Προσωπική εμπειρία

" Νιώθω υποχρέωση να μεταφέρω την εμπειρία μου σε σένα, γιατί έτσι πιστεύω πως ίσως προλάβω αυτό που η αστυνομία να μην καταφέρει.

Λαμβάνω τηλεφώνημα από άγνωστο κύριο.

Συστήνεται σαν ασφαλιστής της EUROLIFE με στόχο να προωθήσει ένα καινούργιο πρόγραμμα κάλυψης. Eπιβεβαιώνει το όνομα μου το οποίο είχε ήδη στην διάθεση του και ζητά πλήρη στοιχεία όπως διεύθυνση, τηλ στο σπίτι κτλ.

Στο σύνολο των ερωτήσεων ένοιωσα πως επαναλάμβανε ερωτήματα του τύπου εάν είμαι παντρεμένη, εάν έχω οικογένεια κτλ.

O αριθμός απ’όπου με καλούσε μου κίνησε την περιέργεια συν τοις άλλοις και τον ρωτάω αμέσως να μου αποκαλύψει το όνομα του. Αμέσως σαστίζει και μου έδωσε, όπως και κατάλαβα, ψευδή στοιχεία.

Συνεχίζω πως δεν με ενδιαφέρει, κλείνω το τηλ, παίρνω αμέσως στην EUROLIFE όπου και διαπιστώνω πως εκτός του ότι δεν υπήρχε κάποιος με το όνομα που μου έδωσε τέτοιες ενημερώσεις πελατών δεν γίνονται από την εταιρία.

Εκλαμβάνοντας όλο το σκηνικό ως ανησυχητικό τηλεφώνησα πίσω όπου και το σήκωσε ο ίδιος. Του είπα να μην τολμήσει να με ξαναενοχλήσει και πως θα καταγγελθεί.

Συνεχίζοντας την δουλειά στο γραφείο, μπαίνει ένας κύριος με την πρόφαση πως έψαχνε μια κοπέλα της οποίας το όνομα μου ήταν άγνωστο. Τον παρέπεμψα στο reception όπου και έπρεπε ευθύς εξαρχής να αποταθεί πριν εισέλθει σε οποιοδήποτε γραφείο.

Αφού έφυγε, ρώτησα την receptionist αν κάποιος πήγε και ζήτησε αυτή την κοπέλα και η απάντηση που πήρα είναι πως ζήτησε εμένα ονομαστικά!! Τότε πάγωσα .
Αυτός εμένα έψαχνε.

Ενημέρωσα την ασφάλεια και έμαθα πως υπήρξαν και άλλες περιπτώσεις παρόμοιες. Όλο το βράδυ ήμουν πολύ αναστατωμένη. Ο τύπος είχε την διεύθυνση στο σπίτι , τα τηλ μου , ήξερε που δουλεύω, σε ποιο γραφείο εργάζομαι... τα πάντα!!

18/02/2008 "

Το παραπάνω κείμενο δεν αφορά προσωπική εμπειρία μου. Το έλαβα με meil και δεν γνωρίζω περί της ταυτότητας του ατόμου, ούτε περί της συνέχειας ή μη του περιστατικού . Η εμφάνισή και η ροή του μου δημιούργησε την εντύπωση ότι γράφηκε γρήγορα και δεν έτυχε δεύτερης ματιάς.

Ορισμένα σημεία τα έκρινα ως περίεργα.

π.χ. Το αυτονόητο : Εάν κάποιος θέλει να απειλήσει ή να μάθει στοιχεία για κάποιον άλλο φροντίζει να μην εμφανίζεται ο αριθμός του τηλεφώνου του. Ε, αυτό το κρίνω χαζό.

Και εκείνη με την σειρά της, έχει την άκρη του νήματος για να μάθει πληροφορίες για το άτομό του...

Δεν αμφισβητώ το περιστατικό. Δεν έχω κάποιο λόγο. Το άτομο που το έγραψε ξεκαθαρίζει την θέση του στην αρχή γράφοντας : "Αυτό το e-mail δεν είναι εδώ για σκοπιμότητα. Είναι εδώ για να σας προειδοποιήσει".

Αναρωτιέμαι πως και εάν συνεχίστηκε αυτή η ιστορία.

Στο κείμενο εκτός από την μετατροπή των κεφαλαίων σε πεζά και τη διόρθωση των αναγραμματισμών δεν υπάρχει καμία επέμβαση από εμένα.

Τα σχόλια...δικά σας :)

Η φωτογραφία είναι από εδώ : http://inphotos.org/tag/in-photos/

Εχθροί εξ αίματος

ΛΕΠΤΟ ΕΝΤΕΡΟ : Δηλαδή μιλάμε για ολοκληρωτική καταστροφή !
ΔΕΞΙ ΝΕΦΡΟ : Το χειρότερο βέβαια είναι ο Εγκέφαλος. Φαίνεται να έχει χτυπήσει πολύ άσχημα και μάλλον βρίσκεται σε κώμα. Οπότε καταλαβαίνεις…είμαστε μόνοι μας.
ΛΕΠΤΟ ΕΝΤΕΡΟ : Θεέ μου, τι θα κάνουμε ?
ΔΕΞΙ ΝΕΦΡΟ : Ψυχραιμία! Με τον πανικό δεν βγαίνει τίποτα.
ΠΑΧΥ ΕΝΤΕΡΟ : Αυτό του λέω κι εγώ. Πρέπει να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας.
ΛΕΠΤΟ ΕΝΤΕΡΟ: Εσύ δεν κρατάς την ψυχραιμία σου. Απλώς τα γράφεις όλα στ’ αρχίδια σου…(Προς το Νεφρό) Αλήθεια, αυτά τι κάνουν ?
ΔΕΞΙ ΝΕΦΡΟ : Θα πρέπει να είναι εντάξει. Μίλησα με τον Προστάτη και μου είπε ότι κάτω δεν είχανε ζημιές…. Το ζήτημα είναι ότι δεν έχουμε μπεί ακόμα χειρουργείο και έχουμε παντού αιμορραγίες. Τώρα που ερχόμουν βουτήχτηκα μέχρι το λαιμό στο αίμα. Ίσως γι’ αυτό να αργούν και οι άλλοι.
…………………………..
(Ακούγεται ηλεκτρονικός βόμβος και μια γαλάζια δέσμη σαρώνει τη σκηνή)
ΠΑΧΥ ΕΝΤΕΡΟ : Τι είναι αυτό?
ΔΕΞΙ ΝΕΦΡΟ : (Κοιτάζοντας ψηλά) χαμογελάστε, μας βγάζουν αξονική.

Από τον «κόκορα» με τα ψυχολογικά αδιέξοδά του και το απόλυτα κενό γουρούνι έως «η ζωή μετά» και τα «πειραματόζωα» , έχουν κυλήσει χρόνια παρέα με τα κομικς του Αρκα. Χιούμορ που με χειρουργική ακρίβεια παρατηρεί και καταγράφει τα δικά μας χάλια. Αλήθειες , δύσκολες κάποιες φορές, σε συσκευασία γέλιου. Ήρωες χάρτινοι, αντιήρωες αγαπητοί, που μας κλείνουν το μάτι χαμογελαστά με την υπόνοια της ερώτησης «εσύ πιστεύεις ότι διαφέρεις?»

Όλα κυλούσαν φυσιολογικά, μέχρι που μια ιδέα τον δυσκόλεψε. Δεν μπορούσε να την κάνει κόμικς. Έτσι την έκανε θεατρικό έργο, σουρεαλιστικό με σφιχτοδεμένους διαλόγους και έντονη σκηνική παρουσία.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε διακριτικά στις προθήκες των βιβλιοπωλείων το 2007. Το αναπόφευκτο ήταν να του το ζητήσουν ώστε να ανέβει στη σκηνή. Το ευχάριστο είναι ότι τελικά δέχθηκε…
Στην πρεμιέρα στις 8 Οκτωβρίου (εάν η ημερομηνία αλλάξει) στο Θέατρο του Νέου Κόσμου θα εντρυφήσουμε στις θεωρίες συνομωσίας και τις ίντριγκες των «Εχθροί εξ αίματος», ένα απολαυστικό κοινωνικό σχόλιο δια χειρός Αρκά.

Μετά από ένα ατύχημα ο Εγκέφαλος πέφτει σε κώμα. Τα υπόλοιπα ζωτικά όργανα, χτυπημένα κι αυτά και χωρίς ηγεσία, ορίζουν μια συνάντηση για να εκτιμήσουν την κατάσταση. Στη συνάντηση έρχονται πρώτα το Παχύ και το Λεπτό Έντερο και αρχίζουν να συζητούν για το επεισόδιο, διαφωνώντας έντονα.Μέσα από αντεγκλήσεις, αντιπαραθέσεις και ξεκαρδιστικούς διαλόγους θα αρχίσει να αποκαλύπτεται μια άλλη πλευρά των πραγμάτων. Αθέατες πτυχές και κρυμμένα μυστικά θα βγουν στην επιφάνεια οδηγώντας την πλοκή σε ένα ευρηματικό φινάλε. (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Παντελής Δεντάκης, Λαέρτης Μαλκότσης και Ανδρέας Κωνσταντίνου τα έντερα και το νεφρό στο «Εχθροί εξ αίματος» του Αρκά.

Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος , ο καλλιτεχνικός διευθυντής και ψυχή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου επιχειρεί την σκηνοθεσία.

Ε, μα και ο Αρκάς που ανεβάζετε φέτος δεν είναι η gourmet διάσταση των ελληνικών κόμικς; Μα δεν είναι; (γελάει) Ο Αρκάς μού αρέσει από τα μικράτα μου. Μου αρέσει πολύ το μαύρο χιούμορ του. Κάνω κι εγώ πολύ μαύρο χιούμορ στη ζωή μου, σε σημείο που τρομάζω καμιά φορά. Αποφάσισα λοιπόν να ανεβάσω το «Εχθροί εξ αίματος» γιατί ήθελα πολύ να κάνω κωμωδία φέτος. Το έργο δεν είναι κόμικ. Ο Αρκάς διατηρεί το χιούμορ του αλλά έχει γράψει ένα κανονικό θεατρικό έργο –εικονογραφημένο με έντερα βέβαια–, που μάλιστα έχει πουλήσει πάνω από 30.000 αντίτυπα, αριθμός σπάνιος για θεατρικό κείμενο.

Πρωταγωνιστούν έντερα και όχι κανονικοί ανθρώπινοι χαρακτήρες; Ακριβώς. Στο πρώτο του θεατρικό έργο ο Αρκάς, αντί για πρόσωπα, έχει το Παχύ και το Λεπτό Εντερο να συνομιλούν με το δεξί Νεφρό έπειτα από ένα τρακάρισμα. Στο νοσοκομείο κι ενώ ο οργανισμός βρίσκεται σε κώμα και τα ευγενή όργανα δίνουν τη μάχη της ζωής, το Παχύ και το Λεπτό Εντερο, δυο άσπονδοι φίλοι, προσπαθούν να εκτιμήσουν την κατάσταση, από την οποία εξαρτάται άμεσα και η δική τους επιβίωση. Οι θεωρίες συνωμοσίας δίνουν και παίρνουν, όπως και τα σατανικά σχέδια εκδίκησης, πάνω απ’ όλα όμως πλανιέται η μεγάλη απειλή ότι το τέλος μπορεί να μην είναι και μακριά. Γιατί ο μεγάλος αρχηγός, ο Εγκέφαλος, είναι αλκοολικός κι έχει βαρέσει διάλυση.
(αναδημοσίευση τμήματος συνέντευξης του κ.Θεοδωρόπουλου από την κ.Μπλάτσου Ιωάννα στον Ελεύθερο Τύπο, Σάββατο, 13.09.08)

Θέατρο του Νέου Κόσμου, Αντισθένους 7 & Θαρύπου, ΦΙΞ,τηλ. 210-9212900

8/10/08: Πάνω Χώρος, «Εχθροί εξ αίματος» του Αρκά. Σκηνοθ.: Β. Θεοδωρόπουλος. Παίζουν: Π. Δεντάκης, Λ. Μαλκότσης, Α.Κωνσταντίνου.

Ανακάλυψε το ζώο που κρύβεις μέσα σου http://www.arkas.gr/index.php/gr/10

Και λίγο από το χιούμορ του ΑΡΚΑ ...

http://www.youtube.com/watch?v=xBBTMtCMNNI&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=9AlgkfIfw-Y&NR=1

Το αίμα του Δράκου

Θυμάσαι ?
Ήσουν μικρούλης τότε, πώς να θυμάσαι. Ο κόσμος σου ήταν γεμάτος από ήρωες. Έζωνες και εσύ τα σπαθιά σου και πολεμούσες με τους δράκους. Αυτοί που έβγαζαν φωτιά από το στόμα ήταν οι αγαπημένοι σου. Οι πιο τρομακτικοί. Με αυτούς τα έβαζες και τους νικούσες όλους.

Θυμάσαι, τότε που έπαιρνα και εγώ το σπαθί και σε ακολουθούσα στους δρόμους του μυαλού σου? Ποτέ δεν μας σταμάτησαν τα μαγεμένα δάση. Ούτε η σκοτεινιά. Ήμασταν ατρόμητοι τότε.

Θυμάσαι το κάστρο? Εκείνο με τον γίγαντα. Ήταν δύσκολη μάχη. Την κερδίσαμε όμως και είχαμε γελάσει. Πόσο είχαμε γελάσει !

Μετά ήπιαμε παγωμένη βυσσινάδα. Ήταν Αύγουστος θυμάσαι? Έτρεχε η βυσσινάδα πάνω στα ρούχα, αλλά δεν μας ένοιαζε. Εμείς είχαμε σκοτώσει τον γίγαντα και όλους τους δράκους και όλα τα θεριά.
Ήμασταν ατρόμητοι τότε.

Σε είχα πάρει από το χέρι, θυμάσαι ? Που έτρεχε το αίμα από τα γόνατά σου. Είχαμε δύσκολη μάχη εκείνη την ημέρα. Και μάτωσες.
Μην φοβάσαι σου είπα. Περνάει.

Δεν σου μίλησα για τον πόνο. Ούτε για την ουλή.

Τι νόημα θα είχε? Θα τα μάθαινες μόνος σου.

Εγώ δεν ήθελα να κλαίς . Ούτε να πονάς ήθελα. Αλλά δεν μπορούσα να κάνω και πολλά πράγματα . Σε χάϊδευα και σου μιλούσα ψιθυριστά. Όλο μια λέξη. Περνάει.

Από τότε έδωσες πολλές μάχες . Κάθε ουλή και μία ιστορία αμίλητη.

Οι κόσμοι σου άλλαξαν στο κύλισμα του χρόνου. Το σπαθί το έθαψες στον κήπο. Φύτεψες και μια τριανταφυλλιά. Ποτέ δεν κόψαμε ούτε ένα τριαντάφυλλο από αυτήν. Ματώνανε τα δάκτυλα από τα αγκάθια.

Την λατρεύω μου είπες μια ημέρα. Μόνο που φοβήθηκα το βλέμμα σου. Δεν σου το είπα. Τώρα πιά δεν έχει σημασία. Δεν μιλάμε πιά για τριαντάφυλλα, ούτε για δράκους. Στην ουσία, σπάνια μιλάμε πιά.
Ξέρεις , αυτά τα λόγια, τα άλλα, που δένουν τις ψυχές.

Θυμάσαι την ημέρα που μου έδειξες ένα φιαλίδιο?.
Έχει το αίμα του μέσα, μου είπες.
Σε κοίταξα.
Ναι. Έχει το αίμα του δράκου.

Φοβάμαι να σε ρωτήσω. Φοβάμαι μη μου πεις ότι σου είπα ψέματα.

Ξέρεις, ψέματα σου είχα πεί.

Δεν περνάει.

Ακούω Χ Ray Dog

http://www.youtube.com/watch?v=eaFM0aH3QJo&feature=related

Ζωγράφος ο BORIS

Παρενθετικά

Τα πρωτοβρόχια με βρήκαν στη Λίμνη Ευβοίας.

Τυλίχθηκε όλο το τοπίο σε αποχρώσεις του γκρί και γκριζογάλανου . Μόνο το κόκκινο και το φούξια της μπουκαμβίλιας επέμενε πανηγυρικά να θυμίζει… «Το καλοκαίρι είναι ακόμη εδώ!»

Και είναι.
Κι’ ας άλλαξαν οι λίστες από το «τι θα πάρουμε μαζί μας» σε «δουλειές Σεπτεμβρίου». Κι’ ας τελείωσαν οι περιβόητες διακοπές. Η τσάντα της θάλασσας φορτωμένη με μαγιώ , πετσέτες , αντιηλιακά και νεροπίστολα μου κλείνει το μάτι.

Και η mrs Smith?
Τι έκανε όλο αυτό τον καιρό αυτή η mrs?
Θα σας πω....

Με άφησε δηλαδή να μιλήσω έτσι για μια φορά. Βλέπετε , αυτή γράφει, όχι εγώ. Εγώ, αυτήν την εποχή προσπαθώ να φτιάξω το παιδικό δωμάτιο του γιού μου.

Η mrs smith όμως, είναι μια άλλη ιστορία. Μια ημέρα θα μου την διηγηθεί. Προς το παρόν χαμογελά μόνο όταν τη ρωτώ.

Δεν την πολυσυμπαθώ. Το ξέρει αλλά δεν την νοιάζει. Το μόνο που θέλει είναι να την αφήνω ήσυχη να γράφει ότι θέλει. Αλλά εγώ την εκδικούμαι. Δεν την αφήνω. Μπορώ ακόμη να το κάνω, αν και δεν ξέρω για πόσο ακόμη...

Αυτό το καλοκαίρι λοιπόν, το ευχαριστήθηκα.

Την πήγα – γιατί όπως καταλαβαίνετε δεν μπορεί να πάει πουθενά μόνη, όχι ότι ήθελα να είναι μαζί μου…- την πήγα λοιπόν σε μια περιοχή όπου δεν είχε πρόσβαση σε κανένα πληκτρολόγιο, σε καμία οθόνη. Σύνδεση μηδέν. Απούσα.

Απολάμβανα το στερητικό της σύνδρομο ενώ έκανα βουτιές στη θάλασσα.

Αυτή, φωτογράφιζε και σκεφτόταν αναρτήσεις.

Μα πόσο χαιρόμουν να την βλέπω έτσι! Μέχρι και το γέλιο της έχασε. Είχε μόνιμα ένα απλανές βλέμμα ενώ εγώ απολάμβανα οτιδήποτε παρέμπεπε σε μεζέ έστω και εάν έκανα ακροβατικά με το πιρούνι στο χέρι.

Το καλύτερο ήταν όταν με απορροφούσε η ομορφιά της φύσης , τα χρώματα και οι ήχοι της χωρίς να σκέφτομαι τίποτα. Αυτό το κενό δεν το άντεχε. Άρπαζε την φωτογραφική μηχανή και εξαφανιζόταν. Μετά επέμενε να μου δείχνει τις σαχλαμάρες που είχε αποτυπώσει.

Για μερικές ημέρες την ανάγκασα να διαβάσει ένα ανούσιο βιβλίο που μου είχαν δανείσει. Αυτό ούτε εγώ το ευχαριστήθηκα. Απορώ γιατί η Νάσιουτζικ πουλάει. Έβαλε και ένα πιασάρικο τίτλο στο ιλουστρασιόν εξώφυλλο … «Μύκονος μπλουζ» και γέμισε τις σελίδες με χαζομάρες. Άποψη και των δυό μας αυτή. Εκεί μόνο συμφωνήσαμε !

Το χειρότερό της ήταν το βράδυ. Όταν έκλεινα τα μάτια. Τότε της αρέσει να έρχεται και να με βασανίζει. Ήμουν όμως τόσο κουρασμένη από τον ήλιο και τη θάλασσα, τις βόλτες και τα παιχνίδια που της ξέφευγα. Ίππευα τα όνειρά μου και εκείνα σπλαχνικά με πήγαιναν σε τόπους μαγικούς, όλο χρώματα.
Τι έκανε εκείνη τις ώρες αυτές , δεν γνωρίζω. Κάθε πρωϊνό την ξανάβρισκα μέσα στα νεύρα, σκυθρωπή ενώ εγώ απολάμβανα το πρωϊνό μου και απανωτούς καφέδες.

Μια ημέρα περάσαμε έξω από ένα internet café.
Τι απόλαυση μου πρόσφερε !!!! Έλαμψαν τα μάτια της, με ικέτευε, μου έταζε…

Λίγο, μου έλεγε, μια ματιά μόνο… να δω τι κάνουν. Εγώ, όμως ήπια τον καφέ μου παρέα με τις βάρκες και τους γλάρους.

Τώρα επέστρεψε. Και εγώ φυσικά.

Μόλις βρέθηκε μπροστά στο «ρημάδι».... πάτησε το κουμπί…

Υ.Γ.Καλό Φθινόπωρο να έχουμε...και μην ακούσω τίποτα ακόμη για Χειμώνες.

Από Νοέμβρη αυτά :))))

Ιρεκούσσα

….Εισήλθαμε κατόπιν πορείας ολονυκτίου εις το Αρχιπέλαγος με κατεύθυνσιν νότιον νοτιοανατολικήν, πλέοντες εις απόστασιν ασφαλείας λεύγας δύο εκ Μαλβασίας, κτήσεως Ενετικής, και τω παρόντι φιλικώς διακειμένης προς ημάς.
Αναζητώντες μετά του κατεπάνω την ακριβήν θέσιν της νήσου Ιρεκούσσης επί του χάρτου όστις είχεν περιέλθη εις ημάς τη ευεγερσία του σεβασμιωτάτου καρδιναλίου Βησσαρίωνος, ότε διατελούσε ο παμμακάριστος εν ζωή, ηκροάσθημεν φωνήν εκ του καταστρώματος καλούσα ίνα εξέλθωμεν πάραυτα προς παρατήρησιν φαινομένου τινός.
Βία εξελθώντες μεθ’ άπαντος του πληρώματος εξεπλάγημεν ορόμενοι εν μέσω νυκτός φώτα τρία ιπτάμενα εν τω ουρανώ. Η νυξ ήτο ασέληνος διάστικτος δε αστέρων, οίτινες κεκάλυπτον τον ουράνιον θόλον ως αδάμαντες απαστράπτοντες. Τα φώτα εκινούντο αργώς εν μέσω των αστέρων, το εν χρώματος πορφυρού, το δεύτερον ερυθρού, το τρίτον δε ωχρού.
Οι μαρινάριοι ονομάζουσιν το μυστήριον φώτα του Αγίου Ηλία, παρομοιάζοντες τούτον μετά του πυρίνου άρματος μεθ’ ού ο προφήτης ανελήφθη εν τοις ουρανοίς. Εις εμέ ενεφάνησαν μάλλον ως πνεύματα αγγέλων, οίτινες κατελθόντες ευσπλαχνικώς προς βοήθειαν ημών εκ του θείου θρόνου του Κυρίου, κατεδείκνυον την θαλασσίαν οδόν προς την νήσον του προορισμού ημών.
Αι διαταγαί του άρχοντός μου ρηταί όπως έλθω εις επαφήν με κύριον της νήσου, Λαόνικον Καντζήν, και αποσπάσω υπ’ αυτού βιβλίον του θεοπνεύστου διδασκάλου του, του Φιλοσόφου, φέρον τον τίτλον «Ατλαντίς», επιστρέψω δε τούτο το ταχύτερον δυνατόν εις Φιρέντζε.
Ωσεί αγγέλων πύριναι ρομφαίαι τα φωτεινά σημεία διέγραψον εν τω ουρανώ την υπόσχεσίν των ότι η μυστική αποστολή μου, καίτοι επικίνδυνος τω φόβω Αλγερινών τε και Βερβέρων, μεθ’ ευλογίας του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού και της ημετέρας Εκκλησίας, θέλει στεφή από επιτυχίαν….


(Απόσπασμα από το χρονικό του Ερνέστο Μαλιπιέρο,
Ειδικού απεσταλμένου του Λορέντζο του Μεγαλοπρεπή
στο Αιγαίο, εν έτει 1474.)

Έτσι εισάγει τον αναγνώστη ο Γιώργος Ζαρκαδάκης στο μυθιστόρημά του «Αρχιπελάγους Πολιτεία» (εκδόσεις Κέδρος)

και κάπως έτσι...θα σας ευχηθώ

καλό καλοκαίρι

μέχρι τα πρωτοβρόχια να έρθουν...

Αρχιπελάγους πολιτεία

Το Βυζάντιο είχε πέσει όταν ένα ξεχασμένο αιγαιοπελαγίτικο νησί δεχόταν την επίσκεψη δύο επίσημων απεσταλμένων από την Φλωρεντία των Μεδίκων.
Σκοπός της μυστικής αποστολής τους ήταν να συναντήσουν ένα μαθητή του Πλήθωνα του Γεμιστού και να του αποσπάσουν ένα πολύτιμο βιβλίο.
Πεντακόσια χρόνια αργότερα, μια ομάδα Αμερικανών αρχαιολόγων, μία βιολόγος που μελετά ένα παράξενο είδος σαύρας, ένας ελληνο-αυστραλός πολυεκατομμυριούχος κι ένας τέως προγραμματιστής υπολογιστών θα βρεθούν στο ίδιο νησί για να πάρουν μέρος σε μία φρενιτιώδη μάχη ανάμεσα στον ιδεαλισμό και την απάτη.

Γνωρίστε την πραγματική ιστορία πίσω από την ανακάλυψη της Αμερικής, εξερευνήστε το θρύλο της Ενετικής Δημοκρατίας και των Ναϊτών Ιπποτών, και συζητήστε με τον Πλάτωνα περί της ουσίας του κόσμου.
Η γνώση και ο έρωτας παντρεύονται στην καρδιά του Αιγαίου με φόντο το χρόνο, για να συνδέσουν το χθές με το σήμερα και να μας οδηγήσουν όλους σε μια νέα εποχή.
(από το οπισθόφυλλο)





Ο Γιώργος Ζαρκαδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964.
Σπούδασε Μηχανικός Εφαρμοσμένης Κυβερνητικής στο Λονδίνο όπου απέκτησε το διδακτορικό τίτλο από την έρευνα του στην Τεχνητή Νοημοσύνη γιά την Ιατρική. Έχει εργαστεί ως ερευνητής και σύμβουλος στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στη NASA και σε διάφορες επιχειρήσεις.

Έχει δημοσιεύσει ταξιδιωτικά και φωτογραφικά άρθρα σε διάφορα περιοδικά, καθώς και επιστημονικά άρθρα σε διεθνή περιοδικά και στον ημερήσιο ελληνικό Τύπο.
Δημιούργησε την ελληνική έκδοση του περιοδικού FOCUS το 2000 και το διεύθυνε έως το 2006.
Έγραψε την σειρά εκλαϊκευσης της επιστήμης ΕΥΡΗΚΑ με παρουσιαστή τον Α.Καφεντζόπουλο.
Οργάνωσε τα πρώτα ΚΑΦΕΝΕΙΑ Της ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ στην Ελλάδα.
Είναι Διευθυντής των εκδόσεων ΑΒΓΟ ειδικής σειράς επιστημονικού ενδιαφέροντος των εκδόσεων Ωκεανίδα. http://www.avgobooks.com/
Και αυτά είναι μόνο ένα τμήμα των δραστηριοτήτων του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Τα Μυστικά των Χωρών Χωρίς
Ανατολικόν Τέλος
Αρχιπελάγους Πολιτεία
Γιαννης Παπαϊωάννου (βιογραφία)
Η μέρα που η Αμερική εξαφανίστηκε
Το Κοάν της ημέρας (ποίηση)
Το μυστήριο του νού (Φυσικές επιστήμες)
‘Y’ (θεατρικό 2005)
Το Πέρασμα

Συμμετέχει στο «Υπόγειες ιστορίες» 16 συγγραφείς-27 σταθμοί:
Ιστορίες στο μετρό - Athens Voice books.

Η ιστοσελίδα του είναι http://www.zarkadakis.com/
και το blog του http://irekoussa.blogspot.com/

Ήχοι...

Enigma Sadeness

Rain Forest Sounds

Come Monna Lisa

H εξερεύνηση (λέει...αυτός....όχι εγώ) ενός ξένου πολιτισμού ή μιας αντίθετης κουλτούρας θα μπορούσε να σου προσφέρει την απελευθέρωση και τη φώτιση που χρειάζεσαι.

μπλα

μπλα

μπλα

μπλα

(και καταλήγει...αυτός...)

Αποτέλεσμα : Είτε στη Ρώμη είτε στα Ιμαλάϊα δεν υπάρχει τρόπος να αποφύγεις τον εαυτό σου.

Τι θέλω και διαβάζω το ωροσκόπιό μου???

Αφού τα ξέρω.

Άλλον περιμένω να μου τα πεί?

Όμως μπορώ να του κλείσω την πόρτα ...για λίγο...κατάμουτρα (πολύ μου αρέσει αυτή η λέξη) και να κάνω την μουσική πλοίο μου, ή βαρκούλα, ή σχεδία.

Ταξιδεύουμε με πολλούς τρόπους...

Comme Monna Lisa - Mango

http://www.youtube.com/watch?v=dvXuPb6Okas&feature=related

Io così sai, non ti ho vista mai

splendida come tu adesso sei

cosa c'è?

Quale luce lì nel fondo palpita

saperlo io vorrei

Come mai la tua serenità

è indecifrabile come la verità

ma chi c'è?

Dietro quel sorriso enigmatico

capir di più vorrei…

Dimmelo

Monna Lisa sai

Monna Lisa non dirmelo mai

ho paura che ne soffrirei troppo

chiunque sia non è

chi può mettersi mai fra di noi

fa che sia per te un sogno di troppo

libera tu sei

libera se vuoi

ma se tu vorrai

potrai dimenticarlo

Sembra che tu sia al di là di noi

un'isola persa nel mare ormai

dove sei?

Lontana sembri quasi irraggiungibile

capir di più vorrei

Dimmelo

Monna Lisa sai

Monna Lisa non dirmelo mai

ho paura che ne soffrirei troppo

chiunque sia non è

chi può mettersi mai fra di noi

fa che sia per te un sogno di troppo

libera tu sei

libera se vuoi

ma se tu vorrai

potrai dimenticarlo

O πίνακας είναι του/της YIN XIN

Όλα είναι εντάξει

Μια φορά και ένα καιρό, τα πολύ παλιά τα χρόνια, ζούσε ένα παιδί μέσα σε ένα δάσος.
Ήταν όμορφο το μικρό του σπίτι . Πέτρινο. Είχε και ένα τζάκι. Είχε και μια μάνα. Ήσυχη ζωή, λιτή. Λιγοστά όλα, εκτός απ’ την αγάπη.

Όλα τα αγαπούσε.
Την τσίχλα που φώλιαζε στο πεύκο δίπλα στο σπίτι.
Τα βατράχια που έπαιζαν στο ρέμα.
Τον ήχο από τα κουκουνάρια που έσκαγαν.
Την σαύρα που φώλιαζε πάνω στο ξύλινο δοκάρι.
Μα πάνω απ’ όλα την μάνα.
Την μάνα του, που τον χόρταινε σε φιλιά και σε χαμόγελα.

Μια μέρα σταμάτησε μιαν άμαξα έξω από την πόρτα. Τα άλογα είχαν χρυσαφένια χάμουρα. Κι’ η άμαξα κατακόκκινη με χρυσά φύλλα στολισμένη.
Με σώμα και μάτια ολάνοικτα άνοιξε την πόρτα.
Πίσω η μάνα.

Ήταν ωραία η κυρά που αντίκρυζε. Τέτοια ομορφιά δεν είχε ξαναδεί στη ζωή του.
-Ήρθα, είπε. Ήρθα γι’ αυτό που μου ‘ταξες.
-Ήρθες νωρίς, είπε η μάνα.
-Μπόρεσα νωρίτερα. Τι σε νοιάζει εσένα.
Και πήρε το παιδί από το χέρι.
Απαλά.
-Έλα , θα σε πάρω να φύγουμε. Δεν ανήκεις εδώ. Θα σου τα πώ όλα.
-Μάνα…. Γυρνά και λέει το παιδί με απλωμένο το ένα χέρι , με όλη την απορία των 7 χρόνων στα μάτια του.
-Πήγαινε καλέ μου. Πήγαινε.

Όλα είναι εντάξει.

Όταν πια έκλεισε η πόρτα, εκείνη λιποθύμησε.

Ιδιο-γράφως

Μετά από πρόσκληση των αγαπητών Μπέτυ και Shades αφήνω ένα δείγμα γραφής...







Το παιχνίδι έχει απλούς όρους:
1) Γράψε κάτι
2) Σκάναρε ή φωτογράφισέ το.
3) Πόσταρε
4) Ειδοποίησε απαραιτήτως με το "μαγικό ξόρκι" δηλαδή γράψε το παρακάτω link για να το περισυλλέξουν.

http://autographcollectors.blogspot.com/



5) Βρες άλλα πέντε "θύματα" .



Εγώ λέω να μην βρώ. Οι περισσότεροι μάλλον θα έχετε παίξει εξ' άλλου.
Έτσι "όσοι παιχνιδιάριδες προσέλθετε".

Νήσος Πάσχα

Από το il sola di Pasqua , εύχομαι σε όλους σας τα καλύτερα !

Να βιώσετε αυτές τις ημέρες όπως επιθυμείτε.

Εώς τώρα, θέλω να πω ένα ευχαριστώ, για ότι με διδάξατε, για όπως με συγκινήσατε, για τις δυσκολίες που μου προβάλλατε, για τους ορίζοντες που μου ανοίξατε.

Αυτό τον καιρό απέχω λίγο. Χρειάζομαι και την απόσταση των πραγμάτων...

Με ένα περίεργο τρόπο όμως, σας κουβαλώ όλους μέσα μου. Λόγια, εικόνες, ήχους...

Θα λείψω για λίγο καιρό.

Μέχρι να τα ξαναπούμε, να είσαστε όλοι καλά :)

Ακούω το Cancao do Mar

με την θεϊκή φωνή της Dulce Pontes

http://www.youtube.com/watch?v=MSIGWEcR5Dc&feature=related

(...dance with me...)

Λεωνίδας ο 3ος

Λεωνίδα, το είχε βάφτισε το χρυσόψαρο. Από τη μάχη στις Θερμοπύλες. Από τους τριακόσιους. Εκείνο που πρωτοήλθε στο σπίτι.
Και το δεύτερο και το τρίτο. Λεωνίδας όλα. Οι δύο πρώτοι Λεωνίδες δεν «προσαρμόστηκαν» και πέθαναν…
Το έχουν οι Λεωνίδες φαίνεται αυτό.

Δεν «προσαρμόζονται».

Δεν το ήξερε.
Το πεντάχρονο μυαλουδάκι του δέχθηκε εύκολα την ύπαρξη του μυστήριου ξενοδοχείου των ψαριών….Αν και αναρωτιέμαι…

Ήταν ο τρίτος Λεωνίδας που κολυμπούσε μέσα στη γυάλα .
Αύγουστος. Καύσωνας.
Το πρώτο μέλημά μου το πρωϊ. Η ματιά. Εάν είναι εντάξει. Η ψαροτροφή του. Η αλλαγή του νερού.
Γειά σου Λεωνίδα, και έκλεινα την πόρτα του σπιτιού πίσω μου.
Μέλος του σπιτιού ο Λεωνίδας ο 3ος .

Τα χρυσόψαρα δεν έχουν μνήμη ή μάλλον έχουν ελάχιστη για ελάχιστο χρόνο.
Έτσι λένε.
Αύγουστος λοιπόν. Σαββατοκύριακο. Ο Λεωνίδας έπλεε στο καθαρό του νερό , με τροφή για τις ημέρες που θα έμενε μόνος.
Γειά σου Λεωνίδα. Και έκλεισα την πόρτα πίσω μου.

Κυριακή βράδυ. Επιστροφή με την γεύση της θάλασσας στα χείλη.
Πρώτη ματιά. Η γυάλα.
Χωρίς τον Λεωνίδα.
Τον βρήκα πίσω από την πόρτα. Ένα τσαλακωμένο πορτοκαλόχρυσο πραγματάκι.
Αρνήθηκα να τον αναγνωρίσω. Έκλαψα.
Ο Λεωνίδας πήδηξε.
Δεν ήξερα ότι τα χρυσόψαρα πηδούν έξω από την γυάλα.
Ίσως πηδούν μόνο οι Λεωνίδες.
Τι δεν άντεξε άραγε ; Την μοναξιά ή την φυλακή ;


Υ.Γ. εξ αιτίας του ποστ του helorus http://helorus.blogspot.com/2008/04/blog-post.html

Αμφιλύκη

Σήκωσε τη φούστα κι’ ανέβηκε τα σκαλιά , τρεχάλα.
- Ήρθε μάνα, ήρθε .
- Ποιος παιδί μου ;
- Ο Νικήτας μάνα. Είδα το πλοίο από μακρυά.
- Ντύσου, μη σε δεί έτσι αναμαλλιασμένη.

Πλύθηκε στα γρήγορα, χτενίστηκε, έβαλε και το κοκαλάκι από ταρταρούγα που της είχε κάνει δώρο, το φόρεμα με τα κόκκινα λουλούδια.
Μιαν άνοιξη έγινε , να του δωριστεί για το καλώς ήρθες.

Το πλοίο άραξε. Φωνές , χαμόγελα από την προβλήτα.
Φωνές και χέρια και κορμιά ν’ ανεμίζουν πάνω στη σκάλα.

Ήρθε και η ώρα του Νικήτα να φανεί.
Μα ανάμεσα στις αγκαλιές, τα κιβώτια, τις βαλίτσες, δεν φαινόταν.
Ορθάνοικτα τα μάτια της, να μετράνε τα κεφάλια.
Στις μύτες των ποδιών η ψυχή της.

-Μάρω…
Η φωνή του καθισμένη σε ένα καροτσάκι. Aναπηρικό.
Άδειο το παντελόνι από τα γόνατα και κάτω.
-Ήρθα Μάρω…

"Αμφιλύκη
Το ημίφως κατά την αυγή (λυκαυγές) ή κατά τη δύση του ηλίου (λυκόφως).

Πρόκειται για την αρχ. αμφιλύκη (κατά παράλειψη του ουσιαστικού νύξ = νύχτα) < αμφί (= κατ’αμφότερα τα μέρη, εκατέρωθεν, πέριξ) + *λύκη (απαρχαιωμένη λέξη, που επιβιώνει κυρίως στα σύνθετα) = πρωινό φως, χάραμα. Για τη σημασία του συνθέτου ο Ιω. Σταματάκος σημειώνει: κατά το αμφί δείλην δύναται και το αμφιλύκη να νοηθή ως αμφί την λύκην. Το δεύτερο συνθετικό της λέξης προέρχεται από Ι.Ε. ρίζα *leuk- (= φωτεινός, λαμπρός) Από την ίδια ρίζα ο λευκός και ο λύχνος (= το λυχνάρι) και τα λατινικά luna (-ae = σελήνη) και lux (-cis = φως)." http://www.asprilexi.com/

Τα γραφεία του Google στην Ζυρίχη

Αυτό το ποστ θα μπορούσε να αποτελέσει και προσωπικό παιχνίδι για όσους εργάζονται - δουλεύουν σε γραφεία.


Θα μπορούσε να αποτελέσει και ένα προσωπικό τεστ.


Το ερωτηματολόγιο μπορεί να το φτιάξει ο καθένας μόνος του.


Προτείνω όμως να περιέχει τις λέξεις:

φαντασία

χιούμορ

αποδοτικότητα

αξιοπρέπεια του εργαζόμενου

ανθρώπινοι παράγοντες

σεβασμός

χαρά

αύξηση παραγωγής

ψυχολογία

και ότι άλλο σκεφθεί ο καθένας :)


Πρώτα κυττάμε το γραφείο μας καλά.

Μετά βλέπουμε τις παρακάτω φωτογραφίες από τα εμπνευσμένα γραφεία του Google στη Ζυρίχη.

Τέλος ξανακυττάμε το γραφείο μας και γενικότερα (δια της φαντασίας) του χώρους εργασίας και τις συνθήκες όπου/όσοι εργαζόμαστε.

Κλείνουμε τα μάτια και αφήνουμε σκέψεις και συναισθήματα να μας πλημμυρίσουν!



Η είσοδος στα γραφεία της εταιρίας.

Το meeting

Ένας από τους χώρους εργασίας και ιδεών.

Ε! έχει και από αυτά....

και τέτοια...

και κάτι για τους κουρασμένους ...


αίθουσα χαλάρωσης

αίθουσα πλήρους χαλάρωσης με ενυδρεία !!!


όλοι κρύβουμε το παιδί μέσα μας...

..εδώ όμως όχι ...!




το εστιατόριο


....έτσι λένε είναι τα πιάτα τους....

να τους πιστέψουμε?

Κι' όμως ...υπήρξε!

One of former Bogotá Mayor Antanas Mockus' many inspired strategies for changing the mindset - and, eventually, the behavior - of the city's unruly inhabitants was the installation of traffic mimes on street corners. (Photo courtesy of El Tiempo)



Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη.

Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι μύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα.


Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση.

Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του. Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του.

Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε.


Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν, αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολύθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν.

Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους.

Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας.


Σιγά, θα μου πείτε. Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροιδία, παρά τα πρόστιμα. Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό.
Και βουαλά! Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε.

Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη.

Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδι.

Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους. Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά. Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά.

Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τί που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή. Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζίδων που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας (χαχαχαχαχα) και είχαν την προσωπική του υποστήριξη.


Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε χρήματα.
Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.

Όχι, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον Κολομβιανό Antanas Mockus, τον δήμαρχο της Μποκοτά το 1993. Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα. Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως η γνώση δίνει δύναμη αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της δημιουργικότητας.

Μόνο έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές!

Όλο το άρθρο και τα αποτελέσματα των πρακτικών του σε νούμερα, εδώ: (κλικ
<http://www.hno.harvard.edu/gazette/2004/03.11/01-mockus.html> )

Y.Γ. το έλαβα με mail.

οι φωτογραφίες είναι από το παραπάνω λινκ.

εάν το κείμενο είναι από κάποιο blog ζητώ προκαταβολικά συγνώμη.

Ας θεωρηθεί δανεισμός και ας μου γνωστοποιηθεί για να βάλω λινκ προς τα εκεί.

2008 - 2058

2058
Πενήντα χρόνια μετά.
Εδώ τα ερωτήματα είναι πάμπολλα. Βεβαιότητα καμία.

Διάφορα εναλλακτικά μέλλοντα διαγράφονται στον ορίζοντα.
Άλλα ζοφερά και άλλα …ας τα χαρακτηρίσουμε αισιόδοξα.

Γαιοποίηση και αποικισμός του Άρη.
Κατοικίες βιώσιμες στη σελήνη
Μικροτσίπ ενσωματωμένα στο σώμα μας, που φυσικά θα διευκολύνουν την πρακτική ζωή, θα παρέχουν όμως και τεράστιο όγκο πληροφοριών για όποιον ενδιαφέρεται για τον φέροντα.
Αλλαγή πρόσληψης της γνώσης με την βοήθεια της τεχνολογίας και άμεση πρόσβαση σε τεραστίου όγκου βιβλιοθήκες.
Ερημοποίηση τμημάτων της γης
Απόλυτα αυτοποιημένα ηλεκτρονικά σπίτια.
Ιπτάμενα μεταφορικά μέσα.
Πόλεμος για το νερό ?
Κατάργηση του θεσμού του γάμου όπως τον γνωρίζουμε.
Περιβαλλοντική καταστροφή ή όχι?
Τρόποι αντιμετώπισης της έκρηξης του υπερπληθυσμού της γής.
Παράλληλη γήρανση του λεγόμενου πολιτισμένου κόσμου με ταυτόχρονες
δυσκολίες αναπαραγωγής του είδους
Αλλαγές στις πηγές ενέργειας
Υποθαλάσσιες βιώσιμες πόλεις
«Πράσινες» οικολογικές πόλεις.
Αυτόνομες θεραπείες ξεχωριστές για τον κάθε ένα οργανισμό που θα αντιμετωπίζεται ως μια ολότητα ψυχοβιολογική.
Τα αποτελέσματα από τα πειράματα στο CERN θα είναι ήδη παρελθόν…
Ιπτάμενοι δίσκοι.
Διαχείριση μαγνητικών πεδίων του πλανήτη για διαπλανητικά ταξίδια
Γενετικά πειράματα και μεταλλάξεις.
Δημιουργία του «τέλειου» στρατιώτη με εμφύτευση μηχανικών τμημάτων.
Δημοσιοποιημένη επικοινωνία με άλλο εξωγήϊνο πολιτισμό.
Φαντασία να έχουμε…

Ποιες φιλοσοφικές θεωρίες θα έχουν αναπτυχθεί πενήντα χρόνια μετά ?
Τι θα έχουν αποφέρει οι διαφορετικές εγκεφαλικές μας συνάψεις?
Τι θα έχει επιζήσει, τι θα έχει χαθεί?
Και κυρίως…που άραγε θα «στέκεται» ο καθημερινός άνθρωπος .

Θάθελα να τον σκέπτομαι ελεύθερο και ισορροπημένο με την φύση, με την φύση του, με τις ικανότητές του και τις προοπτικές του.
Θάθελα να έχει υγεία, όχι μόνο βιολογικοψυχολογική αλλά και σε κάθε έκφραση και συνάφεια στην ζωή του.
Θάθελα να έχει σωθεί περιβαντολογικά η γη …και να μας χαμογελά πρασινογάλανα…και να μας έχει συγχωρήσει….
Θάθελα να έχει ξεχαστεί η όποια μορφή πολέμου και βίας από οπουδήποτε, προς τον οποιοδήποτε.
Θάθελα τα κράτη του τότε να έχουν διατηρήσει την πολιτιστική τους κληρονομιά, και να έχουμε πλέον συνειδητοποιήσει ως φυλή, ότι όταν καταστρέφουμε ένα μνημείο, μια πόλη, ένα κράτος, καταστρέφουμε παράλληλα ρίζες – μνήμες που μας διδάσκουν και ανατροφοδοτούν το αύριό μας.
Θάθελα η ροή της γνώσης να είναι απρόσκοπτη, άμεση, χωρίς στεγανά με δημιουργικά αποτελέσματα.
Θάθελα να μην έχει χαθεί κανένα άλλο είδος της χλωρίδας ή της πανίδας…
Όχι η σύγχρονη «κιβωτός του Νώε» δεν μου φτάνει. Δεν μου φτάνει το πατεντάρισμα των DNA όλων των ειδών του πλανήτη.
Θάθελα οι άνθρωποι ελεύθερα να συμβιώνουν με τους συντρόφους τους , με υγιείς σχέσεις, χωρίς οικονομικοκοινωνικά θεσμικά «καλούπια» και «ομπρέλλες».
Θάθελα οι ζωές τους να μην ορίζονται από τα χρηματιστήρια και τις πολυεθνικές, αλλά από την οποιαδήποτε μορφή τέχνης και δημιουργίας.
Θάθελα όλα αυτά τα ουτοπικά να συμβούν!!!

Θάθελα το παιδί μου, και τα παιδιά όλου του κόσμου , να ανοίγουν τα μάτια τους με εμπιστοσύνη στο αύριο και στον εαυτό τους και να έχουν την δυνατότητα να καταναλώνουν ποιότητα και όχι ποσότητα .
Θάθελα ο άνθρωπος να κατακτήσει τον άνθρωπο...



Υ.Γ. αυτά τα 3 ποστ είναι στην ουσία 1.
Τα μοίρασα για ευνόητους πρακτικούς λόγους αντισεντονιού…όχι ότι το αποτέλεσμα είναι πολύ διαφορετικό από ένα σεντόνι…
Αν θέλετε να αφήσετε σχόλιο , αφήνετε οπουδήποτε.

1958 - 2008

7/8 Τελείωσε το πρώτο ταξίδι του πυρηνικού υποβρυχίου «Ναυτίλος», κατά το οποίο διέσχισε το Β.Πόλο. Ξεκίνησε 23 Ιουλίου από Περλ Χάρμπορ, πέρασε κάτω από τους πολικούς πάγους στις 3/8 και τελείωσε στην Ισλανδία.
21/8 Άρχισε στην Αθήνα παγκόσμιο συνέδριο γυναικών. Κύριο θέμα η παροχή ψήφου στις γυναίκες σ΄όλες τις χώρες και η εξίσωση με τον άντρα.
31/8 Λαμπρά δείγματα της ελληνικότητας ολόκληρης της παραλίας της Θράκης βρέθηκαν κατά τις ανασκαφές του Παν/μίου Θες/νίκης.

4/9 Άρχισε η εφαρμογή των μέτρων κατά των τεντιμπόης. Κούρεμα με ψιλή μηχανή και παρέλαση με πινακίδα που γράφει «Είμαι τεντιμπόης και πέταξα γιαούρτι σε γυναίκα».
19/9 Έντονη Ελληνική διαμαρτυρία για το διωγμό των Ελλήνων στη Ρουμανία. Τους ζητούν να εκλέξουν την ελληνική ή ρουμανική υπηκοότητα.

8/10 Ο πληθυσμός της Ελλάδας το 1951 ήταν 7.632.801.
22/10 Άρχισε η συνέχιση των έργων επέκτασης και ανάπτυξης του αερολιμένος Ελληνικού.
28/10 Εγκαινιάστηκαν τα φράγματα Αξιού και Αλιάκμονα στη Μακεδονία.
31/10 Ο Μπόρις Πάστερνακ εξαναγκάσθηκε να αρνηθεί το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το μυθιστόρημα του «Δόκτωρ Ζιβάγκο» γιατί κριτικάρει τα σοβιετικά ιδανικά.

6/11 Εγκαινιάστηκαν τα διϋλιστήρια πετρελαίου στον Ασπρόπυργο.
Α΄ 10/.ήμερο Δεκεμβρίου. Συνελήφθη ο διευθυντής της «Αυγής» Μανώλης Γλέζος, μετά την ίδρυση στις 1/11 της Γενικής Δ/νσης Εθνικής Ασφαλείας για «να διαχειρίζεται ενιαίως πάντα τα θέματα εθνικής ασφαλείας».
15/11 Ο Αϊζενχάουερ απορρίπτει την σοβιετική πρόταση για απαγόρευση των πυρηνικών δοκιμών.
30/11 Υποβλήθηκε η μελέτη για το «μετρό» των Αθηνών. Η κατασκευή του προβλέπεται τμηματικώς.

18/12 Από τις αρχές του μήνα ανακηρύχθησαν δημοκρατίες η Κεντρική Αφρική, η Νιγηρία, η Άνω Βόλτα, η Ακτή Ελεφαντοστούν, η Δαχομέη.

Ο Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, Ρώσος αμερικανικής υπηκοότητας δημοσιεύει την «Λολίτα».
Η μουσική κωμωδία «Ζιζί» του Β.Μινέλλι, με πρωταγωνιστές τους Λέσλυ Καρόν, Μορίς Σεβαλιέ , πήρε το Βραβείο Όσκαρ.
Παρουσιάστηκε το γουέστερν «Ο άνθρωπος της Δύσης» του Άντονυ Μάν με τον καινούργιο ηθοποιό Πολ Νιούμαν .
«Οι Εραστές» του Λουϊ Μαλ θεωρήθηκε σκάνδαλο . Για πρώτη φορά τόλμησε να κινηματογραφήσει μια ερωτική σκηνή.

Σταχυολόγηση από το «Χρονικό του 20ου αιώνα» εκδ. Τέσσερα ΄Εψιλον.

.....συνεχίζεται.....

1958

Ο κόσμος μας αλλάζει.
Ο κόσμος όπως εμείς τον βιώνουμε εν έτη 2008.
Νέες εκφράσεις μπήκαν στο λεξιλόγιό, καταστάσεις καινούργιες και μέλλοντα που διαγράφονται με σκοτεινά χρώματα.
Ο κόσμος μας σε αναταραχή.
Ο πλανήτης μας που συνεχίζει να γυρίζει, ασφυκτιά.
Παρ’ όλα αυτά, οι τεχνολογικές μελλοντικές προοπτικές, υπόσχονται ένα μέλλον illustration. Υπόσχονται στην κυριολεξία τα άστρα.
Νοοτροπίες χρόνων μεταβάλλονται εκ των καταστάσεων, πρακτικές, ήθη και έθιμα.
Η υπερπληροφόρηση δημιουργεί εγκεφαλική συμφόρηση. Στο άλλο άκρο η αποστασιοποίηση. Κάπου ανάμεσα, οι λαοί, προσπαθούν να ισορροπήσουν μέσα σε ένα παρόν που μεταβάλλεται ραγδαία. Φυσικά, έτσι γινόταν πάντα.
Το αύριο κατακτούσε το χθές. Το παρόν το έχουμε στα χέρια μας. Το ζούμε, το γνωρίζουμε. Το αύριο, τελεί υπό διαμόρφωση.
Το χθές…50 χρόνια πριν, ας το διερευνήσουμε λοιπόν, λίγο…
Που βρισκόμασταν μόλις πενήντα χρόνια πίσω.


3/1 Η Ολλανδία εθνικοποίησε τις τράπεζες.
6/1 Ελλάδα. Εκμηδενίστηκε η θνησιμότητα από ελονοσία το 1917.
21/1 Προκηρύσσεται διεθνής διαγωνισμός για την κατασκευή κεντρικού σταθμού τηλεόρασης στην περιοχή Αθηνών.

1/2 Ο πρώτος δορυφόρος των Αμερικανών στο διάστημα. Ο βάρους 8κ περίπου δορυφόρος «Εξπλόρερ» μπήκε σε γήϊνη τροχιά από ένα πύραυλο τύπου Τζούπιτερ-C. Οι Σοβιετικοίερευνητές υπερέχουν, όπως και πρώτα, κατά περίπου 5 έτη στην εξέλιξη των διαστημικών πειραμάτων.
4/2 Την προεδρία της διακομματικής επιτροπής παιδείας ανέλαβε ο συναρχηγός των Φιλελευθέρων Γεωργ. Παπανδρέου.
7/2 Η Ουάσιγκτον ιδρύει τον πρώτο διαστημικό φορέα στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Υπηρεσία Σχεδίων Προηγμένης Έρευνας.

13/3 Απολύονται από το στρατόπεδο Αγ.Ευστρατίου 133 κομμουνιστές.
18/3 Κοιτάσματα ουρανίου βρέθηκαν σε 5 σημεία της Θράκης. Έρευνα και για ύπαρξη πετρελαίου.
27/3 Οι ΗΠΑ αναγγέλουν πρόγραμμα εξερεύνησης του διαστήματος κοντά στο φεγγάρι.

7/4 Θα διοριστούν και γυναίκες δικαστικοί αντιπρόσωποι κατά τις προσεχείς εκλογές.

11/5 Νέα νίκη του Κ.Καραμανλή . Η ΕΡΕ συγκέντρωσε 171 έδρες και η ΕΔΑ για πρώτη φορά κατέλαβε την θέση αξιωματικής Αντιπολίτευσης με 79 έδρες. Η Άνοδος της ΕΔΑ φαίνεται ότι έχει ανησυχήσει μερικούς κύκλους της άκρας δεξιάς αφού ήδη ψιθυρίζεται ότι στο στρατό άρχισαν να κινούνται διάφορες φιλοδικτατορικές ομάδες.
21/5 Αρχίζει στα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά η ναυπήγηση του πρώτου πετρελαιοφόρου, εκτοπίσματος 25.000 τόνων.

10/6 Νέοι τουρκικοί βανδαλισμοί στην Κύπρο και Κων/πολη προκάλεσαν την έντονη διαμαρτυρία της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ και ΟΗΕ.
15/6 Λαμπρά ελληνιστικά ψηφιδωτά ήλθαν στο φως στη γενέτειρα του Μ.Αλεξάνδρου στην Πέλλα.
17/6 Σε επικίνδυνη οξύτητα σχέσεως Ελλάδας – Τουρκίας. Αποσύρθηκαν από το κλιμάκιο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη όλοι οι Έλληνες Αξιωματικοί

7/7 Οι Τούρκοι υποστηρίζουν ότι ο Αβέρωφ πρότεινε τη διχοτόμηση της Κύπρου κατά τη σύσκεψη της 13-1-56. Η Κυβέρνηση διαψεύδει.

31/7 Ανακαλύφθηκε στην περιοχή Δυρού της Μάνης, από το ζεύγος σπηλαιολόγων Πετροχείλου, μεγάλο λιμναίο σπήλαιο με παλαιολιθικά λείψανα και με 2 μεγάλες λίμνες πόσιμου νερού. Οι ντόπιοι το ονομάζουν «Αλεπότρυπα».

....συνεχίζεται....