAAAJw/gcFp1M02aTI/s400/%CE%A1%CF%8C%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%82+tn_145.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div>Ενδεικτικά έργα από παλαιότερες δουλειές του.</div><br /><div></div><div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-2464096700511526178?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-4019896295881612072008-01-10T14:26:00.000+02:002008-01-17T14:52:44.726+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R4YQwQ3H1cI/AAAAAAAAAJI/yuDqkzMufqk/s1600-h/πλοίο.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153825244918044098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R4YQwQ3H1cI/AAAAAAAAAJI/yuDqkzMufqk/s400/%CF%80%CE%BB%CE%BF%CE%AF%CE%BF.bmp" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R4YPLw3H1bI/AAAAAAAAAJA/4wiCE743gJw/s1600-h/πλοίο.bmp"></a><span style="font-size:130%;">Κούρνιασε στην άκρη του βράχου, αγκαλιάζοντας σφιχτά τα γόνατά του.<br />Οι σκέψεις του παράβγαιναν τα σύννεφα σε γρηγοράδα.<br /><em>«Το δένδρο θέλει την ησυχία του, αλλά ο άνεμος δεν το αφήνει»<br /></em>Τον ταλαιπωρούσε αυτή η παλιά κινέζικη παροιμία από τότε που την συνάντησε.<br />…δεν το αφήνει…. μονολόγησε και πέταξε μια πέτρα κάτω στα κύματα που έσκαγαν στα βράχια.<br /><br />Είδε το πλοίο να έρχεται, πριν αυτό να τον δεί.<br />Χρόνια είχε να δεί πλοίο σε εκείνη την ακτή.<br />Κουτρουβαλώντας έτρεξε μαζί με τις πέτρες που τρέχαν κι’αυτές μαζί του, να φτάσει την άμμο, το κυμα.</span></div><div><br /><span style="font-size:130%;">«<em>Έλα</em>» του είπε ο καπετάνιος, και η ματιά του σκάλωσε.<br />«<em>Έλα , μα μόνο με ένα όρο</em>».<br />«<em>Μόνο αν έχεις φόβο στη καρδιά, μόνο αν φοβάσαι</em>.»<br />«<em>Φοβάμαι</em>…» είπε και έκανε ένα βήμα μπροστά.<br /></span><br /><br /><br /></div><div><strong><span style="font-size:130%;">Αφιερωμένο. </span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-401989629588161207?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-66522773821949747292008-01-07T13:25:00.000+02:002008-01-07T13:37:11.420+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R4IOBQ3H1aI/AAAAAAAAAIg/5h87Ut8NEP4/s1600-h/236+o+k.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152696338534094242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R4IOBQ3H1aI/AAAAAAAAAIg/5h87Ut8NEP4/s400/236+o+k.JPG" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"> "Το νερό δεν αντιστέκεται. </span><br /><div><span style="font-size:130%;">Το νερό ρέει.</span></div><div><span style="font-size:130%;">Όταν βυθίζεις το χέρι σου μέσα του, το μόνο που νιώθεις είν' ένα χάδι. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Τ</span><span style="font-size:130%;">ο νερό δεν είναι στέρεος τοίχος και δεν σε σταματάει. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Όμως πηγαίνεις όπου θέλει να πάει και τίποτα στο τέλος δεν μπορεί να του αντισταθεί. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Το νερό είναι υπομονετικό. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Το νερό που στάζει μπορεί να σκάψει ένα βράχο. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να το θυμάσει αυτό. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Να θυμάσαι πως είσαι σε μεγάλο ποσοστό φτιαγμένος από νερό. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Αν δεν μπορείς να υπερνικήσεις ένα εμπόδιο, παράκαμψέ το. </span></div><div><span style="font-size:130%;">Κάνε αυτό που κάνει το νερό."</span></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Απόσπασμα από το "Πηλενοπιάδα" της Μάργκαρετ Άτγουντ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-6652277382194974729?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-90214745294680470792007-12-27T14:06:00.000+02:002007-12-27T14:21:02.260+02:00<div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R3OV9Q3H1YI/AAAAAAAAAIM/aWK5QxwQa0w/s1600-h/Rachael+Leigh+Cook+Sleeping+Beauty+Rachel+Wallpaper.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148623678745335170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R3OV9Q3H1YI/AAAAAAAAAIM/aWK5QxwQa0w/s400/Rachael%2BLeigh%2BCook%2BSleeping%2BBeauty%2BRachel%2BWallpaper.jpg" border="0" /></a><em><span style="font-size:130%;">Θα αφήσω ξεκλείδωτη τη πόρτα. Να μπείς.<br />Τα ψιθυρίσματά σου να με ξυπνήσουν. Nα ‘ρθείς.<br />Με ένα φιλί υπόσχεση να δώσεις. Φωτεινή.<br />Τα δώρα σου αργά να ξετυλίγω. </span><span style="font-size:130%;">Να μείνεις.</span></em></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><em>Να χαμογελάς. </em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em>Να μου χαμογελάς. </em></span></div><div><span style="font-size:130%;"><em>Να τους χαμογελάς…</em></span></div><br /><br /><p><span style="font-size:130%;"><em>ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148625907833361810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 70px; CURSOR: hand; HEIGHT: 78px; TEXT-ALIGN: center" height="88" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R3OX_A3H1ZI/AAAAAAAAAIU/gCggDHUNQHw/s400/disco.gif" width="70" border="0" /></em></p></span><br /><br /><div><br /></div><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-9021474529468047079?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-81102746537643914252007-12-20T14:08:00.001+02:002007-12-20T14:25:46.524+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R2pb1g3H1XI/AAAAAAAAAHs/WD9U5OpK-N4/s1600-h/image7.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146026499136542066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R2pb1g3H1XI/AAAAAAAAAHs/WD9U5OpK-N4/s400/image7.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΜΟΡΑΪΤΙΚΑ<br /></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Χριστούγεννα , Πρωτούγεννα , πρώτη γιορτή του χρόνου, για βγείτε , δείτε ,μάθετε , πως ο Χριστός γεννάται .</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Γεννάται κι αναθρέφεται με μέλι και με γάλα ,το μέλι τρων οι άρχοντες , το γάλα οι αφεντάδες και το μελισσοβότανο να νίβονται οι κυράδες! </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Κυρά ψηλή , κυρά λιγνή , κυρά γαϊτανοφρύδα ,κυρά μου όταν στολίζεσαι να πας στην εκκλησιά σου ,βάνεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι αγκάλη και τον καθάριο αυγερινό τον βάζεις δακτυλίδι . </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Εμείς εδώ δεν ήρθαμε να φάμε και να πιούμε, παρά σας αγαπούσαμε κι ήρθαμε να σας δούμε !</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Δώστε μας και τον κόκορα , δώστε μας και την κότα ! Δώστε μας και πέντ' έξι αυγά , να πάμε σ΄άλλη πόρτα.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-8110274653764391425?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-67979236180429036852007-12-18T13:24:00.000+02:002007-12-18T13:37:46.406+02:00<span style="font-size:130%;">Όσοι από εσάς, εδώ ξεστρατίσετε, μη μείνετε, πατήστε εδώ....</span><br /><br /><a href="http://animusanimus.blogspot.com/2007/12/aris-davarakis-wwwprosopacom.html"><span style="font-size:130%;">http://animusanimus.blogspot.com/2007/12/aris-davarakis-wwwprosopacom.html</span></a><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Είναι αναδημοσίευση από το blog του ΑΡΗ ΔΑΒΑΡΑΚΗ</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Προσωπικά δεν άντεξα να το διαβάσω όλο.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ούτε άντεξα να παρακολουθήσω την αναφορά του θέματος στα κανάλια.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Όχι δεν εθελοτυφλώ.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Απλώς δεν αντέχω πια.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Δεν αντέχω να ακούω, να διαβάζω, να βλέπω, οτιδήποτε που αφορά θηριωδείες σε παιδιά.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Διαβάστε το. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Και την επόμενη φορά που υποψιαστούμε κάτι, έστω μόνο υποψιαστούμε...</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ΝΑ ΜΗΝ ΣΙΩΠΗΣΟΥΜΕ !</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Η σιωπή μας ισοδυναμεί με έγκλημα.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-6797923618042903685?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-41405979733025402842007-12-10T14:31:00.000+02:002007-12-10T14:37:34.612+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R10yQTYnEAI/AAAAAAAAAHU/MrdugO0y_cE/s1600-h/1990+Dragon"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5142321605189767170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R10yQTYnEAI/AAAAAAAAAHU/MrdugO0y_cE/s400/1990+Dragon%27s+Knight.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;">Οι σχέσεις μας είναι σχέσεις εξουσίας.<br />Εάν μάθουμε πώς να είμαστε αντιεξουσιαστές, </span></div><div><span style="font-size:130%;">ίσως τότε απολαύσουμε υγιείς σχέσεις.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-4140597973302540284?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-67672830723712417592007-12-05T14:19:00.000+02:002007-12-05T14:54:31.415+02:00<span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Αόρατη κι’ αν είμαι<br />Υπάρχω πίσω από τις κουρτίνες του κόσμου<br />Στο στερέωμα ύπταμαι<br />Αναπνέω και αφουγκράζομαι<br />Το τίποτα<br />Εισχωρώ μέσα από τις ρωγμές του τοίχου<br />Γίνομαι ένα με τη φωτιά<br />Και πυρπολώ τα όνειρά μου<br />Φεύγω<br />Ανοίγομαι στο άπειρο<br />Και το άπειρο είμαι εγώ<br />Αόρατη<br />Σαν όνειρο καλοκαιριάτικου μεσημεριού<br />Μεσ’ την αχλύ της σκόνης<br />Σηκώνομαι και θεριεύω αγριεμένη<br />Κόκκινη<br />Μια αόρατη κόκκινη<br />Ουρλιάζω<br />Στα βάθη των ωκεανών χορεύοντας<br />Με τις γοργόνες-αδελφές<br />Ουρλιάζοντας χορεύω<br />Τους χορούς του Διονύσου<br />Στα ελάτινα δάση<br />Γελώ<br />Γελώ<br />Γελώ<br />Μ’ αόρατο γέλιο<br />Αόρατη και ορατή ταυτόχρονα<br />Στους χρόνους του κόσμου<br />Ονειρεύομαι<br />Μια ξαστεριά πύρινη και εκωφαντική<br />Υπάρχω εκεί<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5140470001838788594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R1aeOzYnD_I/AAAAAAAAAHM/xes_EgrAwts/s400/MarieTaillefer.jpg" border="0" /><br />Ορατή κι’ αν είμαι<br />Φεύγω<br />Μεσ’ από τα λόγια<br />Και τα χαμόγελα<br />Ξεφεύγω<br />Και περπατώ<br />μέσα στην ασφυξία του πλήθους<br />βαριέμαι<br />φρικτά<br />αυτά που έρπουν<br />αυτά που υπόγεια αναπνέουν<br />αυτά που ψηλά στέκονται<br />σε ξύλινα ποδάρια<br />Ακροβατώ<br />Στη μοίρας το σχοινί δεμένη<br />Με πιρουέτες διασκεδάζω<br />Αυτούς που αόρατοι σκέφτονται<br />Τη μοίρα του κόσμου<br />Του κόσμου μας<br />Σχεδιάζουν ερήμην υμών<br />Αόρατοι γι’ αυτούς<br />Ορατοί για ποιους<br />Ορατή<br />Τρωτή<br />Βατή<br />Με το ήλιο στεφάνι στα μαλλιά μου<br />Γελώ<br />Γελώ<br />Γελώ<br />Μ’ ορατό γέλιο<br />Ορατή και αόρατη ταυτόχρονα<br />Στον κόσμο του χρόνου<br />Ονειρεύομαι<br />Μια ξαστεριά πύρινη και εκωφαντική<br />Υπάρχω εκεί</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-6767283072371241759?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-57083797944735669712007-11-29T11:40:00.000+02:002007-11-29T12:39:03.871+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R06Vq0oGOwI/AAAAAAAAAG8/weAeTahdq1U/s1600-h/carmen+by+Walkuski.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5138208787790183170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R06Vq0oGOwI/AAAAAAAAAG8/weAeTahdq1U/s400/carmen+by+Walkuski.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><span style="font-size:130%;">στη Σεβίλλη το 1820</span><br /><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=jYw_d4isSeY">http://www.youtube.com/watch?v=jYw_d4isSeY</a></div><br /><div></div><div> </div><div><span style="font-size:130%;">Ο έρωτας, τρελλό πουλί<br />που δεν το ημέρεψε κανείς,<br />κι’ άδικα εσύ τον προσκαλείς,<br />αν τον βολεύει ν’ αρνηθεί.<br />Μάταια ικετεύουν ή απειλούν,<br />ο ένας μιλάει, ο άλλος σιωπά,<br />μα κάποιον άλλο προτιμώ,<br />μ΄αρέσει κι’ ας μη μου μιλά,<br />Ο έρωτας, ο έρωτας…<br />ο έρωτας, τσιγγάνων γιός,<br />νόμο δε γνώρισε ποτέ.<br />Δεν μ’ αγαπάς, μα σ΄αγαπώ<br />κι’ αν σ’ αγαπώ να φυλαχτείς.<br />Λες, το πουλί έχεις φυλακίσει,<br />μα αυτό, γοργόφτερο πετά,<br />ο έρωτας πάει, τον περιμένεις,<br />πια δεν ελπίζεις κι’ είναι εδώ.<br />Έρχεται γρήγορα και φεύγει,<br />πετάει κοντά σου και γυρνά.<br />Λες, τον κρατάς, μα σου ξεφεύγει,<br />του ξεφεύγεις , μα σε κρατά!<br /></span><br /><br />Η σκηνή του video από την Carmen κατά Francesco Rosi με τις υπέροχες φωνές των Placido Domingo, και Julia Migenes. </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-5708379794473566971?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-64791026810837129282007-11-23T14:15:00.000+02:002007-11-23T15:07:38.104+02:00<div><div></div><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R0bFNUoGOqI/AAAAAAAAAGM/so_EQGOZuXg/s1600-h/γοργόνα.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5136009257728490146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R0bFNUoGOqI/AAAAAAAAAGM/so_EQGOZuXg/s400/%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B3%CF%8C%CE%BD%CE%B1.JPG" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><div><span style="font-size:130%;">Οι μύθοι και οι θρύλοι , όχι μόνο του ελλαδικού χώρου, βρίθουν από τα μαγευτικά πλάσματα των θαλασσών.<br />Μαγευτικά γιατί δεν ανήκουν στην πραγματικότητά μας, όπως τουλάχιστον τη βιώνουμε και συνήθως χαρακτηρίζονται ως όμορφα πλάσματα, ιδιαίτερα όμορφα πολλές φορές.</span> </div><div><br /><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5136010821096585906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R0bGoUoGOrI/AAAAAAAAAGU/iDUzdDvclIU/s400/%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B3%CF%8C%CE%BD%CE%B13.JPG" border="0" /><br />Όπως μας λέει και ο Νικόλαος Πολίτης στις Παραδόσεις του (τομ.Β΄) οι αμόρφωτοι εκείνοι δεισιδαίμονες κάτοικοι των χωριών, εκείνοι οι απλοϊκοί, που τις νύχτες και τα σούρουπα η φαντασία και ο φόβος παράλλασε ότι προσλάμβαναν οι αισθήσεις, για να εξορκίσουν το κακό το βάφτιζαν όμορφο, καλόγνωμο…<br />Οι θαλασσινοί γυρνούσαν πίσω από τα ταξίδια τους στους ωκεανούς γεμάτοι με ιστορίες που έκαναν όλους να ανατριχιάζουν τα βράδυα γύρω από το αναμμένο τζάκι.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5136011430981941954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R0bHL0oGOsI/AAAAAAAAAGc/JXRpFgkmqHc/s400/%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B3%CF%8C%CE%BD%CE%B14.JPG" border="0" /><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">Τέρατα και πλάσματα περίεργα εικονογραφήθηκαν με λεπτομέρειες στους χάρτες του Μεσαίωνα και σε βιβλία. </span><span style="font-size:130%;"><br /></div></span><br /><br /><div><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5136011873363573458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R0bHlkoGOtI/AAAAAAAAAGk/0tUMzzHHA4Y/s400/%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B3%CF%8C%CE%BD%CE%B15.JPG" border="0" /><br /><br /><div></div><span style="font-size:130%;">Γοργόνα η αδελφή του Μεγαλέξανδρου, γοργόνα η Μέδουσα, γοργόνες και οι Σειρήνες του Οδυσσέα. </span><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br /><div><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5136012620687882978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R0bIREoGOuI/AAAAAAAAAGs/m5VlTFVQiBo/s400/%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B3%CF%8C%CE%BD%CE%B16.JPG" border="0" /></span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Τα απύθμενα βάθη των ωκεανών, ανεξερεύνητα ακόμη, λόγω άλυτων προς το παρόν πρακτικών θεμάτων.</span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5136013041594678002" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/R0bIpkoGOvI/AAAAAAAAAG0/svoKSEFy5Ww/s400/%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B3%CF%8C%CE%BD%CE%B17.JPG" border="0" /></span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Παραμυθάδες και σεναριογράφοι άντλησαν από τον πλούτο των λαϊκών θρύλων και μας έδωσαν ιστορίες περίτεχνες που αφήνουν στη φαντασία μια πόρτα ολάνοιχτη στο αναπάντεχο.</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Άραγε αυτό, μας κλείνει το μάτι ; ή απλώς φωτογραφήθηκε το πλάσμα που έφτιαξε ένας «μάγος» των εφέ για κάποια ταινία του Hollywood και την έστειλαν στο διαδύκτιο για πλάκα? </span><br /><br /><p></p><br /><p>(Έλαβα τις φωτογραφίες με mail. Ξεβράστηκε σε ακτή της Μαλαισίας. Πότε, που ακριβώς δεν αναφερόταν. Ούτε και κάποια άλλη πηγή επιβεβαίωσης) </p><p><strong></strong> </p><p><strong>αντιγράφω από wikipedia</strong> </p><p>Μετά την ήττα του <a title="Ουρανός (μυθολογία)" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29">Ουρανού</a> (και τον επελθόντα <a title="Κατακλυσμός του Δευκαλίωνα" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CF%85%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%94%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD%CE%B1">κατακλυσμό του Δευκαλίωνα</a>), η <a title="Γαία (μυθολογία)" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B1%CE%AF%CE%B1_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29">Γαία</a> έσμιξε και με τον δεύτερο γιο της τον <a title="Ωκεανός (μυθολογία)" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A9%CE%BA%CE%B5%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29">Ωκεανό</a> (ιδεατή αντίληψη της πλημμυρίδας). Τα παιδιά τους είναι οι θεότητες της θάλασσας, των ποταμών, των λιμνών και γενικότερα του υγρού στοιχείου (δηλαδή οι εικόνες του υγρού στοιχείου όπως φάνηκαν μετά την άμπωτη).<br />Παιδιά του Πόντου και της Γαίας ήταν ο <a title="Νηρέας (μυθολογία)" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%B7%CF%81%CE%AD%CE%B1%CF%82_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29">Νηρέας</a>, ο <a class="new" title="Θαύμος" href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%98%CE%B1%CF%8D%CE%BC%CE%BF%CF%82&amp;action=edit">Θαύμος</a>, η <a class="new" title="Ευρυβία" href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%95%CF%85%CF%81%CF%85%CE%B2%CE%AF%CE%B1&amp;action=edit">Ευρυβία</a>, ο <a title="Φόρκυς" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%8C%CF%81%CE%BA%CF%85%CF%82">Φόρκυς</a> και η <a title="Κητώ" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B7%CF%84%CF%8E">Κητώ</a>. Ο Φόρκυς και η Κητώ (αδέρφια) "έσμιξαν" και έφεραν στον κόσμο τις τρεις <a title="Γραίες (μυθολογία)" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B5%CF%82_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29">Γραίες</a>, επίσης τη <a title="Σκύλλα" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%BA%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%B1">Σκύλλα</a> και τη <a title="Χάρυβδη" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%AC%CF%81%CF%85%CE%B2%CE%B4%CE%B7">Χάρυβδη</a>, καθώς και τις τρεις Γοργόνες (<a class="new" title="Σθενώ" href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%A3%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CF%8E&amp;action=edit">Σθενώ</a>, <a class="new" title="Ευρυάλη" href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%95%CF%85%CF%81%CF%85%CE%AC%CE%BB%CE%B7&amp;action=edit">Ευρυάλη</a> και <a title="Μέδουσα" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AD%CE%B4%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1">Μέδουσα</a>).<br />Όλα τα παραπάνω πλάσματα της Ελληνικής μυθολογίας προήλθαν πιθανώς από την πρώτη αντίληψη των μεγάλων γεωφυσικών ανακατατάξεων που συνέβησαν στο γενικότερο ελλαδικό χώρο, πλαισιωμένα άλλοτε με αισθήματα φόβου και άλλοτε ελπίδας, αλλά όμως από αποδεδειγμένη παρατήρηση σε ποιητική έκφραση.<br />Συγκεκριμένα τα ονόματα των Γοργόνων σημαίνουν τα εξής : Σθενώ = δύναμη, Ευρυάλη = μεγάλο άλμα και Μέδουσα ή Γοργώ = άγριο βλέμμα.<br />Λέγεται ότι ήταν Κενταύρισσες, τις οποίες μεταμόρφωσε σε απεχθή τέρατα η <a title="Αθηνά (μυθολογία)" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CE%AC_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29">Αθηνά</a>, εξαιτίας της Μέδουσας. Από τις τρεις μόνο η Γοργώ ήταν θνητή. Συχνά συνδέονται με τις <a title="Σειρήνες" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AE%CE%BD%CE%B5%CF%82">Σειρήνες</a>.<br />Αντιπροσωπεύουν τα άγρια κύμματα της θάλασσας.<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-6479102681083712928?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-19363331715269857232007-11-16T13:14:00.000+02:002007-11-16T13:49:19.492+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/Rz1-WEoGOoI/AAAAAAAAAF8/FM-op2roBuo/s1600-h/ΧΟΥ.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5133398067936377474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/Rz1-WEoGOoI/AAAAAAAAAF8/FM-op2roBuo/s400/%CE%A7%CE%9F%CE%A5.jpg" border="0" /></a> "<span style="font-size:130%;">Ο μοναχικός αετός μέχρι σήμερα δεν έχει εγκαταλείψει την ελπίδα. Κι’ εξακολουθεί να κλωσσάει κοτόπουλα.<br /><br />Δεν θέλεις να γίνεις αητός Ανθρωπάκο. Γιαυτό σε τρώνε τα όρνεα. <strong>Φοβάσαι τους αητούς κι’ έτσι ζεις κοπαδιαστά, και κοπαδιαστά εξολοθρεύεσαι.</strong> Γιατί μερικά από τα κοτόπουλά σου έχουν κλωσσήσει αυγά όρνεων. <strong>Και τα όρνεά σου έχουν γίνει οι Φύρερ σου</strong> ενάντια στους αητούς, τους αητούς που θελήσανε να σε οδηγήσουν σε μακρινότερες, πιο υποσχετικές αποστάσεις. Τα όρνεα σε δίδαξαν να τρώς ψοφίμια και νάσαι ικανοποιημένος με ελάχιστα σπειριά σιτάρι. Σ’ έμαθαν και να ορύεσαι «Ζήτω, ζήτω, Μέγα ΄Όρνεο!» Τώρα λιμοκτονείς και πεθαίνεις κι’ ακόμη φοβάσαι τους αητούς που κλωσσάνε τα κοτόπουλά σου. </span><br /><span style="font-size:130%;"><br />Τάχτισες στην άμμο όλα τούτα Ανθρωπάκο : το σπίτι σου, τη ζωή σου, την κουλτούρα σου και τον πολιτισμό σου, την επιστήμη σου και την τεχνολογία σου, τον έρωτά σου, την αγάπη σου και την εκπαίδευση των παιδιών σου. Δεν το ξέρεις αυτό, δεν θέλεις να το ξέρεις και καρατομείς το μεγάλο άνθρωπο που σου το λέει. Απελπισμένος έρχεσαι και κάνεις τα ίδια ερωτήματα …<br />……………<br />Νομίζεις πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ακόμη και τα πρόστυχα μέσα. Πόσο λάθος κάνεις Ανθρωπάκο! Ο σκοπός βρίσκεται στην πορεία που ακολουθείς για να τον φτάσεις. <strong>Κάθε σημερινό σου βήμα είναι η αυριανή σου ζωή.</strong></span><br /><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">............</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">Απόσπασμα από το <strong>Άκου Ανθρωπάκο</strong> του ΒΙΛΧΕΜ ΡΑΙΧ</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5133398944109705874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/Rz1_JEoGOpI/AAAAAAAAAGE/mUF9Xq-zRA8/s400/%CE%92%CE%99%CE%9B%CE%A7%CE%95%CE%9C+%CE%A1%CE%91%CE%99%CE%A72.jpg" border="0" /><br /><span style="font-size:130%;">Και όχι μόνο για την αυριανή ημέρα.</span><br /><span style="font-size:130%;">Για την κάθε ημέρα της ζωής μας.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">"<strong>απόσπασμα από την εισαγωγή</strong> του αντίτυπου που έχω (εκδ.Πύλη 1972)</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ο ΒΙΛΧΕΜ ΡΑΪΧ λύγισε βιολογικά σε μια αμερικάνικη φυλακή.</span><br /><span style="font-size:130%;">Αιτία της καταδίκης του Ράϊχ σε δίχρονη φυλάκιση ήταν περιφρόνηση προς το δικαστήριο. </span><br /><span style="font-size:130%;">Ο ασυμβίβαστος επιστήμονας και συγγραφέας δε θα δεχθεί να τον δικάσουν άνθρωποι ακατατόπιστοι σε θέμα επιστημονικά, μονάχα σε ισότιμους θα έδινε τέτοια ευκαιρία, τονισε στη διάρκεια της συγκλονιστικής εκείνης δίκης."</span><br />ΜΑΡΙΑ ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΥ-ΖΗΚΑ<br /><br /><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1936333171526985723?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-11952976481141846252007-11-12T13:33:00.000+02:002007-11-12T13:48:09.898+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/Rzg6og8pZvI/AAAAAAAAAFs/YC8j73TD6JA/s1600-h/sleep_of_angels.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5131916243102164722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="273" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/Rzg6og8pZvI/AAAAAAAAAFs/YC8j73TD6JA/s400/sleep_of_angels.jpg" width="338" border="0" /></a><br /><br /><div></div><br /><br /><div><span style="font-size:130%;">Έρχομαι, νυχοπερπατώντας τα βράδυα, να φυλάξω τον ύπνο σου.<br />Να στρώσω μια τούφα από μαλλιά.<br />Να σκύψω και να σε μυρίσω.<br />Κυττώ το δωμάτιο γύρω, μήπως κάποιο όνειρο «κακό» σε παραμονεύει, να πάρω το σπαθί σου, εκείνο το πειρατικό, και να το κόψω στα δύο.<br />Να το τρομάξω και να φύγει.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><br />Στρώνω μια πτυχή του σεντονιού, όμορφα, να μη κρυώνεις.<br />Μου ξεσκεπάζεσαι τις νύχτες, Και έχουν αρχίσει να γίνονται κρύες.<br />Σφαλιστά τα μάτια σου. Ταξιδεύεις σε κόσμους μαγικούς.<br />Πόσο θα ήθελα να μ’ έπαιρνες μαζί σου ! Στις κόκκινες θάλασσες που νικάς όλα τα τέρατα…Κι’ ό ήλιος έχει μάτια και χαμόγελα. Και οι γλάροι μιλάνε και εσύ τους καταλαβαίνεις. </span></div><span style="font-size:130%;"><br /><div><br />Μια ημέρα θα με πάρεις μαζί, να πετάξουμε με τον δράκο σου ψηλά πάνω από τα σύννεφα και να πιούμε αστρόσκονη καιθσμένοι στο φεγγάρι.<br />Γελάς όταν σου μιλώ για τους πλανήτες κι’ ονειρεύεσαι ταξίδια, με μάτια που λάμπουν.<br />Βλέπεις, κάπου εκεί, είναι το μέλλον σου. Έτσι να απλώσεις το χεράκι θα το κρατήσεις στη χούφτα σαν διαμάντι λαμπρό. </div><br /><div><br />Σου φιλώ τα μαλλιά. Τι όμορφα που μυρίζεις. Και το μάγουλο , απαλά, σαν πεταλούδα.<br />Κλείνω την πόρτα πίσω μου και φεύγω.<br />Μα μένω εκεί.<br />Να φυλάω τον ύπνο σου.<br />Είναι το μόνο που μπορώ…</div><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:100%;"></span></div><br /><div></span></div><span style="font-size:100%;">Για το αγόρι μου, που αύριο κλείνει 5 χρόνια ζωής.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1195297648114184625?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-82160239974567444922007-11-09T15:03:00.000+02:002007-11-09T15:10:00.916+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RzRbzw8pZuI/AAAAAAAAAFk/vEHtS4ERFbU/s1600-h/Hugo+Pratt.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130826820352567010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RzRbzw8pZuI/AAAAAAAAAFk/vEHtS4ERFbU/s400/Hugo+Pratt.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Και αφού ξεκίνησα έτσι, ας κλείσει έτσι η εβδομάδα.</span></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Και ναι αγαπώ τα κόμικς. Εμφανές δεν είναι?</span></div><br /><div></div><br /><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=_KE2Jrww_KQ">http://www.youtube.com/watch?v=_KE2Jrww_KQ</a></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;">Σε αγαπάω<br />Δεν σε αγαπάω<br />Δεν σε αγαπάω πια<br />Δεν σε αγαπάω περισσότερο ή λιγότερο απ’ όσο εσύ<br />Απ’ όσο εσύ με αγάπησες<br />Απ’ όσο εσύ ακόμη μ’ αγαπάς<br /><br />Refren (δις)<br />Τα όμορφα κορίτσια δεν είναι όμορφα<br />Τα ζεστά χέρια είναι τόσο κρύα<br />Όλα τα ρολόγια μένουν σταματημένα<br />Το γέλιο δεν είναι πιά υγιές και σύντομα…<br /><br />Σε ψάχνω πίσω από το φως<br />Που είσαι, Που είσαι,<br />Τόσο μόνος δεν θέλω να είμαι<br />Που είσαι ? Που είσαι ?<br /><br />Αποκοιμιέμαι με ένα μαχαίρι.<br />Που είσαι? Που είσαι?<br /></span><br />Υ.Γ. Η μετάφραση των στίχων έγινε από φίλη.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-8216023997456744492?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-12147912424341185042007-11-08T09:27:00.000+02:002007-11-12T11:40:25.831+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RzLEDA8pZtI/AAAAAAAAAFc/sCB1KZPS2JU/s1600-h/dyingangel7qd.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130378481601439442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="261" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RzLEDA8pZtI/AAAAAAAAAFc/sCB1KZPS2JU/s400/dyingangel7qd.jpg" width="338" border="0" /></a> <span style="font-family:verdana;font-size:130%;">Στο χαρίζω...</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">Για την Κάρμεν</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">Για τους έρωτές σου</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">Για το πάλεμά σου</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">Για τη μυστήρια ψυχή σου</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">Για Καλημέρα !!!!<br /></span><br /><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=lZBBujg6LLA">http://www.youtube.com/watch?v=lZBBujg6LLA</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-1214791242434118504?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-85802006756279213922007-11-06T12:50:00.000+02:002007-11-06T13:31:09.885+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RzBHTJULYJI/AAAAAAAAAFM/tYTU2eYYVN0/s1600-h/07++0++k.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129678369818632338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RzBHTJULYJI/AAAAAAAAAFM/tYTU2eYYVN0/s400/07++0++k.JPG" border="0" /></a> Όχι, δεν είναι δικό μου.<br />Με κάποιον τρόπο όμως είναι.<br />Όχι δεν το έγραψα εγώ... και λίγο σημασία έχει αυτό...<br />Το έγραψε η <strong>βασιλική ν</strong>. <a href="http://animusanimus.blogspot.com/">http://animusanimus.blogspot.com/</a><br />Δεν θα μπορούσε να το γράψει κανένας άλλος.<br />Υποκλίνομαι στην ψυχή της !<br /><br />Και θέλω τώρα να ακούσω αυτό <a href="http://www.youtube.com/watch?v=77ey1aWDnyY">http://www.youtube.com/watch?v=77ey1aWDnyY</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-8580200675627921392?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-76457415205843661022007-11-05T10:47:00.000+02:002007-11-05T11:03:48.209+02:00<strong>Stirb nich vor mir</strong><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=MqMDHuJG8Eg">http://www.youtube.com/watch?v=MqMDHuJG8Eg</a><br /><br /><br /><br />Ένα αγαπημένο μουσικό κομμάτι.<br /><br />Να ξεκινήσει με ήχους και εικόνες η εβδομάδα.<br /><br /><br /><br />(η άγνοια προφανής...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-7645741520584366102?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-31239201891769242692007-10-31T13:55:00.000+02:002007-10-31T14:05:36.385+02:00<span style="font-family:verdana;"></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RyhtupULYII/AAAAAAAAAFE/74apSqL059o/s1600-h/9PEOPLE.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127468823893205122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RyhtupULYII/AAAAAAAAAFE/74apSqL059o/s400/9PEOPLE.JPG" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">Όλων τα μάτια</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">δεν βλέπουν με τον ίδιο τρόπο</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ούτε το ίδιο πράγμα...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-3123920189176924269?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-53581819513524860552007-10-22T13:44:00.001+03:002007-10-22T14:16:24.379+03:00Δύο βιβλία, ερωτευμένα κατά κάποιο τρόπο.<br />Ιδωμένα ως ζωντανοί οργανισμοί ίσως…αφού το ένα, είναι στην ουσία αφιερωμένο στο άλλο.<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124110644590498802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/Rxx_e4idU_I/AAAAAAAAAEo/Q3DBnYkYr9c/s400/%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%A4%CE%99%CE%9D%CE%9F+%CE%A3%CE%A0%CE%99%CE%A4%CE%99.jpg" border="0" /><br /><br /><strong>ΤΟ ΧΑΡΤΙΝΟ ΣΠΙΤΙ</strong><br /><br />Κάρλος Μαρία Ντομίνγκες<br /><br />εκδ. Πατάκης<br /><br />(οπισθόφυλλο )<br /><br /><br /><p align="justify"><strong>Τα βιβλία είναι επικίνδυνα. Αλλάζουν το πεπρωμένο των ανθρώπων</strong>. Αυτό διαπιστώνει η πανεπιστημιακή κοινότητα του Κέιμπριτζ όταν η διακεκριμένη καθηγήτρια της Λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας, Μπλούμα Λέννον βρίσκει άδοξο τέλος από χτύπημα διερχόμενου αυτοκίνητου την ώρα που διασχίζει μια διασταύρωση του Σόχο, βυθισμένη στην ανάγνωση ενός ποιήματος της Έμιλυ Ντίκινσον.Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο διάδοχός της στην έδρα και πρώην εραστής της παραλαμβάνει ένα δέμα για κείνην από την Ουρουγουάη, που περιέχει ένα αντίτυπο της Γραμμής σκιάς του Τζόζεφ Κόνραντ, με μια παράξενη αφιέρωση και ίχνη τσιμέντου στο εξώφυλλο. (από το οπισθόφυλλο)</p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124111842886374402" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 175px; CURSOR: hand; HEIGHT: 262px; TEXT-ALIGN: center" height="215" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RxyAkoidVAI/AAAAAAAAAEw/aoUihQCWnYU/s400/%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%9C%CE%9C%CE%97+%CE%A3%CE%9A%CE%99%CE%91%CE%A3.jpg" width="151" border="0" /><br /><br /><p align="justify"><strong>Η ΓΡΑΜΜΗ ΣΚΙΑΣ</strong></p><p align="justify">Τζόζεφ Κόνραντ</p><p align="justify">εκδ. ΙΝΔΙΚΤΟΣ</p><p align="justify">(οπισθόφυλλο)<br /></p><br /><p align="justify">Η βαρύσκιωτη αυτή ιστορία δεν είναι μιά ιστορία φαντασμάτων, κι ας τη στοιχειώνουν τόσα πολλά. Είναι μια ιστορία κοινών ανθρώπων, συνηθισμένων, μικρών, που αποδεικνύονται μεγάλοι την ώρα της κρίσης. Υπάρχει ένα ανάλαφρο παιχνίδι που διασχίζει τούτο τον ζόφο, δοσμένο με άπειρη χάρη, <strong>το παιχνίδι ανάμεσα στο οικείο και το αλλότριο, ανάμεσα στο πεζό και στο θαυμαστό, στο ανεξήγητο και στη λογική του εξήγηση, στη βούληση και στη μοίρα.</strong> </p><br /><p align="justify">Ο Κόνραντ , στη γραμμή σκιάς λέει ότι : <strong>«Ο κόσμος των ζώντων, όπως είναι, περιέχει ήδη αρκετά θαύματα και μυστήρια· θαύματα και μυστήρια που ενεργούν πάνω στα αισθήματα και τη διάνοιά μας με τρόπους τόσο ανεξήγητους, που θα είχαμε κάθε λόγο να θεωρούμε τη ζωή μια μαγική κατάσταση».<br /></strong>Και ο Ντομίνγκες συμπληρώνει <strong>«Η βιβλιοθήκη είναι μια πύλη στο χρόνο»,</strong> λέει, επαναλαμβάνοντας τη ρήση του Μπόρχες, τονίζοντας ότι <strong>«βιβλίο που δεν βρίσκεται είναι βιβλίο που δεν υπάρχει»</strong>, τοποθετώντας κάθε βιβλίο στη θέση που του αρμόζει, αποφεύγοντας να βάλει δίπλα δίπλα δύο μαλωμένους συγγραφείς.</p><br /><p align="justify">Άραγε τα βιβλία έχουν τη δική τους μοίρα ; Τα επιλέγουμε ως αναγνώστες ή μας επιλέγουν ; Εμπλέκεται η δική τους μοίρα με τη δική μας ; Ki’ αν θεωρήσουμε ότι κάθε βιβλίο είναι ζωντανός οργανισμός, πόσο βάσιμη τελικά μπορεί να γίνει η πεποίθηση πως δημιουργώντας μια βιβλιοθήκη δημιουργούμε και μια ζωή.<br />Μονομανία, εμμονή ; Αυτό το μικρό « κάτι » που πολλοί έχουμε , κρατώντας το κρυμμένο και ανομολόγητο.<br />Το άρωμα του « φρέσκου » βιβλίου, που κανενός χέρι δεν έχει γυρίσει ακόμη τις σελίδες του.<br />Το χάϊδεμα του εξώφυλλου, απαλό, μετάξινο γεμάτο προσμονή.<br />Ένα πρώτο ξεφύλλισμα , αργό.<br />Και μετά , σαν βουτιά σε βάθη απύθμενα, η σταδιακή ένωση των δύο εγκεφάλων, των δύο ψυχολογιών – του αναγνώστη και του συγγραφέα – η ανταλλαγή, η εισχώρηση.<br /><br /><strong>«Γαμάω το κάθε βιβλίο κι’ αν δεν αφήσω σημάδι δεν υπάρχει οργασμός»</strong> λέει ο Ντομίνγκες και εγώ, τελειώνοντας την υπογράμμιση της φράσης, χαμογελώ , ξεφυλλίζοντας ότι έχω ήδη διαβάσει, υπογραμμισμένο, με τσεκαρισμένες σελίδες, με σημειώσεις δίπλα, με ίχνη φθοράς από τα δικά μου χέρια.<br /><br />Βέβαια ο Ντομίνγκες προειδοποιεί <strong>«πως μπορεί μεν τα βιβλία να αλλάζουν το πεπρωμένο των ανθρώπων, αλλά ο τρόπος με τον οποίο το κάνουν, όπως αποδεικνύεται σε αυτήν τη φανταστική αλληγορία, δεν είναι πάντα ο αναμενόμενος».</strong><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-5358181951352486055?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-65252486115743494702007-10-16T14:07:00.000+03:002007-10-16T14:20:31.975+03:00<em></em><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RxSbu4idU-I/AAAAAAAAAEg/Ts-WJ23O7OM/s1600-h/brom.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5121889905980298210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RxSbu4idU-I/AAAAAAAAAEg/Ts-WJ23O7OM/s400/brom.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Ποια είσαι τελικά? Τι είσαι ?<br /><br /><br />Που πήγαν τα χαμόγελα, οι αγκαλιές και οι γλυκές διαθέσεις ?<br />Όλο δόντια και νύχια περιφέρεσαι !<br /><br />Φόρεσες πανοπλία με αγκάθια και η αγκαλιά σου ματώνει.<br /><br />Δηλητήριο άλειψες στο άκρη του δόρατος και κτυπάς τυφλωμένη από οργή ακατανόητη.<br />Έτσι ήσουν πάντα ? Δεν το είδα ?<br />Ποια από τις δύο τυφλώθηκε τελικά? Εγώ που δεν είδα, ή εσύ που δεν βλέπεις.<br /><br />Δεν θυμάσαι….?<br />Άγρια η ψυχή σου ξεστράτισε σε σκοτεινά μονοπάτια.<br />Θειάφι, η ανάσα σου .<br />Ή περιβλήθηκες το φως?<br />Έτσι παραπλανητικά να περιφέρεις την ύπαρξή σου , και να την κρύβεις ίσως, πίσω από γλυκά του κουταλιού και όμορφες μελωδίες.<br />Δυσωδία , τελικά, αναδύθηκε !<br /><br />Οι μελωδίες πνίγηκαν από ήχους χαώδεις που το αυτί δεν αντέχει να ακούει.<br />Καταρρέουν οι αισθήσεις και τα συναισθήματα.<br />Η αισθητική του κόσμου σου παντρεύτηκε το αντί…<br />Το έβαλε μπροστάρη και περιπλανιέται , σε μονοπάτια του μυαλού που παραμονεύουν δράκοι στις σκιές και δαιμονικά πλάσματα.<br />Δικαίωμά σου να μη θέλεις να δείς.<br /><strong>Φίλη ?</strong> μην την ξαναπείς αυτή τη λέξη!!! Το στόμα σου βρωμάει…<br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">η εικόνα δημιουργία του BROM</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-6525248611574349470?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-38846020643574172702007-10-15T14:34:00.000+03:002007-10-15T14:51:05.607+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RxNRgYidU7I/AAAAAAAAAEA/9Trr9kLS-iQ/s1600-h/ΤΟ+ΣΜΗΝΟΣ.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5121526818035028914" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RxNRgYidU7I/AAAAAAAAAEA/9Trr9kLS-iQ/s400/%CE%A4%CE%9F+%CE%A3%CE%9C%CE%97%CE%9D%CE%9F%CE%A3.bmp" border="0" /></a> <div align="justify"><span style="font-size:130%;">Ένα ανάγνωσμα για το περιβάλλον του ΦΡΑΝΚ ΣΕΤΣΙΝΓ</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">"Αιωρείται το συγκλονιστικό ερώτημα : για όσα κατά καιρούς παραπονούμαστε και δηλώνουμε έκπληκτοι από την καταστροφική τους μανία (πυρκαγιές, πλημμύρες, καύσωνες, άνοδος της θερμοκρασίας), μήπως έχουμε κι' εμείς το μερίδιο ευθύνης μας για τη γέννησή τους ?</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Αφού, μεταξύ των λίγων πραγμάτων για τα οποία μπρούμε να είμαστε σίγουροι στη ζωή είανι και αυτό : <strong><em>η φύση πάντοτε ανταποδίδει τα χτυπήματα..."</em></strong></span></div><div align="justify"><strong><em><span style="font-size:130%;"></span></em></strong> </div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">από το άρθρο στην Ελευθεροτυπία </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">του ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ που θα το βρείτε ολόκληρο </span><a href="http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=34744168">http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=34744168</a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RxNQb4idU6I/AAAAAAAAAD4/85eLzZDy17s/s1600-h/ΤΟ+ΣΜΗΝΟΣ.bmp"></a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-3884602064357417270?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-87022196356024105542007-10-12T13:20:00.000+03:002007-10-12T14:26:54.332+03:00<strong></strong><a href="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/Rw9ZhIidU5I/AAAAAAAAADw/cfl46nL7BKQ/s1600-h/95294596595694595094995ao2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5120409727106110354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/Rw9ZhIidU5I/AAAAAAAAADw/cfl46nL7BKQ/s400/95294596595694595094995ao2.jpg" border="0" /></a><br /><div>Μόλις περάσει το ποτάμι, μόλις διαβεί το πέρασμα, ο άνθρωπος βρίσκει ξαφνικά μπροστά του την πόλη της <strong>Μοριάνας</strong>, με τις διαφανείς στο φως του ήλιου αλαβάστρινες πύλες της, τις κοραλλένιες κολόνες που στηρίζουν αετώματα από σερπεντίτη, τις σαν ενυδρεία γυάλινες βίλες στις οποίες κολυμπάνε οι σκιές των χορευτριών με τα ασημένια λέπια κάτω από πολυέλαιους σε σχήμα μέδουσας. </div><br /><div></div><br /><div>Αν αυτό δεν είναι το πρώτο του ταξίδι, ο άνθρωπος <em>ξέρει ήδη ότι οι πόλεις σαν κι' αυτή έχουν το αντίθετό τους:</em> αρκεί να διατρέξει κανείς ένα ημικύκλιο και θα δεί μπροστά του την κρυφή όψη της Μοριάνας, μια έκταση γεμάτη σκουριασμένες λαμαρίνες, στουβαλόπανα, σανίδες φορτωμένες καρφιά, σωλήνες μαυρισμένους από καπνιά, σωρούς από τσίγκινα κουτάκια, ψευδότοιχους με ξεθωριασμένες επιγραφές, κουφάρια από ξεχαρβαλωμένες ψάθινες καρέκλες, σκοινιά που χρησιμεύουν μόνο για να κρεμαστεί κανείς από ένα σάπιο δοκάρι.</div><br /><div></div><br /><div>Από τη μια μεριά ως την άλλη η πόλη μοιάζει να συνεχίζει την προοπτική της πολλαπλασιάζοντας το ρεπερτόριο των εικόνων της : κι' όμως δεν έχει πάχος, αποτελείται μονάχα από μια ίσια και μια ανάποδη πλευρά, σαν ένα φύλλο χαρτιού με μια φιγούρα από εδώ και μια από εκεί, <em>που δεν μπορούν να χωριστούν ούτε να κοιτάξουν η μια την άλλη.</em></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:85%;">ΙΤΑΛΟ ΚΑΛΒΙΝΟ</span></div><div><span style="font-size:85%;">οι αόρατες πόλεις</span></div><div><span style="font-size:85%;">εκδ.Καστανιώτη</span></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-8702219635602410554?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-77991889513797325792007-10-09T14:28:00.000+03:002007-10-09T14:33:19.749+03:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/Rwtl9YidU3I/AAAAAAAAADY/FAsdooiIyKw/s1600-h/Jodorowsky+diosamante.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119297506670105458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/Rwtl9YidU3I/AAAAAAAAADY/FAsdooiIyKw/s400/Jodorowsky+diosamante.jpg" border="0" /></a> Αγαπητό ημερολόγιο!<br />Ήταν μια κοινή ημέρα και η σημερινή !<br />Αποφάσισα να σχεδιάσω ορισμένα στιγμιότυπα , για να θυμάμαι.<br />Τώρα πια έφτασα στην Royaume de Sarabba !!!<br /><br />Ελπίζω να με αποζημιώσει...</div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="left"><span style="font-size:85%;">Jodorowsky "Diosamante"<br /></span><br /></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-7799188951379732579?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4746232372980602073.post-53423155778181455642007-10-08T23:50:00.000+03:002007-10-08T13:53:13.556+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RwoLPoidUxI/AAAAAAAAACg/5fcSS8FMPcE/s1600-h/Paperblanks.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118916289667879698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_krFkvMu_Ajg/RwoLPoidUxI/AAAAAAAAACg/5fcSS8FMPcE/s320/Paperblanks.jpg" border="0" /></a> <strong>Περιγραφή :<br /></strong>Φυτό με βλαστούς, φύλλα και άνθη ποικιλόχρωμα. Ύψος και μέγεθος ποικίλουν ανάλογα με το βαθμό φροντίδας και λίπανσης.<br />Είδος πασίγνωστο, όπου καλλιεργείται σε αυλές, μπαλκόνια, και κήπους.<br />Μπορούμε να το έχουμε πάντα φρέσκο σε μια γλάστρα ή να το ξεράνουμε και να το φυλάξουμε σε ένα βάζο.<br />Η χρήση του είναι εξωτερική και εσωτερική.<br /><br /><strong>Τα μυστικά του:<br /></strong>Αναπτύσσεται εξ’ ίσου καλά σε έντονο ή λιγοστό φως.<br />Αγαπά το δροσερό έδαφος γι’ αυτό πρέπει να ποτίζεται συχνά,, ειδάλλως μαραίνεται αρκετά εύκολα.<br />Έχει ανεπτυγμένο ριζικό σύστημα και ως εκ τούτου καλύτερα θα είναι να το φυτέψουμε σε βαθιά γλάστρα.<br />Μετά το πέραν του έτους συλλέγουμε φύλλα, άνθη και βλαστούς, τα αποξηραίνουμε και τα φυλάμε σε ένα βάζο σε σκιερό περιβάλλον.<br />Το άρωμά του αυξάνει και βελτιώνεται με το πέρασμα του χρόνου.<br /><br /><strong>Εξωτερική :<br /></strong>Βοηθά στην αντισηψία των τραυμάτων.<br /><br /><strong>Εσωτερική :<br /></strong>Ανακούφιση προσφέρει το αφέψημα από τα φύλλα του, τόνωση του οργανισμού, αποβολή τοξινών, βοηθά τη μνήμη .<br />Συνίσταται στις περιπτώσεις πνευματικής κατάπτωσης και άγχους. Χαρίζει πνευματική διαύγεια και τονώνει τα νεύρα.<br /><br /><strong>Προσοχή :<br /></strong>Η κατάχρηση της εσωτερικής χρήσης μπορεί να προκαλέσει δυσάρεστες καταστάσεις, όπως αϋπνίες, κεφαλαλγίες, αύξηση των καρδιακών παλμών.<br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4746232372980602073-5342315577818145564?l=agnostinisos.blogspot.com' alt='' /></div>mrs Smithhttp://www.blogger.com/profile/01664632154836774749noreply@blogger.com4